ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗ...

 

Πρόσφατα, ένας επιστήμονας ανέφερε πως είναι καιρός να απομακρυνθούμε από την πιθανότητα μιας ....

μετά θάνατον ζωής, 

καθώς κάτι τέτοιο είναι 

«πέρα από τη σφαίρα των επιστημονικών πιθανοτήτων».

Ο Sean Carroll, κοσμολόγος και καθηγητής φυσικής στο Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Καλιφόρνια, 

έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωης του στη μελέτη των νόμων της φυσικής.

Το συμπέρασμα του για τη ζωή μετά τον θάνατο, βασίζεται στην κατανόηση του ότι :

«οι Νόμοι της φυσικής που διέπουν την καθημερινή ζωή είναι πλήρως κατανοητοί», 

επομένως όλα συμβαίνουν μέσα στα πεδία τους.

Για να υπάρξει μεταθανάτια ζωή, η συνείδηση θα πρέπει να είναι κάτι εντελώς διαχωρισμένο από το φυσικό μας σώμα, μια πιθανότητα που οι νόμοι της φυσικής αρνούνται.

Για όσους δεν το έχουν και πολύ με τις θεωρίες της Φυσικής, 

η συνείδηση μπορεί να γίνει κατανοητή στην πιο βασική της μορφή ως :

μια σειρά ατόμων και ηλεκτρονίων που ουσιαστικά αποτελούν το μυαλό μας.

Σύμφωνα με τον Carroll, οι νόμοι του σύμπαντος δεν επιτρέπουν σ αυτά τα σωματίδια να συνεχίσουν να λειτουργούν αφού αποδημήσουμε εις Κύριον.

Ο Carroll γράφει στο Scientific American: 

«Οι ισχυρισμοί ότι κάποια μορφή συνείδησης εξακολουθεί να υπάρχει αφού το σώμα μας πεθάνει και αποσυντεθεί , αντιμετωπίζει ένα τεράστιο, ανυπέρβλητο εμπόδιο:

οι νόμοι της φυσικής που κρύβονται πίσω από την καθημερινή ζωή είναι πλήρως κατανοητοί και δεν υπάρχει κανένας τρόπος μέσα σ αυτούς τους νόμους οι πληροφορίες που είναι αποθηκευμένες στον εγκέφαλό 

να επιζήσουν μετά τον θάνατο.

Και συνεχίζει: 

Αν μιλάμε για την ύπαρξη ατόμων και γνωστών δυνάμεων, δεν υπάρχει σαφώς κανένας τρόπος για να επιβιώσει η ψυχή μετά τον θάνατο. 

Η πίστη στη μετά θάνατον ζωή, 

για να το θέσω απλά, απαιτεί φυσική πέρα από το Καθιερωμένο Μοντέλο.

Μόλις κάτι τέτοιο γίνει αποδεκτό από όλους τους επιστήμονες, σύμφωνα με τον Carroll, θα μπορέσουν να αρχίσουν να κατανοούν πώς λειτουργεί το ανθρώπινο μυαλό.

«Δεν υπάρχει λόγος να είμαστε αγνωστικιστές για ιδέες που είναι δραματικά ασυμβίβαστες με όλα όσα γνωρίζουμε για τη σύγχρονη επιστήμη», τονίζει.

«Μόλις ξεπεράσουμε κάθε απροθυμία να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα σε αυτό το θέμα, μπορούμε να καταλήξουμε σε πολύ πιο ενδιαφέροντα ερωτήματα για το πώς λειτουργούν πραγματικά τα ανθρώπινα όντα και η συνείδηση.

Πηγή: LadBible – via: in2lif

Carl Jung...ΑΡΧΕΤΥΠΑ

 

Ο Carl Jung (1875-1961), ίδρυσε τη σχολή της αναλυτικής ψυχολογίας.

Ο Jung έμεινε περισσότερο γνωστός για την έννοια των αρχετύπων.

Μαζί με τους συγχρόνους του

Σίγκμουντ Φρόιντ και Άλφρεντ Άντλερ,

ο Γιουνγκ έγινε ένας από τους πιο επιδραστικούς ψυχολόγους των αρχών του 20ού αιώνα, του οποίου το έργο απασχόλησε και αποσχολεί όχι μόνο την ακαδημαϊκή κοινότητα και τους ειδικούς, αλλά και το λαϊκό ενδιαφέρον.

Το έργο του Γιουνγκ έχει επηρεάσει ψυχιατρική, ψυχολογία, ανθρωπολογία, αρχαιολογία, λογοτεχνία, φιλοσοφία.

Στο βιβλίο “Τα Προβλήματα της Σύγχρονης Ψυχής” «Modern Man in Search of a Soul», 1933, κάνει παρατηρήσεις για τη σύγχρονη αμερικανική κοινωνία, κυρίως μέσα από μια ψυχολογική και πολιτιστική οπτική γωνία

Συνοπτικώς,

Επισημαίνει ότι η αμερικανική κουλτούρα

δίνει υπερβολικό βάρος

στην πράξη, στην αποτελεσματικότητα,

στην επιτυχία και στην προσαρμογή στο περιβάλλον.

Αυτό ευνοεί την εξωστρεφή στάση ζωής,

αλλά γίνεται προβληματικό όταν συνοδεύεται από παραμέληση της εσωτερικής ζωής

και κυρίως από την έλλειψη συνειδητής τελεολογίας και συνειδητής αξιολογίας.

Ο Γιούνγκ παρατηρεί ότι ο σύγχρονος Αμερικανός τείνει να αντιμετωπίζει τα ψυχικά προβλήματα με διαρκή δράση, κίνηση,

και πρακτικές λύσεις,

αντί με εσωτερική επεξεργασία και αναστοχασμό.

Η συνεχής απασχόληση λειτουργεί

ως άμυνα απέναντι στη συνάντηση με το ασυνείδητο, κι έτσι, αποφεύγει,

μέσω της συνεχούς δραστηριότητας,

τον εαυτό του.

Αυτό γίνεται σε ατομικό , και, σε συλλογικό επίπεδο, αντανακλάται στην προσπάθεια των ΗΠΑ να αποφύγουν την επώδυνη συνάντηση με την οικονομική τους χρεωκοπία

(καθώς οι ΗΠΑ είναι ο μεγαλύτερος χρεοφειλέτης στον κόσμο)

και με την πολιτιστική τους παρακμή μέσω μιας εξωτερικής πολιτικής της συνεχούς εμπλοκής (engagement), όπως ονομάζουν κομψά τη μετατροπή του πολέμου σε βιομηχανία και τις ληστρικές επιχειρήσεις.

Ο Γιούνγκ προειδοποιεί

ότι οι σύγχρονοι Αμερικανοί

αποφεύγουν την ενδοσκόπηση

(αυτοανάλυση και αυτοκριτική),

τρέχουν μπροστά χωρίς να επεξεργάζονται ψυχικώς τις εμπειρίες τους.

Αυτό, σύμφωνα με τον Γιούνγκ, μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, νευρώσεις, και αίσθημα κενού, παρότι μπορεί να υπάρχει εξωτερική επιτυχία.

Ειδικότερα, σχολιάζει ότι, στην αμερικανική κοινωνία, υπάρχει έντονη πίεση να είναι κανείς αισιόδοξος, επιτυχημένος και

«καλώς προσαρμοσμένος».

Τα αρνητικά συναισθήματα

(θλίψη, αμφιβολία, εσωτερική σύγκρουση)

και η κριτική σκέψη θεωρούνται σχεδόν παθολογικά, και, όταν η κοινωνία δεν επιτρέπει τη “σκιά”,

αυτή επιστρέφει με τη μορφή νεύρωσης.

Γι’ αυτόν τον λόγο,

ο αμερικανικός ανθρωπότυπος δυσκολεύεται να συγκροτήσει αυθεντικό και ολοκληρωμένο εαυτό, και δεν μπορεί να ενταχθεί ομαλώς στην ιστορία.

Τέλος, ο Γιούνγκ βλέπει στην αμερικανική κοινωνία μια τάση προς μαζικοποίηση και προς κοινωνική πίεση για αισιοδοξία, παραγωγικότητα, και “κανονικότητα”.

Θεωρεί ότι αυτό δυσκολεύει τη διαδικασία της εξατομίκευσης (individuation), δηλαδή την πορεία του ανθρώπου προς το να γίνει ο εαυτός του.

Ειδικότερα, ο Γιούνγκ υποστηρίζει ότι, στον αμερικανικό τρόπο ζωής, ο άνθρωπος ορίζεται κυρίως από

το επάγγελμά του,

τη χρησιμότητά του, και

την κοινωνική του επιτυχία

(μετρούμενη, συγκεκριμένα, σε δολάρια).

Η ψυχική ζωή περιορίζεται σε κάτι δευτερεύον ή “πολυτέλεια”, αλλά η ψυχή δεν αντέχει να ζει μονίμως στη σκιά της χρησιμότητας

Αμερικανική ανθρωπολογία

Επιπροσθέτως, ο Αμερικανός, σε αντιδιαστολή προς τον (παραδοσιακό) Ευρωπαίο, είναι λιγότερο συνδεδεμένος με το ιστορικό βάθος και τους συμβολισμούς του παρελθόντος και έχει σαφώς και τραγικώς μειωμένη ικανότητα προς θεμελιώδη σκέψη.

Αυτό φαίνεται να παράγει ένα αίσθημα ελευθερίας, αλλά και ψυχική απορρίζωση και διατηρεί τον άνθρωπο διανοητικώς και ηθικώς υπανάπτυκτο.

Η ψυχή χάνει τον προσανατολισμό και δεν διαθέτει ηθικό ορθολογισμό, και, έτσι, η αμερικανικού τύπου “απελευθέρωση” σημαίνει τελικώς

αυτάρεσκο μηδενισμό και

μετατροπή των κοινωνιών

σε κοπάδια ζώων.

Αυτή η αμερικανική ανθρωπολογία διαχέεται συστηματικώς και μέσω ποικίλων διαύλων (από την τέχνη μέχρι την επιχειρηματικότητα και την πολιτική)

από τις ΗΠΑ προς την Ευρώπη, και αποτελεί ένα σοβαρό ζήτημα πολιτιστικής ανθρωπολογίας και γενικώς, πολιτισμού το οποίο συχνά διαλάθει της προσοχής πολλών πολιτικών και κοινωνικών αναλυτών, παρόλο που αποτελεί το υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα για την κατανόηση του ιστορικού γίγνεσθαι.

Η ιστορία τελικα, παράγεται από ανθρώπους σύμφωνα με την ποιότητα της ψυχής τους.

ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ..ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

 

Μέ ἐρωτοῦν , 

λεει  Μητροπολιτης Ναυπακτου, 

ποιά εἶναι ἡ ἐπίσημη ἀπόφαση 

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος 

γιά τήν ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων. 

Βεβαίως μερικοί Κληρικοί ἔχουν διατυπώσει τίς ἀπόψεις τους γιά τό θέμα αὐτό καί ἔχουν κατατεθῆ στά Μέσα Ἐνημέρωσης καί στά Μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης, 

ἀλλά ἔχει σημασία ποιά εἶναι ἡ ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς πρός τήν θεολογία καί ὡς πρός τίς ποιμαντικές συνέπειες.

1. Ἡ Ἱερά Σύνοδος ἀσχολήθηκε ἐπανειλημμένα μέ τό ἐπίκαιρο αὐτό θέμα. Τήν 3η Μαρτίου 1999 διοργάνωσε Ἡμερίδα στό Ξενοδοχεῖο Κάραβελ, μέ θέμα «Ἡ καῦσις τῶν νεκρῶν, διαπιστώσεις-προοπτικαί διά μίαν καλυτέραν ποιμαντικήν άντιμετώπισιν τοῦ θέματος». 

Διοργανώθηκε ἀπό τήν Συνοδικήν Ἐπιτροπήν Δογματικῶν καί Νομοκανονικῶν Ζητημάτων τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος.

Προσφώνησε ὁ Μητροπολίτης Πατρῶν κ. Νικόδημος Πρόεδρος Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Δογματικῶν καί Νομοκανονικῶν Ζητημάτων. Εἰσαγωγική ὁμιλία ἔγινε ἀπό τόν Μακαριστό Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κυρό Χριστόδουλο. Ἀκολούθησαν: Ὁμιλία ἀπό τόν Ὑφυπουργό Ἐσωτερικῶν κ. Γ. Φλωρίδη καί εἰσηγήσεις ἀπό τούς: Μητροπολίτη Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεο μέ θέμα «Ἡ θεολογική ἄποψις καί οἱ ἐκκλησιολογικές συνέπειες τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν». Ἀναστάσιο Μαρῖνο Ἀντιπρόεδρο τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας, μέ θέμα «Ἡ καῦσις τῶν νεκρῶν καί τό Σύνταγμα». Παναγιώτη Χριστινάκη, Καθηγητή τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέ θέμα «Ἡ καῦσις τῶν νεκρῶν. Νομοκανονική θεώρησις». Ἀρχιμ. Νικόλαο Χατζηνικολάου, Πρόεδρο τῆς Εἰδικῆς Συνοδικῆς Ἐπιτροπῆς Βιοηθικῆς μέ θέμα «Τό σήμερα, τό χθές καί τό γιά πάντα τῆς ταφῆς καί τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν». 

Πρωτοπρ. Στυλιανό Καρπαθίου, Θεολόγο – Ψυχίατρο μέ θέμα «Ἡ καῦσις τῶν νεκρῶν. 

Ἀναφορά στήν ψυχολογία τοῦ φαινομένου». Γεώργιο Μαντζαρίδη, Καθηγητή Θεολογικῆς Σχολῆς Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης μέ θέμα «Ἡ καῦσις τῶν νεκρῶν ἀπό ἄποψη τῆς Χριστανικῆς ἀνθρωπολογίας καί ἠθικῆς».

Remaining Time -0:00

 

Ἔνινε συζήτηση καί ἐξεδόθηκαν πορίσματα. Τό Δελτίο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μεταξύ ἄλλων, ἀνέφερε: 

«Μέ ἰσχυρά θεολογικά, ἱστορικά, κοινωνικά καί ἄλλα ἐπιχειρήματα ἡ Ἐκκλησία ἀπορρίπτει τήν καύση τῶν νεκρῶν καί ὁριοθετεῖ τήν πίστη της καί τόν σεβασμό της στό ἀνθρώπινο πρόσωπο καί κατ’ ἐπέκτασιν στό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου».

2. Σέ πολλά κείμενά μου ἀνέπτυξα τό θέμα γιά τήν καύση τῶν νεκρῶν, μᾶλλον καλύτερα, τήν ἀποτέφρωση τῶν σωμάτων 

(ἄλλο εἶναι ἡ καύση καί ἄλλο εἶναι ἡ ἀποτέφρωση), 

ὡς πρός τήν θεολογική προσέγγιση τῆς ἀποτέφρωσης τῶν σωμάτων καί τίς ἐκκλησιολογικές ἐπιπτώσεις, ὡς πρός τόν τρόπον μέ τόν ὁποῖον γίνεται ἡ ἀποτέφρωση, καί ὡς πρός τήν ἐπίπτωσή της στό περιβάλλον κ. ἄ. 

Αὐτό δείχνει ὅτι αὐτό τό θέμα εἶναι πολύ σοβαρό ἀπό θεολογικῆς, ἐκκλησιαστικῆς καί οἰκολογικῆς πλευρᾶς.

3. Τήν 12 Μαῒου 2010 σέ Ἔκτακτη Συνεδρίαση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στό Ἀνώτατο Ὄργανο τῆς Ἐκκλησίας, ὑπό τήν Προεδρεία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος Ιερωνυμου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς κ. Νικόλαος εἰσηγήθηκε τό θέμα «Ἀποτέφρωση νεκρῶν. Πρόκληση Ποιμαντικῆς εὐθύνης καί μαρτυρίας». 

Στήν συζήτηση ἔλαβαν μέρος πολλοί Ἀρχιερεῖς καί ἡ Ἱεραρχία ἀποφάσισε ὅτι ἐμμένει στήν προηγούμενη ἀπόφασή της πού ἔχει ὡς ἐξῆς:

«1. Γιά τούς Ὀρθόδοξους Χριστιανούς ἡ Ἐκκλησία γνωρίζει καί συνιστᾶ ὡς μοναδικό τρόπο ἀποσυνθέσεως τοῦ νεκροῦ σώματος τήν ταφή σύμφωνα μέ τήν ἀγία διδασκαλία Της καί τήν ἀπό αἰώνων παράδοσή Της.
2. Ἡ Ἐκκλησία μας δέν ἔχει ἀντίρρηση γιά τήν καύση τῶν νεκρῶν γιά τούς ἑτεροδόξους καί ἑτεροθρήσκους».

Ἐπί πλέον συμπλήρωσε ὅτι «γιά εἰδικές περιπτώσεις τοῦ προβλήματος τῆς καύσης τῶν νεκρῶν ἀποφασίσθηκε ὅπως ἕκαστος τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν κρίνει καί ἀποφασίζει κατά τήν ποιμαντική κρίση του, στήν Ἐπαρχία του. 

Γιά νά διευκολύνει δέ τούς Ἀρχιερεῖς ἀποφάσισε ὅπως εἰδική ὁλιγομελής Ἐποτροπή Ἱεραρχῶν καθορίσει τά βασικά κτιτήρια, πού πρέπει νά ληφθοῦν ὑπ’ὄψη, κατά τήν ἀντιμετώπιση τῶν εἰδικῶν περιπτώσεων, τά ὁποῖα θά συζητηθοῦν στήν ἑπόμενη Ἱεραρχία».

Ἡ Ἐπιτροπή αὐτή ἀποτελεῖτο ἀπό τόν Μητροπολῖτες Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεο, Μεσογαίας καί Λαυρεωτικῆς Νικόλαο καί Κορίνθου Διονύσιο.

Ἡ Ἐπιτροπή συνῆλθε καί ἔχοντας ὑπ’ ὄψη τόσο τήν εἰσήγηση τοῦ Μητροπολίτου Μεσογαίας κ. Νικολάου, ὅσο καί τό Πρακτικό τῆς Ἱεραρχίας στό ὁποῖο ἀποτυπώθηκαν οἱ ἀπόψεις τῶν Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτῶν συζητήσαμε γιά πολλές ὦρες καί καταρτίσαμε ἕνα ἐξιδεικευμένο κείμενο μέ τίτλο «Ἀντιμετώπιση (κατ’ ἀκρίβειαν καί κατ’ οἰκονομίαν) περιπτώσεων Χριστιανῶν πού θέλησαν νά ἀποτεφρωθοῦν τά σώματά τους»

Στό κείμενο αὐτό, γιά τήν κατ’ ἀκρίβειαν καί κατ’ οἰκονομίαν ἀντιμετώπιση τοῦ θέματος αὐτοῦ, κατεγράφησαν τά κριτήρια πού θά λάβουν ὑπ’ ὄψη οἱ Ἀρχιερεῖς οἱ ὁποῑοι, θά ἐπιλέξουν νά ἀσκήσουν κάποια οἰκονομία. 

Τά κριτήρια χωρίσθηκαν σέ δύο κατηγορίες, ἤτοι σέ ἐκεῖνα βάσει τῶν ὁποίων μπορεῖ νά ἐπιτραπῆ ἡ τέλεση κάποιας ἀκολουθίας καί σέ ἐκεῖνα πού καθορίζουν τόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο θά τελεσθῆ ἡ ἀκολουθία.

Πρόκειται γιά κείμενο διεξοδικό, πού περιλαμβάνει καί τήν ἀκρίβεια καί τήν οἰκονομία, μέ λεπτομερειακό τρόπο, γιά τήν ἀντιμετώπιση τοῦ θέματος αὐτοῦ.

Ὡς Πρόεδρος τῆς Τριμεροῦς αὐτῆς Ἐπιτροπῆς διάβασα τό καταρτηθέν κείμενο σέ Συνεδρίαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος τόν Ὀκτώβριο τοῦ 2010 καί δέν ἐλήφθη κάποια ἀπόφαση ἐπί τοῦ κειμένου, ἄν γίνεται ἀποδεκτό ἤ ὄχι, ἤ ἄν πρέπει νά τροποποιηθῆ, ἀλλά ἀποφασίσθηκε νά τεθῆ ὑπ’ ὄψη τῶν Ἱεραρχῶν γιά νά γνωρίζουν τά συγκεκριμένα κριτήρια προκειμένου νά ἀποφασίσουν στήν ἐξάσκηση τῆς οἰκονομίας.

Εἶναι εὐνόητο ὅτι συνέχισε νά ἰσχύη ἡ ἀπόφαση τῆς Ἱεραρχίας τῆς 12 Μαῒου 2010 τήν ὁποία ἀνέφερα προηγουμένως.

4. Μετά ἀπό τέσσερα χρόνια (29 Ὀκτωβρίου 2014) ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ὑπό τήν Προεδρεία τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου μέ ἀφορμή τό νέο νομοθετικό καθεστώς γιά τήν ἀποτέφρωση τῶν νεκρῶν, σύμφωνα μέ τά ἄρθρα 48 καί 49 τοῦ Νόμου 4277/2014 «Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Ἀθήνας-Ἀττική καί ἄλλες διατάξεις» (Φ.Ε.Κ. 156/1-8-2014, τ. Α΄) κατά τήν Συνεδρία της τῆς 14ης Ὀκτωβρίου 2014 ἐπελήφθη τοῦ θέματος καί ἀπεφάσισε μέ Ἐγκύκλιό της (2959) νά ἐνημερώση τούς Σεβ. Μητροπολῖτες «περί τῶν κανονικῶν συνεπειῶν τῆς καύσεως τῶν νεκρῶν»

Στήν Ἐγκύκλιο αὐτή ἀναφέρεται:

«Μέ τά ἄρθρα 48 καί 49 τοῦ Νόμου 4277/2014 ὁ νομοθέτης δέν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τίς θρησκευτικές πεποιθήσεις τοῦ νεκροῦ. 

Ἐάν ὁ θανών δέν εἶχε ἐκφρασθεῖ ἐν ζωῇ περί τῆς μετά θάνατον ἐπιθυμίας ταφῆς ἤ ἀποτεφρώσεως τοῦ σώματός του, ἡ ἀποτέφρωση δύναται νά λάβει χώρα μέ μόνη τή δήλωση τοῦ/τῆς συζύγου ἤ «συντρόφου», μετά τοῦ/τῆς ὁποίου/ας ἔχει συνάψει «σύμφωνο συμβίωσης», ἤ τή δήλωση τῶν συγγενῶν πρώτου ἤ δευτέρου βαθμοῦ.

Τοῦτο, κύημα τοῦ συγχρόνου μηδενιστικοῦ τρόπου ζωῆς καί τῆς τάσεως πρός ἀποθρησκευτικοποίηση κάθε πτυχῆς καί ἐκφάνσεως τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, ἀποτελεῖ ἐκ προοιμίου καταστρατήγηση τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων τοῦ κεκοιμημένου μέλους τῆς Ἐκκλησίας, ἔλλειψη σεβασμοῦ καί φροντίδος πρός τό ἀνθρώπινο σῶμα.

Ἡ Ἐκκλησία δέν δέχεται γιά τά μέλη Της τήν ἀποτέφρωση τοῦ σώματος, διότι τοῦτο εἶναι ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ. 6, 19), στοιχεῖο τῆς ὑποστάσεως τοῦ κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντος ἀνθρώπου (Γεν. 1, 24), καί περιβάλλει αὐτό μέ σεβασμό καί τιμή ὡς ἔκφραση ἀγάπης πρός τό κεκοιμημένο μέλος Της καί ὡς ἐκδήλωση πίστεως στήν κοινή πάντων ἀνάσταση.

Κατόπιν τούτου, ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἀπεφάσισε νά ἐνημερώσει, στό πλαίσιο τῆς ἀγρύπνου ποιμαντικῆς φροντίδος Της, τό εὐσεβές Αὐτῆς πλήρωμα, κληρικούς καί λαϊκούς, γιά τίς ἀκόλουθες κανονικές συνέπειες τῆς ἀποτεφρώσεως τοῦ σώματος:

-Ἡ ἀποτέφρωση τοῦ σώματος δέν εἶναι σύμφωνη πρός τήν πράξη καί παράδοση τῆς Ἐκκλησίας γιά θεολογικούς, κανονικούς καί ἀνθρωπολογικούς λόγους.
-Πρός ἀποφυγήν οἱασδήποτε θεολογικῆς, κανονικῆς καί ἀνθρωπολογικῆς ἐκτροπῆς, ἀπαραίτητος εἶναι ὁ σεβασμός τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων καί ἡ διακρίβωση τῆς οἰκείας βουλήσεως τοῦ κεκοιμημένου καί ὄχι ἡ βούληση ἤ ἡ δήλωση τῶν οἰκείων του.
-Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀποδεδειγμένως οἰκειοθελῶς ἐδήλωσε τήν ἐπιθυμία περί καύσεως τοῦ σώματός του, δηλώνει τήν αὐτονόμησή του καί ὡς ἐκ τούτου 

δέν τελεῖται Νεκρώσιμος Ἀκολουθία καί Ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ αὐτοῦ.

Παρά ταῦτα, ἐπαφίεται στήν ποιμαντική σύνεση καί τήν διακριτική εὐχέρεια τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου ἡ τέλεση ἁπλῶς Τρισαγίου».

Ἀπό ὅ,τι γνωρίζω αὐτή εἶναι ἡ τελευταία ἀπόφαση τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό Συνοδικό της Ὀργανο. Ὅλα τά ὑπόλοιπα πού γράφονται γιά τό θέμα αὐτό εἶναι ἀτομικές ἀπόψεις.

ΜΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ..Η ΜΑΜΑ..

 

Δεν θέλω να είμαι βάρος για κανέναν.

Αυτό είπε η μητέρα μου τη νύχτα που κατάλαβαμε πως η αρρώστια δεν θα έφευγε.

υπήρχαν πολλές απόψεις,

πολλές συμβουλές,

ο γιατρός ξεκάθαρος

«χρειάζεται καθημερινή φροντίδα»

η σιωπή έγινε άβολη.

Η φροντίδα μιας άρρωστης μητέρας

Δεν είναι ηρωική.

Δεν είναι όμορφη.

Δεν αναρτιέται στο διαδίκτυο...

Είναι να μαθαίνεις,να βοηθάς..να φροντίζεις,να γίνεσαι το στήριγμα γι'αυτην που κάποτε σε κουβαλούσε στους ώμους της.

Είναι να τη βλέπεις να απολογείται επειδή με χρειάζεται,

κι εγω να καταπίνω τα δάκρυά μου για να μη με δει να σπάω.

Ενώ ο κόσμος συνέχιζε να γυρίζει,

ο δικός μου συρρικνώθηκε

σε ένα μονό δωμάτιο,

σε φάρμακα, προγράμματα

και άγρυπνες νύχτες.

Είδα πώς πολλοι απομακρύνθηκαν,

επειδή η αρρώστια τους έκανε να νιώθουν άβολα,

επειδή η ευθραυστότητα τρομάζει.

Υπήρχαν μέρες

που αναρωτιόμουν ...

χάνω τόσα πολλά απ την ζωή εκεί έξω

Μέχρι ένα ξημέρωμα,

καθώς της ίσιωνα το μαξιλάρι,

μου έπιασε το χέρι και είπε:

«Αν έπρεπε να ξεκινήσω από την αρχή,

θα τα έκανα όλα ξανά για σένα».

Τότε κατάλαβα πως δεν έχανα τίποτα.

Έδινα πίσω.

Και συνέβη κάτι που δεν μπορώ να εξηγήσω πλήρως.

Όταν δεν μπορούσα να συνεχίσω, εμφανιζόταν η δύναμη.

Όταν τα χρήματα ήταν λίγα,

ήταν αρκετά.

Όταν ήμουν μόνη, έφτανε βοήθεια.

Και είδα και την άλλη πλευρά.

Εκείνοι που το έσκασαν,

είδαν τη ζωή να τους επιστρέφει συνέπειες.

Όχι ως τιμωρία,

αλλά ως αποτέλεσμα.

Γιατί η αγάπη που αρνείται

έχει κι αυτή το τίμημά της.

Σήμερα είμαι κουρασμένη...

Ναι.

Έχω σημάδια που κανείς δεν μπορεί να δει.

Ναι.

Αλλά κοιμάμαι ήσυχη.

Γιατί ξέρω πως,

όταν η ζωή με ρωτήσει τι έκανα

όταν με χρειαζόταν η μητέρα μου,

δεν θα χρειαστεί να χαμηλώσω τα μάτια.

Κι αν το διαβάζεις αυτό

και έχεις ακόμη τους γονείς σου,

μην περιμένεις να τους χάσεις

για να το καταλάβεις.

Το να τους φροντίζεις δεν σε σταματά...δεν χάνεις ζωή

Δεν σε κρατά πίσω.

Δεν σου κλέβει το μέλλον.

Σε μετατρέπει σε κάποιον

που η ζωή...

δεν εγκαταλείπει ποτέ.

Λες να ειναι ετσι;

ΕΝΤΑΦΙΑΣΜΟΣ..Ή ΑΠΟΤΕΦΡΩΣΗ..

 

Η καύση των νεκρών, 

βρίσκεται έξω από την ορθόδοξη διδασκαλία και παράδοση. 

Το σώμα θάβεται άδοξο, 

θα αναστηθεί όμως ένδοξο· 

ενταφιάζεται ανίσχυρο, 

θα αναστηθεί όμως δυνατό. 

Ενταφιάζεται σώμα πού ήταν εμψυχωμένο από ζωϊκή φυσική δύναμη, 

θα αναστηθή όμως ζωοποιημένο από το Πνεύμα του Θεού

 (Α’ Κορ. ιε’, 42-45).

ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΑΙ..

 

Όταν προσεύχεσαι , να στέκεσαι σε στάση προσοχής.

Να έχεις τα μάτια κλειστά.

Να τα ανοίγεις μόνον όταν σε κυριεύει νύστα

Τότε να προσηλώνεις το βλέμμα σου σε κάποια εικόνα και στο καντηλι που καίει μπροστά της.

Αν αιχμαλωτισθείς την ώρα της προσευχής από λογισμούς,ταπεινώσου και ζήτησε συγχώρηση λέγοντας:

«Αμάρτησα, Κύριε, με τον λόγο, τον νου, την πράξη και με όλες μου τις αισθήσεις».

Αγωνίζου διαρκώς εναντίον της διασπάσεως του νου.

Διαφορετικά η ψυχή σου, με την ενέργεια του διαβόλου, θα ξεφύγει από τη μνήμη και την αγάπη του Θεού, καθώς λέει ο άγιος Μακάριος:

«Όλη η φροντίδα του αντιπάλου μας έγκειται στο να απομακρύνει τον λογισμό μας από τη μνήμη του Θεού, από τον φόβο και την αγάπη μας προς Αυτόν».

Όταν νους και καρδιά ενωθούν στην προσευχή και οι λογισμοί δεν διασκορπίζονται, τότε η θεία χάρη φωτίζει και θερμαίνει την ψυχή και μια μυστική αγαλλίαση και ειρήνη πλημμυρίζει όλο τον εσωτερικό άνθρωπο.

Οφείλουμε να ευχαριστούμε για όλα το Θεό και να παραδίδουμε τον εαυτό μας στο θέλημά Του.

Οφείλουμε επίσης να αναφέρουμε σ’ Αυτόν όλους τους λογισμούς, τους λόγους και τις πράξεις μας και να προσπαθούμε, ώστε να υπηρετούν όλα

μόνο το θέλημά Του.

«Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ» – σύντομες διδασκαλίες. Εκδ. Ι.Μ.Παρακλήτου, Ωρωπός Αττικής 1988.

ΤΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ ΣΟΥ ΤΟΥ ΜΥΣΤΙΚΟΥ..

 

Πρέπει να κοινωνούν όλοι στην Θεία Λειτουργία;

Το λέει ο Κύριος. “Πάντες”

Μήπως έχει καμιά άλλην έννοια η λέξη και δεν την ξέρω;

Και παρακάτω η ευχή λέει:

“καί δι’ ἡμῶν παντί τῷ λαῷ”.

Φυσικά, όσοι δεν έχουν κωλύματα.

Οι άλλοι πρέπει να πάρουν προηγουμένως άφεση πνευματικού. Αλλιώς, χωρίς Θεία Κοινωνία, χωρίς Χριστό, πώς θα βγεις μέσα στην καθημερινότητα;

Ήρθες στην Εκκλησία και έχασες το σπουδαιότερο, το Δώρο, το παν:

έμεινες με το αντίδωρο.

Ξέρεις, τι είναι το Άγιο Θυσιαστήριο;

Ό,τι πολυτιμότερο επί της γης.

Οι βασιλικοί θρόνοι, οι προεδρικοί θώκοι, οι ακαδημαϊκές έδρες έχουν μικρή αξία.

Η Αγία Τράπεζα είναι η φλεγόμενη βάτος.

Εδώ κατεβαίνει ο Χριστός,

το Άγιο Πνεύμα παρόν,

οι άγγελοι τριγύρω.

Φοβερό θέαμα.

Εγώ πολλές φορές φοβόμουνα να ακουμπήσω τα χέρια μου επάνω στην Αγία Τράπεζα…

Να μας δίνει ο Θεός δύναμη να αντέχουμε το “θαύμα”.

Άγιος Πορφύριος