Ο θάνατος μας προλαβαίνει
την πιο καταλληλη στιγμη.
Τοτε που ειμαστε ετοιμοι..
μετανοιωμενοι..
Γι αυτο πρεπει να αντιλαμβανόμαστε
την σπουδαιότητα κάθε στιγμής
ως τελευταίας, Τοτε
ολόκληρη η ζωή μας θα άλλαζε ριζικά
Γνωρίζουμε από προσωπική εμπειρία
ότι απέναντι στον θάνατο αισθανόμαστε
φόβο και ανασφάλεια.
Αυτό που μας φοβίζει είναι:
Η διαδικασία του θανάτου
Οχι το ίδιο το γεγονός
Οπως , ας πουμε ο ύπνος
που δεν είναι παρά μία
εμπειρία θανατου προσωρινή .
Ο θεός
μας γνωρίζει και μας αγαπά.
Κι ομως εμεις
Εχουμε ανάγκη την επιβεβαίωση
έστω ενός ανθρώπου,
που θα μας πεί :
είσαι μοναδικός για μένα.
Ο θάνατος ερχεται ξαφνικα αλλα
δεν διασπά την σχέση αυτή που ήταν,
είναι και θα παραμείνει ζωντανή
ανάμεσα σε ανθρώπους
που συναντήθηκαν
και αγαπήθηκαν σε τούτη τη ζωή.
Ο θανατος δεν ειναι ποτε το τελος.
Συνεχίζουμε να ζούμε όταν πεθαίνουμε,
ακόμα και σε τούτη τη γή.
Ο καλος φιλος
αρρωστησε, βασανιστηκε, μετανοιωσε ,
κι εφυγε σε μια στιγμη, για να συνεχισει
να ζει , χωρις πονο πλεον,
στην καρδια αυτων που αγαπουσε...
Ο Θεος να σ εχει κοντα Του
φιλε μας..
