Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ


Τὸ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΒΙΒΛΙΟ Τοῦ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ Γιὰ Τὴν ΣΥΝΟΔΟ Στὸ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ


Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ



Αποτέλεσμα εικόνας για ιερα συνοδοσ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ



Προκειται για Μιὰ εις βαθος, θεολογικὴ μελέτη ,μὲ θεολογικὰ και  ἱστορικὰ στοιχεια, πού θα διαφωτισει, ὅσους θέλουν νὰ μάθουν τι εγινε στη προσφατη  Σύνοδο τῆς Κρήτης.
Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου, μὲ αἴσθημα εὐθύνης όπως παντα,ἔναντί τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως καὶ τῆς ἱστορίας μὲ θεολογικὸ τρόπο καταγραφει τα ὅσα συνέβησαν στὴν Σύνοδο τῆς Κρήτης, στὴν ὁποία ἦταν παρών, ἀλλὰ καὶ διετυπωσε τις αποψεις του..
Ο Μητροπολιτης Ναυπακτου, πρεσβευει, διδασκει και διατυπωνει εις τα υπερ εκατο βιβλια του, ότι  Ορθόδοξη θεολογία, είναι αυτή,ὅπως ἐκφράσθηκε ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες της Εκκλησιας μας, και φυσικα  εἶναι ἐμπειρικὴ καὶ κὰτ ἐξοχὴν προφητική, ἀποστολικὴ καὶ πατερική, δηλαδὴ ἐκκλησιαστική.
Μιὰ τέτοια θεολογία πρέπει νὰ εἶναι ἡ βάση τῆς ὀρθοδόξου ὁμολογίας καὶ τοῦ ὀρθοδόξου διαλόγου μὲ τοὺς ἑτεροδόξους Χριστιανούς.

Δὲν πρέπει νὰ γίνωνται ¨ἐκπτώσεις¨ ἀπὸ τὴν ἀποκεκαλυμμένη πίστη, ὅπως τὴν παρέλαβαν οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ἀπὸ τὸν Χριστό, τὴν διατύπωσαν σὲ ὅρους, οἱ ἅγιοι Πατέρες καὶ τὴν διεφύλαξε ἡ Ἐκκλησία.
Ὅταν παραθεωρῆται ἡ θεολογία τῆς Ἐκκλησίας πού ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας γιὰ νὰ βρεθοῦν μερικὰ ¨κοινὰ¨ σημεῖα μὲ τὸν δυτικὸ Χριστιανισμό, τότε ἐμφανίζεται ἡ ¨διπλωματία.¨
Περιεχόμενα τοῦ βιβλίου
«Ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος» στήν Κρήτη
θεολογικές καί ἐκκλησιαστικές θέσεις

Αποτέλεσμα εικόνας για ιερα συνοδοσ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ



Περιεχόμενα
Εἰσαγωγή
Α΄
Βασικά θεολογικά καί ἐκκλησιολογικά θέματα γιά τίς Συνόδους καί τούς διαλόγους μέ τούς ἑτεροδόξους
1. Ἡ θεολογία τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων
Ἡ Α΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (325 μ.Χ.)
Ἡ Β΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (381 μ.Χ.)
Ἡ Γ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (431 μ.Χ.)
Ἡ Δ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (451 μ.Χ.)
Ἡ Ε΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (553 μ.Χ.)
Ἡ ΣΤ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (680-681 μ.Χ.)
Ἡ Ζ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (787 μ.Χ.)
Ἡ Η΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (879-880 μ.Χ.)
Ἡ Θ΄ Οἰκουμενική Σύνοδος (1351 μ.Χ.)

2. Ἡ θεολογία τῆς περιχώρησης
1. Ὁ ὅρος καί ἡ θεολογική ἔννοια τῆς περιχώρησης
2. Σημαντικά σημεῖα
3. Συμπέρασμα

3. Τό Χριστολογικό θεμέλιο τῆς Ἐκκλησίας
1. Ἡ Ἐκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ
2. Ἡ Ἐκκλησία ὡς «κοινωνία θεώσεως»
3. Ἡ Ἐκκλησία δέν εἶναι εἰκόνα τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἀλλά Σῶμα Χριστοῦ

4. Ἡ Σύνοδος τῶν Τριῶν Πατριαρχῶν τοῦ ἔτους 1756 καί ἡ σύγχρονη «βαπτισματική θεολογία»
1. Ἡ ἀκρίβεια καί ἡ οἰκονομία, κατά τόν Μητροπολίτη Ἐφέσου Χρυσόστομο Κωνσταντινίδη
2. Ἡ Σύνοδος τῶν Τριῶν Πατριαρχῶν τοῦ ἔτους 1756
3. Οἱ ἀπόψεις τοῦ Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων Ἀποστόλου Δανιηλίδη
4. «Ἡ βαπτισματική θεολογία»

5. Ἡ Β΄ Βατικανή Σύνοδος καί ἡ νέα θεολογία καί ἐκκλησιολογία της
1. Τό περιεχόμενο τῆς διατριβῆς (π. Πέτρου Χίρς)
2. Βασικές θέσεις τῆς διατριβῆς
3. Ἡ νέα θεολογία καί ἡ νέα ἐκκλησιολογία

6. Ἡ «νέα ἐκκλησιολογία» τῆς Β΄ Βατικανῆς Συνόδου
1. Ἡ προσφορά τῶν Θεολογικῶν Σχολῶν στήν ἔρευνα συγχρόνων ἐκκλησιαστικῶν καί θεολογικῶν θεμάτων
2. Τρία βασικά θέματα τῆς διατριβῆς (π. Πέτρου Χίρς)
3. Τά συμπεράσματα τῆς διατριβῆς
4. Συμπερασματικό μου σχόλιο

7. Ἡ θεολογία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ ὡς βάση ὀρθοδόξου ὁμολογίας καί ὀρθοδόξου
διαλόγου μέ τούς ἑτεροδόξους
1. Οἱ ἀπεικονίσεις τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ στούς Ἱερούς Ναούς
2. Σημαντικές θεολογικές θέσεις
3. Ἡ ἐπιστολή τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ πρός Παῦλο Ἀσάνη
4. Ἐπίκαιρες ἀναφορές στήν σύγχρονη ἐκκλησιαστική ζωή
5. Ἡ Ἐκκλησία κατά τόν ἅγιο Γρηγόριο τόν Παλαμᾶ

8. «Διάλογος Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν»
1. Τό περιληπτικό διάγραμμα τῆς εἰσηγήσεως
2. Παρατηρήσεις σέ σημαντικά σημεῖα τῆς εἰσηγήσεως
α) Πολιτικές σκοπιμότητες καί ἀντιδράσεις
β) Ἄρση ἀναθεμάτων ἤ ἄρση ἀκοινωνησίας;
γ) Τά θεολογικά κείμενα τῶν συναντήσεων
δ) Ἡ διδασκαλία τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ στόν διάλογο
ε) Τό θεολογικό νόημα τῆς φράσεως «ἵνα ὦσιν ἓν»

9. Ἱστορία καί προοπτική τῶν θεολογικῶν διαλόγων μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν
1. Ἡ ἱστορία τοῦ Διαλόγου
2. Παρατηρήσεις ἐπί τοῦ διαλόγου μεταξύ Ὀρθοδόξων καί Ρωμαιοκαθολικῶν
3. Συμπεράσματα

10. «Ὁμολογιακή» διγλωσσία, ἀσάφεια καί σύγχυση
1. «Ἡ οἰκουμενική συνεργασία τῶν Χριστιανῶν»
2. «Ἡ μία Ἐκκλησία καί αἱ Ἐκκλησίαι»
3. Ἐκκλησιαστικές ἐφαρμογές
α) «Ρωμαιοκαθολικοί Χριστιανοί»
β) «Οἱ Ἀγγλικανοί Χριστιανοί»
γ) «Οἱ Κοπτοαρμένιοι καί Αἰθίοπες Χριστιανοί»
δ) «Οἱ Λουθηρανοί καί οἱ ἄλλοι Προτεστάνται Χριστιανοί»
4. Συμπέρασμα


Αποτέλεσμα εικόνας για ιερα συνοδοσ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ



Β΄
Πρίν τήν σύγκληση τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου»
(περίοδος Μάρτιος 2014‑ἀρχές Ἰουνίου 2016)
1. Ἡ Σύναξη τῶν Προκαθημένων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τό ἔτος 2014
1. Ἡ θεματολογία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου
2. Οἱ ἀποφάσεις μέ ὁμοφωνία
3. Μία «φωνή» ψῆφος γιά κάθε Ἐκκλησία
4. Ἡ θεολογική ὁρολογία

2. Ἔγγραφά μου στήν Σύνοδο, Πρακτικά τῆς Συνόδου καί Ἐκθέσεις τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἐκ-
κλησίας
1. Προτάσεις πρός τήν Ἱερά Σύνοδο γιά τήν διόρθωση τῶν κειμένων
2. Ἐρωτήματα πρός τήν Ἱερά Σύνοδο σχετικά μέ τήν προετοιμασία
τῶν κειμένων
3. Ἀποσπάσματα Πρακτικῶν τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου
4. Ἀποσπάσματα Πρακτικῶν τῆς Συνεδριάσεως τῆς Δ.Ι.Σ. Ἀπριλίου 2015
5. Ἐκθέσεις τῶν ἐκπροσώπων τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν Εἰδική Ἐπιτροπή Ἀναθεωρήσεως
τῶν Κειμένων

6. Ἀπόψεις γιά τά κείμενα πού ἐπρόκειτο νά συζητηθοῦν στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»
1. «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον»
2. «Ἡ ἀποστολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ συγχρόνῳ κόσμῳ»

7. Παρατηρήσεις γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» κατά τήν Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς
Ἑλλάδος (8 Μαρτίου 2016)
1. Ἡ ταυτότητα τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου
2. Θεολογικά σχόλια στά καταρτισθέντα κείμενα

8. Πρόταση πρός τήν Διαρκῆ Ἱερά Σύνοδο γιά τήν μνημόνευση τῶν Μεγάλων Συνόδων ἐπί Μεγάλου
Φωτίου καί ἁγίου Γρηγoρίου τοῦ Παλαμᾶ στό Μήνυμα τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου»

3. Ἡ ὄντως Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας
4. Τά οὐσιαστικά προβλήματα μέ τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»
1. Σύνοδος Προκαθημένων
2. Ἡ παράκαμψη Μεγάλων Συνόδων
3. Ἐλλιπής προετοιμασία
4. Ἐκκλησιαστική διγλωσσία
5. Ὁ ὅρος ἀδελφαί Ἐκκλησίαι
6. Τό «ἔγκυρο» καί «ὑποστατό» τοῦ Βαπτίσματος
7. Ἡ κακοδοξία τῆς «ὀντολογίας τοῦ προσώπου»
8. Συμπέρασμα

5. Λίγο πρίν τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο
1. Ἡ αὐτοσυνειδησία τῆς Συνόδου
2. Ὁ δυτικός Χριστιανισμός
3. Ἐκκλησία – Ὀρθοδοξία – Εὐχαριστία
4. Οἱ ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος
5. Συμπέρασμα
6. Οἱ ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας κατά τήν Συνεδρίαση τῆς 24ης καί 25ης Μαΐου 2016

7. Θεολογία καί πολιτική
1. Ἡ θεολογία τῆς Πεντηκοστῆς
2. Τά σύγχρονα θεολογικά ρεύματα
3. Ἡ εἴσδυση τῆς πολιτικῆς στίς ἐνδοορθόδοξες ἐκκλησιαστικές σχέσεις


Αποτέλεσμα εικόνας για  ιερα συνοδοσ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙ


Γ΄
Οἱ παρεμβάσεις μου στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» (Ἰούνιος 2016)
Οἱ παρεμβάσεις μου στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»
1. Ὁ Κανονισμός Ὀργανώσεως καί Λειτουργίας τῆς Συνόδου
2. Οἱ παρεμβάσεις μου στίς συζητήσεις
Πρώτη Παρέμβαση
Δεύτερη παρέμβαση
Τρίτη παρέμβαση
Τέταρτη παρέμβαση
Πέμπτη παρέμβαση
Ἕκτη παρέμβαση
Ἑβδόμη παρέμβαση
Ὀγδόη παρέμβαση
Ἐνάτη παρέμβαση
Δέκατη παρέμβαση
Ἑνδέκατη παρέμβαση
Δωδέκατη παρέμβαση
Ἡ νέα πρόταση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Δ΄
Μετά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»
1. Μετά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»
1. Ἡ ἀποτίμηση τοῦ ἔργου τῶν Συνόδων
2. Παροῦσες καί ἀποῦσες Ἐκκλησίες
3. Τά θέματα τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου»
4. Ἡ ἱστορική ἐκκλησιαστική συνέχεια
5. Ἐκκλησιολογικοί προβληματισμοί
6. Οἱ παρεμβάσεις μου

2. Γιατί δέν ὑπέγραψα τό κείμενο «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστια-
νικόν κόσμον»
3. Θεολογία καί Ὁμολογία
4. Ἀναφορά στόν δημόσιο διάλογο γιά τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης

5. Οἱ ἀποφάσεις τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» καί ἡ κατάληξή τους
1. Τά βασικά σημεῖα τῶν ἀποφάσεων τῆς Ἱεραρχίας
2. Ἡ Ἐγκύκλιος τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου
3. Τά κείμενα στά ὁποῖα ἔγιναν ἀλλαγές
α) «Ἡ ἀποστολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ συγχρόνῳ κόσμῳ»
β) «Τό Αὐτόνομον καί ὁ τρόπος ἀνακηρύξεως αὐτοῦ»
γ) «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν Χριστιανικόν κόσμον»
4. Ἡ Ἐγκύκλιος τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου»
5. Συμπεράσματα
6. Παρέμβαση κατά τήν ἔκτακτη Σύνοδο τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, 23-24 Νοεμβρίου 2016

7. Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» τῆς Κρήτης
1. Ἡ προετοιμασία τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τήν Σύνοδο
α) Ἡ εἰσήγηση τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου
β) Οἱ ἐκθέσεις τῆς Εἰδικῆς Διορθοδόξου Ἐπιτροπῆς Ἀναθεωρήσεως τῶν κειμένων τῶν Προσυνοδικῶν Πανορθοδόξων Διασκέψεων

2. Ἡ νέα πρόταση τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τόν λοιπό Χριστιανικό κόσμο
α) Σαθρά ἐπιχειρήματα γιά τόν ὅρο Ἐκκλησία στίς ὁμάδες τῶν ἑτεροδόξων
β) Ἡ ἀντορθόδοξη θεωρία τῶν «ἑτεροδόξων Ἐκκλησιῶν»
Συμπέρασμα

8. Ἡ ἱστορία τῆς 6ης παραγράφου τοῦ κειμένου: «Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία καί ὁ λοιπός Χριστια-
νικός κόσμος»
1. Τό κείμενο καί ἡ εἰσήγηση τοῦ Γραμματέως τῆς Ἐπιτροπῆς
2. Ἡ συζήτηση τῶν ἐκπροσώπων τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν
3. Ἡ διαμόρφωση τοῦ κειμένου
4. Ἡ διαδοχική μετάβαση ἀπό τήν ὀντολογική-πραγματική ἱστορική ὕπαρξη, στήν ἱστορική ὀνομασία
5. Ρεαλισμός καί νομιναλισμός στήν Ἐκκλησιολογία
6. Γενικές παρατηρήσεις
7. Παράρτημα

Ἡ παράγραφος 6 στά διάφορα καταρτισθέντα κείμενα
α) Στό κείμενο «Ἀκρίβεια καί Οἰκονομία», ὅπως τήν παρουσίασε ὁ Μητροπολίτης Μύρων Χρυσόστο-
μος
β) Στό κείμενο τῆς Γ΄ Προσυνοδικῆς Πανορθοδόξου Διασκέψεως 1986
γ) Στό κείμενο τῆς Σύναξης τῶν Προκαθημένων (Ἰανουάριος 2016), ὅπως εἶχε προταθῆ ἀπό τήν Ε΄ Προ-
συνοδική Πανορθόδοξη Διάσκεψη
δ) Στό τελικό κείμενο τῆς ἀποφάσεως τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016)

9. Τά χαρισματικά καί τά κανονικά ὅρια τῆς Ἐκκλησίας, ἤγουν Πεντηκοστή καί θεία Εὐχαριστία
1. Τά χαρισματικά καί τά κανονικά ὅρια τῆς Ἐκκλησίας
2. Πεντηκοστή καί Ἐκκλησία, κατά τήν ἱερή ὑμνογραφία
3. Ἡ κοινωνία μεταξύ τῶν Χριστιανῶν στό Μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας
4. Ἡ θεία Εὐχαριστία κατά τούς ἀποστολικούς χρόνους
α) Ἡ θεία Εὐχαριστία στήν πρώτη ἐκκλησιαστική κοινότητα
τῶν Ἱεροσολύμων, κατά τίς Πράξεις τῶν
Ἀποστόλων
β) Ἡ χαρισματική Ἐκκλησία τῆς Κορίνθου
5. Ἡ «πᾶσα ἀλήθεια» εἶναι ἡ Ἐκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ

10. Ὁ ὅρος «Ἐκκλησίες» ὡς «τεχνικός ὅρος»
1. Τι σημαίνει «τεχνικός ὅρος»
2. Οἱ «τεχνικοί ὅροι» σέ ὁμολογιακά κείμενα
3. Τό πράγμα καί τό ὄνομα, ὡς πρός τόν ὅρο Ἐκκλησία Ἐκκλησίες
4. Ὁρισμός, ἀποφατισμός καί ἑτεροπροσδιορισμός
5. Ὁ «τεχνικός ὅρος» χρησιμοποιεῖται ὡς οὐσιαστικός ὅρος

11. Ἡ θεολογία τοῦ προσώπου στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο» καί τίς Προσυνοδικές Διασκέψεις αὐτῆς
(Ἱστορία καί ἑρμηνεία περί τοῦ θέματος)
1. Τό κείμενο τοῦ 1986 καί τό κείμενο τοῦ 2016
2. Συζήτηση στήν Ε΄ Προσυνοδική Πανορθόδοξη Διάσκεψη γιά τό «ἀνθρώπινο πρόσωπο»
3. Τό πρόσωπο-ἄτομο
4. Οἱ παρατηρήσεις τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ρωσικῆς Διασπορᾶς
5. Ἡ συζήτηση στήν «Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο»
6. Τό πρόσωπο στήν σύγχρονη θεολογία καί τήν πατερική θεολογία
7. Συμπέρασμα

12. Ἐνημέρωση γιά τήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας
1. Ἡ προσωπική μου ἐνασχόληση μέ τήν Σύνοδο τῆς Κρήτης
2. Ἀπό τήν ἰδέα πραγματοποιήσεως μιᾶς Μεγάλης Συνόδου μέχρι τήν γέννησή της
α) Ἡ ἰδέα τῆς συνεργασίας μέ τόν Χριστιανικό κόσμο (1902-1961)
β) Ἡ σύλληψη τῆς ἰδέας τῆς Συνόδου (1961-1976)
γ) Ἡ κυοφορία τῆς Συνόδου (1976 - Μάρτιο 2014)
δ) Ἡ ἀπόφαση γιά τήν Σύνοδο καί ἡ ἔναρξη γιά τόν τοκετό (Μάρτιος 2014)
ε) Οἱ πόνοι τῆς κυοφορίας (Μάρτιος 2014 - Ἰανουάριος 2016)
στ) Οἱ ἡμέρες πρό τοῦ τοκετοῦ (Ἰανουάριος 2016-Ἰούνιος 2016)
ζ) Οἱ πόνοι τοῦ τοκετοῦ (Μάιος 2016 - Ἰούνιος 2016)
η) Ἡ γέννηση τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου (Ἰούνιος 2016)
θ) Ἡ περίοδος μετά τήν γέννηση (Ἰούνιος 2016 καί ἑξῆς)
3. Οἱ τελικές ἐκτιμήσεις μου
4. Μετά τήν ὁμιλία μου στήν Κληρικολαϊκή Σύναξη
13. Γενικές ἐκτιμήσεις
1. Σκοπός τῆς «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου»
2. Τά θετικά σημεῖα τῆς Συνόδου
3. Ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία
4. Τά ἀρνητικά σημεῖα τῆς Συνόδου
5. Ἡ ἀποδοχή τῶν ἀποφάσεων τῆς Συνόδου τῆς Κρήτης

Ἐπίμετρον
Ἡ Ἐκκλησία, τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ὡς «ἡ αἰώνια καλλονή»
1. Περίληψη τοῦ περιεχομένου τοῦ βιβλίου
2. Ἡ Ἰταλική μετάφραση τοῦ βιβλίου
3. Ὁ τελευταῖος λόγος μου.


Το βιβλιο, μοναδικο στο ειδος του, διατιθεται απ την Ιερα Μονη Γενεθλιου της Θεοτοκου.
Email
pelagia@pelagia.org

Τηλέφωνο
22610 35135

Αποτέλεσμα εικόνας για μονη γενεθλιου θεοτοκου


Κυριακή, 15 Απριλίου 2018

ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑ ΔΥΣΤΥΧΙΑ..ΧΑΡΑ ΛΥΠΗ..

ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ..

Posted on  
1tiresias-press_blogspot_com
Εδώ και χρόνια, η ελληνική πραγματικότητα, κυριαρχείται απο μιαν απόλυτη τρομολαγνεία Ενα βασανιστικό πόνο, μιαν απόγνωση, ένα μίσος, μιαν οργή,μιαν απαξίωση, και έναν εκμηδενισμο.Οι όποιοι ¨κρατούντες¨ διαχειρίστηκαν δισεκατομμύρια προκειμένου να μας χαρίσουν ένα ψεύτικο όνειρο. Αρχικά την υπερηφάνεια των εξωνημένων,άνευ ουσίας, πλημμυρισμένων με αναβολικά Ολυμπιακών αγώνων, και στη συνέχεια, στον απόηχο, ένα διάλειμμα ραστώνηςκαι υπερ-δανεισμού για αγορά ψεύτικων ονειρων Οταν τα όνειρα όμως καταντούν αγοραία, όπως κι ο θλιβερός έρωτας,τότε ο άνθρωπος είναι πλέον ώριμος να δεχθεί τον πόνο που είναι όπως το ουδέτερο στην ηλεκτρική μας παροχή.Οπου για να έχουμε ροή ενεργείας, χρειάζονται και τα δύο Φάση, Και Ουδέτερο.Ευδαιμονία Και Πόνος.Χαρά και λύπη.Ολα αυτα τα χρόνια βιώνουμε μια  κυρίαρχη ευδαιμονο-λατρεία και έναν απίστευτης οδύνης  ανθρώπινο ευτελισμο που φτάνει μέχρι τον απονενοημένο θάνατο.

42912


Ο πόνος είναι πέλαγος απέραντων δυνατοτήτων που Όταν αξιοποιηθεί θεραπεύει όντως τον άνθρωπο.Η κυρίαρχη ασθένεια, της εποχής μας, έγκειται στην ψευδαίσθηση της υπερηφάνειας,ότι κάτι είμαστε κάτι πετύχαμε 
Κλέψαμε μια δυο στιγμές δημοσιότηταςΟ πόνος ο σωματικός,ο κάθε είδους ο πονοκέφαλος, ο μυϊκός, αλλά κι ο φοβερόςψυχικός παραδόξως καθαρίζει την καρδιά αλλά μονο προσωρινά η μόνιμη κάθαρση έρχεται όταν η καρδιά πλημμυρίσει από την αληθινή χαρά.

           
canaanite-woman


Λέει ο Αββάς Ισαάκστα γνωστικά του κεφάλαια.Όταν η χαρά αρχίσει να γεννιέται μέσα στην καρδιά, τότε ο άνθρωπος ξεχνά την κούραση, τα βάσανα, το φόβο του θανάτου. Είναι σίγουρος γι’ αυτό που ζει γιατί είναι τελείως μεθυσμένος, τόσο που αν θελήσει να δοξολογήσει τον Θεό και να εξομολογηθεί τη χαρά του δεν το μπορεί.Η γλώσσα του σπαρταρά από τη χαρά αδυνατώντας να Τον δοξολογήσει, μόνο ψελλίζει σαν βρέφος, και μιλά στον Θεό σαν μικρό παιδί που μιλά στον πατέρα του. Η μεθυστική αυτή χαρά καθαρίζει την καρδιά»
(Αββά Ισαάκ, Τόμος Β1, Λόγοι Α’ – Γ’, Γ’. Ποικίλα Γνωστικά Κεφάλαια )


ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΚΟΛΑΣΗ..ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΜΙΑ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΡΡΩΣΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣΌταν ο ασκητής, κατορθώσει να αποκτήσει την χαρμόσυνη τούτη ελπίδα, τότε παύει κάθε πόνος, και τα βάρη της εργασίας του ελαφραίνουν. Αφήνει πλέον την ¨διακονία¨ του φόβου, Και Αρχίζει Να Εργάζεται Την Διακονία Της Αγάπης.Ενώ πριν ο μακρύς δρόμος που είχε μπροστά του τον φόβιζε, τώρα η καρδιά του, λυτρωμένη από τον φόβο, αποκτά σιγά σιγά ακλόνητη πίστη. Με σταθερή καρδιά και νου υψηλό, ο ασκητής αυτός δεν στρέφει πλέον ποτέ το βλέμμα στον κόσμο τούτο. 
Κι από τούτην την στιγμή, μια ελπίδα των μελλόντωνενεργοποιείται μέσα στην ψυχή του, και την πλημμυρίζει διαρκώς με χαρά. Ο κόσμος χάνεται από τα μάτια του, χωρίς να ξέρει το πώς. Το μόνο που γνωρίζει η ψυχή του είναι να αγάλλεται κάθε στιγμή, σαν να κατοικούσε ήδη στον νέο κόσμο.Παντού παγίδες, για τον χριστιανό, που μακρυά απο τον Ποιμένα-Γέροντα, πασχίζει να κρατήσει ζωντανή την αίσθηση της προσωπικότητάς του,που απ την άλλη, προσπαθεί, να επιβιώσει σε ένα νοσηρό περιβάλλον,γεμάτο τοξικά στοιχεία, που τον σπρώχνουν στην άβυσσο της ανυπαρξίας.
Χαιρετε
Η ΠΑΝΔΗΜΟΣ ΦΛΕΓΜΟΝΗ..Η ΒΑΡΗΚΟΪΑ ΚΑΙ Η  ΑΝΟΙΑ..ΤΟ ΤΡΙΔΥΜΟ ΤΗΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ.



Σάββατο, 14 Απριλίου 2018

Ο ΠΛΟΥΣΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΑΖΑΡΟΣ



Αποτέλεσμα εικόνας για ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ)






Αποτέλεσμα εικόνας για Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ)


analysis of the parable

(Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΣΙΟΥ)


In studying this famous parable of Christ one can observe many things.One can deal with its social dimensions or even draw numerous ethical and moral conclusions.However, we prefer to keep within the subjects relating to LIFE AFTER DEATH.In other words, we shall concern ourselves with the eschatological analysis of the parable.
FIRST.
As we see, the parable is not about life After The Second Coming Of Christ, but about: The Life Of The SoulBetween A Person's Death,When His Soul Leaves His Body,And THE SECOND COMING OF CHRIST.This interval is called: The Intermediate State Of Souls.Other words spoken by Christ refer to His Second Coming, when He will come to judge men.Before that, Bodily Resurrection will take place, when the souls will enter their bodies again,And A Person Can Enjoy The ThingsThat He Did In His Lifetime.
SECOND. IT POINTS OUT THAT: DEATH EXISTS IN MAN'S LIFE. THE RICH MAN AND POOR LAZARUS DIED.
Death is separation of the soul from the body.This state is also called sleep, because death Was Overcome by the Resurrection of Christ.Christ Overcame Death OntologicallyBy His Passion, His Cross And His Resurrection,And He Gave Man The Possibility Of TRANSCENDING IT By Living In The Church.The fact that death Is A Sleep, a temporary state, appears from the way in which saints die, for they all have hope in Christ, and it can be seen in their .Uncorrupted And Wonder-Working Relics.God did not create death,
BUT DEATH HAS INSERTED ITSELF INTO NATURE,
as a fruit of man's sin and his withdrawal from God. There is :Death Of The Body And Death Of The Soul. DEATH OF THE SOUL IS: THE REMOVAL OF THE GRACE OF GOD FROM THE SOUL, And Death Of The Body Is: The Separation Of The Soul From The Body. ALL PEOPLE TASTE THE TERRIBLE MYSTERY OF DEATH, Since We All Inherit Corruptibility And Mortality. In other words, WE ARE BORN TO DIE. Death is the surest, Most Certain Event In Our Life. Even contemporary existentialist philosophers say that the truest fact is:"Existence Towards Death".Although death is the surest event,
THE DAY AND HOUR OF DEATH ARE UNCERTAIN.
No one knows when he will die.The point is to live right,so that The How Of Death may be Eternal Life.In the text of the parable it says:"The time came when the beggar died...", and "The Rich Man Also Died And Was Buried".Thus Death Is: The Greatest Democrat, For It Makes No Exceptions.
THIRD.
After Lazarus' soul left his body, it was received by the angels and carried to Abraham's bossom.This means that there are angels and, of course,Each Person's GUARDIAN ANGEL As His Personal Protector,who receive the souls of the Just and take them to God.By contrast, another parable says that the demons receive the souls of Unrepentant sinners.The foolish rich man heard a voice from God: "YOU FOOL! THIS VERY NIGHT YOUR LIFE WILL BE DEMANDED FROM YOU; THEN ,WHO WILL GET WHAT YOU HAVE PREPARED FOR YOURSELF?" (Lk. 12, 20).
The verb `Demand' suggests the demons, who claim the soul of the sinful person in order.. To Control It Forever.Therefore, at The Terrible Hour Of Death, when the soul is forcibly separated from its harmony with the body,Dreadful Things Happen.



The Angels receive the souls Of THE Saints,And the Demons receive the souls of Sinners. The teaching of the Fathers of the Church speaks of the `Customs Houses', which are The Demons, The Aerial Spirits Which Desire And Attempt To Rule The Souls Of All People Forever.Of course the souls of the Saints, which have been united with ChristAnd Bear The Seal Of The Holy Spirit,Cannot Be Controlled By The Demons. When the Fathers of the Church speak of the Customs Houses, they mean bothqThe Hatred And Aggressive Fury Of The Demons and The Existence Of The Passions, Which Seek Satisfaction, But Cannot Be Satisfied Because Of The Non-Existence Of The Body.It is just this condition that suffocates the soul, which feels a terrible anguish.This torment of the soul is like The Complete Solitary Confinement Of A Person In Prison without any possibility of sleeping, eating, meeting anyone, and so forth. Then his passions and his whole being are really infuriated.The fact that men's souls are received by Angels Or By Demons is relative to their condition.As the Fathers say, Angels And Souls are Noetic Spirits in comparison with the material body, but in comparison with God they Have Something Material.So the angels are called Ethereal Beings, they are not entirely immaterial. Furthermore, the soul is a creature, which means that it is created by God.It is Immortal By Grace, for immortality is God's gift to it.Every creature has: a Beginning and an End. Since the soul is created, it has a definite beginning, but it has NO END, for God willed it so.

FOURTH.





While Lazarus' soul went to Abraham's bosom and the Rich Man's soul went to Hades, Christ says in the parable that Lazarus went to Abraham's bosom and this particular Rich Man went to Hades.Then it says that the Rich Man "saw Abraham afar off, and Lazarus in his bosom".This is very significant, because it means that in spite of the separation of the soul from the body, The Hypostasis, Or Substance Or Person, Is Not Lost. Indeed the soul did not exist before the body, but it was created at the same time as the body, and yet neither soul nor body alone constitutes the man. Nevertheless, in spite of the Temporary Separation of the soul from the body, The Man Is Not Lost.This is seen from the fact that the soul maintains consciousness and, as the Fathers explain, a man's soul recognises the elements of his own body which remain in the earth and are probably scattered or broken up into the elements of which they were composed. At the Second Coming, by the grace of God the soul will Reunite the elements of his body, the whole man will be formed, and of course then the bodies of both the Just and the Unjust will be spiritual, that is to say they will not need food, nor will they be limited by distances and other restrictions.
RESURRECTION IS A GIFT GRANTED TO ALL PEOPLE, JUST AND UNJUST.
It should be noted that in this parable Christ mentions The Name Of The Poor Man But Does Not Know The Rich Man's Name.This signifies that because Lazarus lived with God, he was Soteriologically A Person, a true hypostasis, whereas the Rich Man, although he was a man, Had No Hypostasis Soteriologically.This means that a real man is one who has a soul and a body but also the grace of God in his soul and body. Although a man who does not have the Holy Spirit is ontologically a person, he is not a person in relation to God, for the very simple reason that he has become Enslaved To Things. Instead of turning to God, his Nous turns to matter and Is Enslaved By It.




FIFTH.
The parable says that the Rich Man, finding himself in Hades, saw Abraham "and Lazarus in his bosom". The person of Abraham is understood As Meaning God. To be in the bosom of God means to be in Communion with God. In the bosom, behind the chest, is the heart of man. The heart, which is the source of biological life, Is A Symbol Of Love.The Greater The Love, The Greater The Knowledge, Since Knowledge Is Closely Linked With Love.Indeed this love constitutes Communion And Union. Thus for a person to be in the bosom means that he is linked with the loved one, that there is unity between them.So the expression that Lazarus is in Abraham's bosom points graphically to his communion with God, which is connected with spiritual knowledge and love. When we speak of knowledge of God we mean "Communion In Being". It is not Cerebral Knowledge, but the knowledge that is connected with love, with this very life.Lazarus does not seem to be troubled about the terrible hardship of the Rich Man.He Does Not See Hades,
WHILE THE RICH MAN DOES SEE THE GLORY OF PARADISE. 
Actually a person who lives in the uncreated Light, in the great vision of God, as our Fathers say, FORGETS THE WORLD. The Light is so great, so dazzling that it does not even allow one to see anything else.This does not mean that the saints do not pray for the whole world. They pray and entreat God, for they do indeed have greater communion with Him. However, they are in a state which we cannot comprehend. Only if we look into the divine experiences of the saints can we grasp it.






SIXTH.
While Lazarus was in Abraham's bosom,The Rich Man Was Burning In Hades.Indeed he would ask Abraham to send Lazarus to cool his tongue, because, as he expressed himself,
"I AM TORMENTED IN THIS FLAME". Here Hades, not HELL, is being referred to. For Hell will begin: After The Second Coming of Christ and the future judgement, while the souls of sinners experience Hades after their departure from the body.According to the teaching of the holy Fathers, Hades is an Intelligible Place, it is the Foretaste Of Hell, when a person receives the Caustic energy of God.There was a great discussion about these matters at the Council of Ferrara-Florence, and the views of Mark Eugenicus, which were revealing, have been preserved. The fire in which the Rich Man was burning was not what the Latins called:The Purifying Fire, Or `Purgatory'that all people's souls pass through.It was not A Created Fire, But UNCREATED. That is to say, even sinners receive the rays of divine Light,But Since They Die Unrepentant,without being Cured, they experience the burning energy of the Light.Thus, according to the degree of their cure or illness,People Receive The Same Grace Either As Light Or As Fire.It should also be observed that the Rich Man saw Abraham with Lazarus in his bosom. He saw the glory of Abraham,But He Had No Share In This Glory.By contrast, Lazarus bothSaw It And Participated In It.This is a very significant point,For It Shows That In That Other LifeEveryone Will See God, But The Righteous Will Have Communion, Participation,While The Sinners Will Not.A characteristic example is what Christ said about the Coming Judgement. All will see the Judge, All Will Converse With Him, but some will enjoy His glory and others will experience the Caustic Energy of divine grace.






SEVENTH.
The Rich Man Was Concerned About His Brothers Living In The World And Asked Abraham To Send Lazarus To Preach Repentance To Them.Therefore in spite of the separation of a man's soul from the present world,There Is Knowledge And Social Interest.This fact, along with other elements, shows what we said before, that the parable of the Rich Man and LazarusDoes Not Refer To The Life After Christ's Second Coming,But To The Life UP TO The Second Coming. Clearly it is about the so-calledIntermediate State Of Souls.The saints are interested in the salvation of the world. By the grace of God they hear our prayers and lift them up to God. That is why we pray to our saints. By the Feasts which we have dedicated to their memory we show that they are saints, that they have been united to God, that they await the resurrection of their bodies, which they are already receiving, with their Imperishability, the prelude of the age to come. We too are concerned for those who have fallen asleep. We pray to the saints to pray to God for us, we ask for their intercession, while we pray to God to have mercy on all the others who have fallen asleep. This, apart from being evidence of communication among us, at the same time expresses something else that is deeper.According to the teaching of the holy Fathers, when a person enters into repentance, the stage of purification, he progresses continually.Perfecting continues both: in the `Intermediate' stage and in the life after the Second Coming.The stages of the spiritual life are: Purification, Illumination And Deification.These are not to be conceived as water-tight states,but as degrees of participation in the grace of God.If a person is struggling to be purified, the grace of God which is purifying him is called purifying energy. When the Nous is illuminated, it means that it is receiving the energy of God which illuminates it, and this is called Illuminating Energy.And when he is in the process of deification, this happens by the grace of God which is called Deifying.The process is continuous.Thus those who have repented before their soul's departure from the body,Progress And Become Increasingly Receptive To Uncreated Grace.Therefore we hold memorial services and pray for those who have Fallen Asleep.However, since those who did not repent before their soul left the body,
DO NOT HAVE SPIRITUAL VISION,
they experience only the caustic energy of God and will never participate in the good. But We Pray For All, Because We Do Not Know Their Inner Spiritual Condition.






EIGHTH.
It says in the parable that there was a "Great Gulf" between HADES, where the Rich Man was, and the place where Abraham was, and that it was not possible 
TO PASS FROM ONE TO THE OTHER.Of course this is not a question of particular places, but as we said before,It Refers To Particular Ways Of Life.There is a clear difference between Paradise and Hell As Particular Ways Of Life.Paradise And Hell Do Not Exist In God's View, BUT IN MAN'S VIEW.God sends His grace TO ALL MEN, since "He makes His sun rise on the Just and the Unjust and sends His rain on the Evil and the Good". If God Gives Us A CommandTO LOVE All People, Even Our Enemies,He Does The Same Himself.It is impossible not to love sinners as well.But Each Person Feels God's Love Differently, According To His Spiritual Condition.Light has two properties: Illuminating And Caustic.If one person Has Good Vision, he benefits from the illuminating property of the sun, the light, and he enjoys the whole creation.But if another person is Deprived of his eye, if he is without sight,then he feels the Caustic property of light. This will be so In The Future Life Too, as well as in the life of the soul after it leaves the body. God will also love the sinners, but they will be unable to perceive this love as light. They will perceive it as fire, since they will not have a spiritual eye and spiritual vision.Something similar applies to Holy Communion. All can take part, but for those who are prepared and fit it is light and life, for those who approach unworthily it is judgement and condemnation.The Church shows this in the iconography of the Second Coming. There we see the saints in the light that comes from the throne of God; and from the same throne springs the river of fire, where the unrepentant sinners are.Therefore in the Orthodox Church we attach great importance To Man's Healing.The Church Is A Spiritual Hospital, A Sanatorium That Cures The Spiritual Eye, Which Is The Nous. It is Ill and must be CURED.This is the whole work of the church.




 


NINTH.
Abraham, who did not comply with the Rich Man's plea to send Lazarus to earth and exhort his brothers to repent, justified his position by saying that if people do not listen to Moses and the Prophets,"They Will Not Be Convinced.. Even If Someone Rises From The Dead".A Carnal man cannot Repent, however many miracles he may see in his life.He lives in a Deathly Sleep. This is a fact. If man's freedom is not activated, there is no repentance. Everything takes place by the energy of God and the cooperation of man.The Greatest Fact In History Is The INCARNATION OF CHRIST, His Resurrection, And The Establishment Of The Church, Which Is The Body Of The Risen Incarnate GOD-MAN CHRIST.If a man cannot be inspired by this staggering reality, if he cannot be persuaded by the lives of so many Saints who are members of the Risen Body Of Christ,he will Not Be Persuaded by the greatest miracle.The salvation and re-birth of a man is not a matter of conjuring actions, but a fruit of the free expression of his will, a fruit of suffering, struggle and much hard work.Unfortunately, Many People Of Our Time Content Themselves With Magical, External Events.To be convinced of the existence of the other life is a matter of inner spiritual sensitivity. For even if someone should rise from the dead it could be misconstrued as fantasy.Much is being said today about so-called `After-Death' Experiences.Some people claim that their soul had left their body or was approaching the way out and then came back to the body.They recount all the terrible things that they saw and faced.In the Orthodox Church we say that there have been cases in which the soul came back to the body. In other words, they were resurrected by the power of Christ.These, however, are exceptional cases;they do not happen to everyone. There are saints who had terrible experiences, when in their personal lives They Knew Hell And Paradise, experienced the flames of Hades, saw angels and demons. When they returned to themselves, they lived a life of Repentance and Preached repentance to others.However, we say that most of these experiences are demonic or are the fruits of repressed experiences, or they are fantasies, or the results of sedative and narcotic drugs given to preventsuffering in the frightful ordeal of their illnesses. There is certainly need for great discernment in order to be able to distinguish these states, whether they come from God, from the devil or from psychological and somatic anomalies.We in the Church do not wait for resurrections of saints or experiences of such states in order to believe.We have Holy Scripture, the lives of the Prophets, Apostles and saints, We Have Their Words And Their Teachings, as well as their holy relics, And We Believe That There Is Eternal Life. At times each of us is granted by God to experience in his heart what is Hell and what is Paradise.Beyond these things, we keep Christ's Commandments in order to be cured, so that we can solve many existential, interpersonal, social and ecological problems. To abide by God's commandments
MAKES US BALANCED PEOPLE.






TENTH.

The parable of the Rich Man and Lazarus suggests the method which we should use in order to be cured and thus, after death and after the Second Coming of Christ, to experience God as light and not as fire. Abraham said to the Rich Man:"They have Moses And The Prophets; let them listen to them".We should observe the law and obey the Prophets of every epoch.A Prophet is one who by the grace of God sees the mysteries of the coming age, who already tastes the Kingdom of God.There were such Prophets in both the Old and New Testaments.They themselves received the Revelation, they themselves lived the Kingdom of God, became acquainted with its mysteries and then revealed them to the people.The Prophets, who are identified with the real theologians and spiritual fathers, renew the people and guide them towards life. Spiritual guidance is connected and identified with man's spiritual rebirth.Actually One Cannot Be Reborn Without Having Been Associated With A Deified Person, A Prophet.Even in our time there are Prophets who Preach Repentance, turn our hearts towards God, and recommend another way of thinking and living. Even if we have not been able to meet such a Prophet, There Are The Words Of The Prophets, and by reading them we can learn what the Kingdom of God is and what we should do to attain it.These general thoughts, which are the basic points in orthodox eschatology, have been formulated here very briefly, in a simple way. The reader can find the detailed analysis of these topics, documented by the teaching of the holy Fathers, in the chapters which follow. With these basic points in view he will also understand what he is going to read.