ΓΟΛΓΟΘΑΣ...ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ..ΛΗΣΤΗΣ..ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ..

 

Στον Γολγοθά βλέπουμε τη συγκλονιστική επιλογή της συγχώρεσης την ώρα

της απόλυτης εγκατάλειψης.

Το βλέμμα του εκ δεξιων ληστή, που μέσα στην απελπισία του βρήκε τη δύναμη

να αναγνωρίσει το φως, είναι το μεγαλύτερο μάθημα για όλους μας.

Μας διδάσκει πως η αξία ενός ανθρώπου δεν ορίζεται από το πόσες φορές έπεσε, αλλά από το θάρρος του να ζητήσει μια νέα αρχή.

Είναι η απόδειξη πως η σωτηρία της ψυχής δεν είναι ένα μακρινό έπαθλο, αλλά

μια απόφαση της στιγμής,

η απόφαση να αφήσουμε πίσω το σκοτάδι και να εμπιστευτούμε την αγάπη.

Σήμερα, ας αναλογιστούμε πόσοι «σταυροί» κουβαλιούνται σιωπηλά δίπλα μας.

Ας γίνει αυτή η μέρα η αφορμή

να απλώσουμε το χέρι,

να πούμε μια κουβέντα παρηγοριάς,

να γίνουμε εμείς η ελπίδα για κάποιον που νιώθει πως ο δικός του Γολγοθάς δεν έχει τέλος.

Η θυσία που τιμούμε σήμερα δεν έχει νόημα αν δεν μεταφραστεί σε πράξη αλληλεγγύης προς τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας.

Η ελπίδα της Μεγάλης Παρασκευής είναι μια ελπίδα που αντέχει στα δύσκολα.

Μας λέει πως ακόμα και όταν όλα φαίνονται χαμένα, ακόμα και όταν η πέτρα στον τάφο μοιάζει ασήκωτη,

η ζωή προετοιμάζει τη μεγάλη της επιστροφή.

Κάθε δάκρυ που χύνεται σήμερα είναι ένας σπόρος που θα ανθίσει αύριο.

Ας αφήσουμε τη συγκίνηση της ημέρας να μας μεταμορφώσει.

Ας επιτρέψουμε στην καρδιά μας να γίνει πιο χωρητική, πιο ζεστή, πιο γενναία.

Γιατί ομορφότερος κόσμος δεν είναι εκείνος που δεν έχει πόνο, αλλά εκείνος που έχει ανθρώπους που ξέρουν να μετατρέπουν τον πόνο σε φως και τη θυσία σε αγκαλιά.

Μετά το σκοτάδι, το φως είναι πάντα πιο λαμπερό.

Και μετά τη σημερινή σιωπή, η χαρά της ζωής θα ακουστεί πιο δυνατή από ποτέ.

Δημήτριος Γ Κίμογλου Ph. D