ΕΜΕΙΣ Ο ΑΔΑΜ..

Γιατί, λένε τον Αδάμ πρωτόπλαστο;Τι Σημαινει Πρωτοπλαστος;Τελικά Αλεξάνδρα μου. Υπαρχουν Δυο Αδαμ.Ο πρώτος και ο δεύτερος.Ο πρωτος, ο πρωτόπλαστος, μας γεννησε στη φθορα,Ο Δευτερος ο  Χριστός..Μας Γεννησε Στην Αφθαρσια.Ουτε Ο Πρωτος, Ομως, Ηταν Χρονικα Πρωτος Ανθρωπος,Ουτε Ο Δευτερος Χρονικα ο Τελευταιος.Και Οι Δυο Ειχαν Πολλους Αλλους Ανθρωπους Πριν Και Μετα Απο Αυτους.

 

Ο μακαριστός Αλέξανδρος Καλόμοιρος , γιατρός στο επάγγελμα,το 1993,κυκλοφόρησε ένα βιβλίο, όπου διατύπωσε απόψεις τουγια την εξαήμερο δημιουργία ,όπως περιγράφονταν στο βιβλίο της Γενέσεως απ αυτό το πολύ καλό κείμενοέχουμε τις πληροφορίες που θα συζητήσουμε σήμερα.Ετσι απλά, ενημερωτικά, καθησυχαστικά.Παραδόξως για το θέμα δεν έχουμε άλλες πηγες..Αγνωστο γιατί,πολύ λίγοι ασχολήθηκαν, ίσως γιατί δεν είχε ιδιαίτερη σημασία το γεγονός..Ποιός ξέρει.Ο Πρωτόπλαστος, ο πρώτος Αδάμ, παρήκουσε, εξέπεσε και έγινε  η αιτία της φθοράς και του θανάτου. Ετσι δεν έγινε;

Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΔΑΜ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ,

Ειναι Η Αιτια Της Αναστασης Και Της Αφθαρσιας,  

Ο Πρωτοτοκος Των Νεκρων Στην Ανασταση Και Την Αιωνιοτητα,Ο Αρχηγος Της Αιωνιας Ζωης,Η Ριζα Της Καινης Κτισης, Της Καινης Γης Και Των Καινων Ουρανων.Αυτά δεχόμαστε εμείς οι Ορθόδοξοι.Ο Αδαμ Δεν Ειναι Ο Βιολογικος,Δεν Ειναι Ο Ιστορικος Προπατωρ Της Ανθρωποτητας,Αλλά.. Ο Οντολογικός Πρωτόπλαστος,Όχι Μόνο Της Ανθρωπότητας,Αλλά Ολόκληρης Της Κτίσης..Είναι Η Ρίζα Του Σύμπαντος..Όπως Το Βλέπουμε Και Το Ξέρουμε Σήμερα.Ειναι Ο Διαλεγμενος, Ο Επίλεκτος Απο Το Θεο Ανθρωπος, Που Ανακεφαλαιωσε Στο Προσωπο Του Ολοκληρη Την Κτιση,Οπως Την Επλασε Ο Θεος Για Να Αντιμετωπισει Τις Συνεπειες Της Επιθεσης Του διαβόλου.Αυτης Της Κτισης, Που Ειναι Χωρισμενη..Σε Αρσενικα Και Θηλυκα Οντα,Με τον Αδάμ και την Εύα αρχίζει η ιστορία του ισραηλ,η ιστορία του λαού εκείνου που γνώριζε το Θεό, ανάμεσα σ' όλους τους λαούς του κόσμου που τον αγνοούσαν. Ο Αδάμ δεν είναι μόνον ο πρώτος που γνώρισε τον Χριστό, ο πρώτος στην ουσία πιστός Χριστιανός, είναι και ο πρώτος και απώτερος προπάτορας του Χριστού, η αρχή της κατά σάρκα και εν χρόνω γενεαλογίας Του.Το Βιβλίο Της Γενέσεως χωρίζεται Σε Δύο Ενότητες.

Η Πρωτη Ενοτητα,Το Πρωτο Κεφαλαιο Και Οι Τρεις Πρωτοι Στιχοι Του Δευτερου Κεφαλαιου,Αναφέρονται Στη ΔημιουργίαΤου Κόσμου Και Της Ανθρωπότητας Ολόκληρης.Η Δευτερη Ενοτητα,Το Υπολοιπο Βιβλιο,Απο Τον Στιχο 4 Του Δευτερου Κεφαλαιου Μεχρι Το Τελος,Δεν Ειναι Αλλο Απο Την Ιστορια Των Ανθρωπων Εκεινων Στους Οποιους..Αποκαλυφθηκε Ο Θεος,Οι Οποιοι Γνωριζαν Το Θεο Και Αμαρταναν Και Μετανοουσαν Ενωπιον Του.Ειναι Η Ιστορια Του Αδαμ Και Των Απογονων Του.

Αυτη Η Εναλλαγη Ειναι Το Κλειδι Για Την Κατανοηση Του Κειμενου:Και είπεν ο Θεός: (Ενικός) Ποιήσωμεν (Πληθυντικός) Άνθρωπον (Ενικος) κατ' εικόνα (Ενικός) Ημετέραν (Πληθυντικός) και καθ' Ομοίωσιν, Και Αρχέτωσαν (Πληθυντικός) Τι βγαίνει από αυτές τις εναλλαγές ενικού και πληθυντικού;Ο Θεος Ειναι Ενας (είπεν ο Θεός),Σε Τρία Πρόσωπα (ποιήσωμεν).Το Ιδιο Ειναι Ο Ανθρωπος.Ολοκληρη Η Ανθρωποτης Ειναι Στην Ουσια.Ενας Ανθρωπος.Μία Φύσις με δισεκατομμύρια υποστάσεις.

Μήπως γι αυτό και η..καινή εντολή του Χριστού, να αγαπάμε αλλήλους;Μήπως ο χειρότερος εχθρός μας..βρίσκεται κρυμένος μέσα μας,καλά καμουφλαρισμένος απ τις ιδιότητες της ξεχωριστής υποστασεως .(Εδώ μας βοηθά η χαρτογράφηση του DNA, απο την οποία προέκυψε οτιγονιδιακά διαφέρουμε ελάχιστα και τα 7 δις άνθρώπων που κατοικούμε σήμερα τον πλανήτη.)

 

(Ποιήσωμεν Άνθρωπον).Η Φυση Του Ανθρωπου Ειναι,Οπως Και Η Φυση Του Θεου,Μία ,Και Κοινή.. Σε Όλα Τα Πρόσωπα.Τα Προσωπα, Ομως, Ειναι Πολλα (Και Αρχέτωσαν).Η Εικονα, Ολων Των Προσωπων Ειναι Μια :Ο Σαρκωθεις Λογος Του Θεου,"Δι' Ου Τα Παντα Εγενετο",Που Ειναι Εικονα Του Θεου Του Αορατου."Και Εποιησεν Ο Θεος Τον Ανθρωπον,Κατ' Εικονα Θεου Εποιησεν Αυτον".Αυτος Ο Ανθρωπος, Που Εγινε Κατ' Εικονα Θεου, Ειναι Ολος Ο Ανθρωπος,

Ολοκληρη Η Ανθρωποτης Και Ο Καθενας Μας Ξεχωριστα Σαν Προσωπο.Όλοι Ειμαστε Δημιουργημενοι Κατ' Εικονα Θεου,Είτε Το Θέλουμε Είτε Όχι,Και Ολοι Ειμαστε Καλεσμενοι Στο Καθ' Ομοιωσιν,Στο Να Ομοιασουμε Με Το Θεο. Ειμαστε Ολοι Καλεσμενοι Στη Θεωση,Που Μονον Η Κατοικηση Μεσα Μας Του Αγιου Πνευματος Μας Χαριζει.Όμως, Αν Και Ειμαστε Δημιουργημενοι Ολοι Κατ' Εικονα Θεου

Χωρις Να Ερωτηθουμε.Στο Καθ' Ομοιωσιν.Δεν Ερχομαστε Παρα Μονοναν Το Θελουμε Το είπε ο Χριστός ¨Οστις θέλει οπίσω ελθείν...απαρνησάσθω εαυτόν ¨Επιτρεπουμε Το Πνευμα Το Αγιο Να Κατοικησει Μεσα Μας ή Του Κλεινουμε Την Πορτα Της Ψυχης Μας, Ελευθερα. Ειμαστε Εικονες Θεου,οχι φυσικα απο τη βιολογικη μας φυση,Αλλα Γιατι Ο Θεος, Ο Λογος Του Θεου,Ενωθηκε Με Τη Φυση Μας.Η Ενωση Αυτη Του Θεου Και Του Ανθρωπου Στο Προσωπο Του Θεου Λογου Εκανε Την Ανθρωποτητα Κατ' Εικονα Θεου.Το γεγονός αυτό, Που Δεν Εξαρτάται Από Την Ελεύθερη Βούληση Του Προσώπου Μας, μας έκανε όλους δεκτικούς του Αγίου Πνεύματος. Μας έκανε όλους δοχεία ικανά να δεχθούν και να κρατήσουν τη Χάρη και την Ενέργεια του Αγίου Πνεύματος.Είμαστε εικόνες Θεού, άρα μπορούμε- Αν Θέλουμε -Να Δεχθούμε και να Κρατήσουμε μέσα μας το Πνεύμα το Άγιο.Θα Το Δεχθουμε Ομως;Θα Μεινουμε Δοχεια ΑδειαΉ Γεματα;Να Τι Εξαρταται Απο Τη Δικη Μας Προσωπικη Θεληση, Απο Την Προσωπικη Μας Ελευθερια.

Και είπεν ο Θεός:

Ποιήσωμεν Άνθρωπον Κατ' Εικόνα ΗμετέρανΚαι Καθ' Ομοίωσιν "Και Εποιησεν Ο Θεος Τον Ανθρωπον,Κατ' Εικονα Θεου Εποιησεν Αυτον".Ο Θεός θέλει τον άνθρωπο κατ' εικόνα Και Κάθ' Ομοίωσιν,Όμως, Όπως Βλέπουμε, Τον Δημιούργησε Μόνον Κατ' Εικόνα.Το Καθ' Ομοιωσιν Το Αφησε Στη Δικη Του Προαιρεση."Ποιήσωμεν κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσιν  και εποίησε κατ' εικόνα".Όλοι είμαστε "κατ' εικόνα Θεού",Όμως, Δεν Είμαστε Όλοι Καθ' Ομοίωσιν, Παρά Μόνον Όσοι Το Θέλουν.Όλοι Εχουμε Την Ικανοτητα Να Δεχθουμε Το Πνευμα Το Άγιο,Δεν Θελουμε, Ομως, Ολοι Να Κατοικησει Μεσα Μας Ο Παρακλητος.Αυτή είναι η διαφορά του κατ' εικόνα και του καθ' ομοίωσιν.Το κατ' εικόνα είναι χαρισμένο στη φύση μας, Λογω Της Ενανθρωπησεως Του Υιου Και Λογου Του Θεου.Το καθ' ομοίωσιν εναπόκειται..Στό Πρόσωπο Του Καθ' Ενός Μας, Εξαρτάται Από Την Προσωπική Μας Ελευθερία.

Να, όμως, και κάτι άλλο που πρέπει να παρατηρήσουμε στην πρώτη αυτή βασική ενότητα του βιβλίου της Γενέσεως. Γράφει: Και Εποιησεν Ο Θεος Τον Ανθρωπον, Κατ' Εικονα Θεου Εποιησεν Αυτον, Αρσεν Και Θηλυ Εποιησεν Αυτους.Η διάκριση σε άρσεν και θήλυ δεν έχει, βέβαια, καμμία σχέση με την εικόνα του Θεού. Ο Θεός δεν διακρίνεται σε άρσεν και θήλυ. Επομενως,Η Διακριση Σε Αρσενικο Και Θηλυκο Ειναι Κατι Το Δευτερευον Και Το Εφημερο,Κατι Το Επιπλαστο Στον Ανθρωπο,Οπως Οι Δερματινοι Χιτωνες Που Του Δοθηκαν Μετα Την Παρακοη.

Δημιουργηθηκαμε Αρσενικα Και Θηλυκα, Ανδρες Και Γυναικες...Για Να Αντιμετωπισθει Η Διασπαση Που Επεφερε Η Απομακρυνση Απο Τη Χαρη Του Θεου,γιά να αντιμετωπισθεί με μία φυσική δύναμη συνοχής η έλλειψη της Θείας Ενεργείας, που με τη στάση μας διώξαμε.Επομένως, ο άνθρωπος και η κτίση ολόκληρη, όπως είναι σήμερα,Δεν Αντανακλα Τη Βουληση Του Θεου.Δεν είμαστε Δημιουργημένοι όπως θά ήθελε ο Θεός Να Είμαστε..Μας δημιούργησε έτσι, όπως είμαστε σήμερα...Γιά Να Μπορέσουμε Να Αντιμετωπίσουμε, άνθρωποι, ζώα, φυτά και άψυχα τις συνέπειες της απομάκρυνσής μας από το δημιουργό μας.Ειναι Μια Εφημερη Δημιουργια Αυτη, Που Θα Παρελθει,

Γιατι  "Εν Τη Αναστασει Ουτε Γαμουσι Ουτε Εκγαμιζονται Αλλ' Ως Αγγελοι Του Θεου Εν Ουρανω Εισι"...Και Οι Αγγελοι Του Θεου Δεν Εχουν Τη Δικη Μας Διακριση Σε Αρσεν Και Θηλυ."Και είδεν ο Θεός τα πάντα όσα εποίησε, και ιδού καλά λίαν. Και εγένετο εσπέρα και εγένετο πρωϊ, Ημέρα Έκτη""Τα πάντα όσα εποίησεν" ο Θεός, είναι όλα τα δημιουργήματά του,τα παλιά και τα καινούρια και τα μελούμενα, όλα ανεξαιρέτως.Η Εκτη Ημερα Σημειωνει Την Ολοκληρωση Της Δημιουργιας.Δεν πρέπει να την βλέπουμε σαν παρελθόν.Είναι Και Παρελθόν Και Παρόν Και Μέλλον, όσο μέλλον υπάρχει ακόμη γιά τον φθαρτό τούτο κοσμο."Και συνετελέσθησαν ο ουρανός και η γή και πάς ο κόσμος αυτών. Και συνετέλεσεν ο Θεός ...εν τη ημέρα τη έκτη τα έργα αυτού, ά εποίησε".Τα Εργα Του Θεου Ειναι Και Τα Παιδια Που Δεν Γεννηθηκαν Ακομη Και Τα Ζωα Που Δεν Εζησαν Ακομη, Και Τα Φυτα Που Δεν Φυτρωσαν Ακομη, Ολα Συμπεριλαμβανονται Μεσα Σ' Αυτην Την Εκτη Μερα Της Δημιουργιας.

Γιατί αν όσα δημιουργήματα του Θεού δεν γεννήθηκαν ακόμη δεν συμπεριλαμβάνονταν σ' αυτήν την έκτη μέρα, η Αγία Γραφή..Δεν Θά Έλεγε "Και Συνετελέσθησαν Ο ΟυρανόςΚαι Η Γή Και Πάς Ο Κόσμος Αυτών".Συνετελεσθησαν Θα Πει Ολοκληρωθηκαν.Πώς ολοκληρώθηκαν, αφού δεν γεννήθηκαν ακόμη;Όμως, ο Θεός Βλέπει Πέρα Από Το Χρόνο, που βάζει όρια σ' εμάς, αλλά όχι σ' Εκείνον.Σ' αυτή, λοιπόν, την πρώτη ενότητα της Γενέσεως περιγράφεται η Δημιουργία ολόκληρη και η ανθρωπότης ολόκληρη.Οι έξι ημέρες της Δημιουργίας είναι οι μυστικές χρονικές περίοδοι αυτής της δημιουργίας που ξέρουμε, όπως την έπλασε ο Θεός Γιά Να Αντιμετωπίσει Τις Συνέπειες Της Πτώσεως.Η έκτη μέρα είναι η Κορώνα και η ολοκλήρωση της Δημιουργίας σ' αυτήν την κατάσταση της πτώσεως και της φθοράς.Χρονικα η εκτη μερα Δεν Τελειωσε Ακομη.Ενώ, όμως, η έκτη μέρα δεν τελείωσε ακόμη, γιά μας τους εν χρόνω ζώντες,Η Έβδομη Μέρα Ήρθε Και Τελείωσε. Ποια είναι Η Ημερα Η Εβδομη"Την σήμερον μυστικώς,ο μέγας Μωϋσής  προδιετυπούτο,λέγων Και ευλόγησεν ο Θεός, την ημέραν την εβδόμην, τούτο γάρ έστι το ευλογημένον Σάββατον, αύτη εστίν η της καταπαύσεως ημέρα, εν ή κατέπαυσεν από πάντων των έργων αυτού ο μονογενής Υιός του Θεού, διά της κατά τον θάνατον οικονομίας, τη σαρκί σαββατίσας και εις ό ήν πάλιν επανελθών  διά της Αναστάσεως,  εδωρήσατο ημίν ζωήν την αιώνιον,  ως μόνος αγαθός και φιλάνθρωπος"  (Ακολουθία του Μεγάλου Σαββάτου). Η έβδομη μέρα είναι η γέφυρα που συνδέει  τον φθαρτό τούτο κόσμο των έξ ημερών  της γενέσεως των πάντων Με Τον Κόσμο Τον Άφθαρτο Και Αιώνιο Της Ογδόης Ημέρας, Της Ημέρας Που Δεν Έχει Τέλος, Της Ημέρας Της Αιώνιας. Είναι η ημέρα εκείνη κατά την οποία ο Θεός"Κατέπαυσε Από Πάντων Των Έργων Αυτού, Ών Εποίησε",δια της κατα τον θανατον οικονομιας.Είναι η ημέρα εκείνου Του Μεγάλου Σαββάτου,Η Ηγιασμενη, Κατα Την Οποια Ο Κυριος..Αποτελειωσε Ολα Τα Εργα Του,και τα Της Δημιουργιας Και Τα Της Σωτηριας.Και έχοντας ολοκληρώσει την Ένωσή Του με την κτίση Του μέχρι αυτου του θανατου,Είπε Επί Του Σταυρού Εκείνον Τον Τελευταίο Λόγο, 

"Τετέλεσται"

Και Κατοίκησε Το Μνήμα "Τη Σαρκί Σαββατίσας".Αυτο Το Ευλογημενο Σαββατο Ειναι Που Εφερε Τη Κτιση ΟλοκληρηΑπο Τη Φθορα Στην Αφθαρσια Και.."Δια Της Αναστασεως, Εδωρησατο Ημιν Ζωην Την Αιωνιον"." Και συνετελέσθησαν ο ουρανός και η γή και Πάς Ο Κόσμος Αυτών.Και συνετέλεσεν ο Θεός εν τη ημέρα τη έκτη τα έργα αυτού,ά εποίησε,Και Κατέπαυσε Τη Ημέρα Τη Εβδόμη Από Πάντων Των Έργων Αυτού, Ών Εποίησε.

Και Ευλογησεν Ο Θεος Την Ημεραν Την Εβδομην Και Ηγιασεν Αυτην Οτι Εν Αυτη Κατεπαυσεν Απο Παντων Των Εργων Αυτου, Ων Ηρξατο Ο Θεος Ποιησαι" (Γεν. β΄ 1-3).Ο Χριστός είπε τετέλεσται στο Σταυρό..Και όλοι νομίζουμε οτι εννοούσε οτι το είπε για το δικό του τέλος.Κι όμως είπε οτι Ολοκλήρωσε Το Έργο Του Στη Γή Το Έργο Που Ο Πατέρας Του Ανέθεσε Να Πληρώσει Ως Ο Δεύτερος Αδάμ Τελικά η Θεολογία φαίνεται οτι σαν επιστήμη καλύπτει τα πάντα, είπε η Αλεξάνδρα, που ανήγαγε το μέγιστο της θεραπευτικής της προσέγγισης στην καρδιακή ανάγκη ενίσχυσης της θύραθεν πίστεως Χαιρετε και Χριστος Ανεστη.

Η ΖΩΗ ΜΕΤΑ ΘΑΝΑΤΟΝ

Στο βιβλίο αυτό του Μητροπολιτη Ναυπάκτου, γίνεται μια ενδελεχής, και εις βάθος θεολογική ανάλυση και ερμηνεία στο θέμα του θανάτου και της ζωής που ακολουθεί μετά τον θάνατο.

Ο θάνατος δεν είναι ένα απλό γεγονός ούτε και αντιμετωπίζεται εύκολα. Είναι το μεγαλύτερο ισως πρόβλημα που απασχόλησε τούς ανθρώπους όλων των εποχών.

Οι άγιοι Πατέρες διδάσκουν ότι ο θάνατος δεν είναι δημιούργημα του Θεού, αλλά αιτία και αποτέλεσμα της αμαρτίας.

Η ερμηνευτική ανάλυση της παραβολής του πλουσίου και του Λαζάρου που απολυτως επιτυχημένα παραθέτει ο Σεβαστος Μητροπολίτης, στην αρχη του βιβλίου του, είναι ισως το καταλληλότερο βοήθημα, για αυτόν που ειλικρινα επιθυμει να προσέγγιση το μυστήριο του θανάτου, αλλα και να κατανόηση το εξοχως σοβαρό αυτό  θέμα.

Πολύ βασικά και σημαντικά είναι όσα γράφονται ακομη στο κεφάλαιο.             

Ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα. 

Ο αναγνώστης μπορεί να μελετήση τι είναι η ψυχή,πως δημιουργείται,πως χωρίζεται δια του θανάτου από το σώμα,και.πως μετά την έξοδό της από το σώμα, διατηρείται η υπόσταση του ανθρώπου.

¨Βλέπουμε¨ τι είναι τα τελώνια και τι διδάσκουν οι άγιοι Πατέρες.. όταν αναφέρονται στην μέση κατάσταση των ψυχών. Εξετάζεται επίσης,το ευαισθητο θεμα, του  θανατου των νηπίων.

Διατυπώνεται η (ορθόδοξη) διδασκαλία για την αθανασία της ψυχής, αφού οντολογικά η ψυχή δεν πεθαίνει ποτέ.

Ερμηνεύεται η αίρεση του θνητοψυχισμού την οποία κατεδίκασε η Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην διδασκαλία του αγίου Μαρκου του Ευγενικού στο κεφάλαιο Το καθαρτήριο πυρ.

Απορρίπτεται η διδασκαλία των Λατίνων περί καθαρτηρίου πυρός και παρουσιάζονται οι διαφορές μεταξύ Ορθοδόξων και Λατίνων Για Το Καθαρτήριο Πυρ, Για Την Ουσία Του Θεού, Για Τον Παράδεισο Και Την Κόλαση.

Επισημαίνεται ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησιαστική Παράδοση μιλούμε για αιώνιο και άκτιστο πυρ, που είναι βίωση της ακτίστου Χαριτος του Θεού, η οποία τους μεν δικαίους φωτίζει, τους δε αμαρτωλούς κατακαίει.

Διευκρινίζονται οι εννοιες ουσια..ενεργεια, αλλα και η διάκριση μεταξυ ουσίας και ενεργείας (του Θεού)

Και Η Μετοχη Του Ανθρωπου στην ακτίστη ενεργεία του Θεού (και όχι στην ουσία Του).

Υπάρχει Παράδεισος και Κόλαση και μάλιστα η πρόγευσή τους αρχίζει από την έξοδο της ψυχής από το σώμα.

Αναφέρεται η ορθόδοξη διδασκαλία για την άφεση των αμαρτιών και την αξία των μνημοσύνων.

Στο κεφάλαιο.

Η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού  παρουσιάζονται.

Η (θεολογική) αλήθεια περί της αναστάσεως των σωμάτων πως θα είναι τα σώματα στην ζωή μετά την Δευτέρα Παρουσία, καθώς και όλα τα γεγονότα της Κρίσεως.

Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά και σέβεται το ανθρώπινο σώμα, γι' αυτό δεν υιοθετεί την καύση (η την αποτέφρωση) των σωμάτων, αλλά τον ενταφιασμό τους.

Γράφεται για την μέλλουσα κρίση, η οποία θα φανερώση και θα αποκαλύψη την εσωτερική πνευματική κατάσταση των ανθρώπων και τονίζεται ότι βασική προϋπόθεση για να εισέλθη κανείς στην Βασιλεία του Θεού είναι η μέθεξη του Αγίου Πνεύματος.

Στο κεφάλαιο 

Παράδεισος και Κόλαση διατυπώνονται οι ερμηνείες που δίνει η Αγία Γραφή και οι Πατέρες της Εκκλησίας σχετικά με τον Παράδεισο και την Κόλαση.

Οι θεραπευμένοι και κεκαθαρμένοι θα βιώνουν την φωτιστική ενέργεια της Θείας Χαριτος που είναι η Βασιλεία του Θεού, ο Παράδεισος, ενώ οι αθεράπευτοι και ασθενείς θα βιώνουν την καυστική ενέργεια του Θεού που είναι η Κολαση.

Αναλύεται ακομη, η διδασκαλία του αγίου Γρηγορίου Νύσσης  περί αποκαταστάσεως των πάντων και καταδικάζονται οι πεπλανημένες θεωρίες του  Ωριγενους.

Γίνεται λόγος για την αποκατάσταση της φύσεως που θα γίνη σε όλους τους ανθρώπους, και υπογραμμίζεται ότι

δεν θα υπάρξη αποκατάσταση της θελήσεως, αφού κάθε άνθρωπος θα αισθανθή τον Χριστό ανάλογα με την προαίρεσή του.

Ο Παράδεισος και η Κόλαση, πως διδάσκει ο άγιος, είναι θέμα προαιρέσεως και καταστάσεως του ανθρώπου.

Στο κεφάλαιο 

Η αιώνια ζωή εξηγείται τι σημαίνει αιώνια Βασιλεία του Θεού.Γινεται αναφορά στην ανακαίνιση όλης της κτίσεως και στην διαρκή εξέλιξη που θα υπάρχη στον μέλλοντα αιώνα.

Οι άγιοι Πατέρες υποστηρίζουν ότι στην μέλλουσα ζωή δεν θα υπάρχη στασιμότητα για τους δικαίους αλλά διαρκής και αυξανόμενη μέθεξη της δόξης του Θεού.

Τονίζουν επίσης στα έργα τους ότι η βίωση της Βασιλείας του Ουρανών αρχίζει από αυτήν την ζωή.

Τα έσχατα δεν συνδέονται αποκλειστικά με τον χρόνο διότι δεν είναι απλώς τα μέλλοντα, αλλά με τον τρόπο ζωής.

Στο κεφάλαιο Διαχρονική εσχατολογία εξετάζεται το θέμα του χρόνου κατά την ορθόδοξη αντίληψη.

Εξηγείται ότι με την εν Χριστώ ζωή μπορεί ο άνθρωπος να βιώση την Βασιλεία του Θεού στην παρούσα ζωή.

Ο Χριστιανός δεν πρέπει να διακατέχεται από απόγνωση και φόβο μπροστά στον θάνατο.. διότι ο Χριστός με την Ανάστασή Του κατήργησε τον θάνατο. Ζώντας μέσα στην Εκκλησία, έχουμε την δυνατότητα να υπερβούμε τον θάνατο.

Η μνήμη του θανάτου και η θεραπευτική μέθοδος που διαθέτει η Ορθόδοξη Εκκλησία οδηγούν στην μετάνοια ώστε και από αυτήν την ζωη, αλλά κυρίως στην Δευτέρα Παρουσία του Χριοτού, η Χαρη του Θεού να μην ενεργή κολαστικά, αλλά φωτιστικά και σωτήρια.

https://www.pelagia.org/root.el.aspx τηλ 22610 3513