ΑΛΛΟ ΣΥΓΝΩΜΗΝ..ΚΙ ΑΛΛΟ ΣΥΓΧΩΡΩ..

«Συγγνώμη» και « συγχωρώ» 

κινούνται σε διαφορετική κατεύθυνση.

«Συγγνώμη»

Είναι αίτημα.

Το λέει αυτός που έφταιξε.

Δηλώνει: «Αναγνωρίζω το λάθος μου 

και ζητώ αποκατάσταση».

Προϋποθέτει ταπείνωση.

«Σε συγχωρώ»

Είναι προσφορά.

Το λέει αυτός που πληγώθηκε.: 

«Δεν κρατώ μέσα μου την οφειλή 

απέναντί σου».

Προϋποθέτει ελευθερία καρδιάς.

Η ουσιαστική διαφορά

Η «συγγνώμη» αφορά την ευθύνη.
Η «συγχώρεση» αφορά κυρίως την καρδιά.

Μπορεί:

Να πει κάποιος «συγγνώμη» και 

να μη λάβει συγχώρεση.

Να συγχωρήσει ακόμη κι αν 

δεν άκουσε ποτέ «συγγνώμη».

Στην ορθόδοξη θεολογία 

όπως τονίζεται από τον Ιωάννη  Χρυσόστομο 

η συγχώρεση 

θεωρείται εσωτερική απελευθέρωση, 

όχι απλώς κοινωνική πράξη.

ψυχολογικά ,

(σημαίνει «χωρώ τον άλλον»),  

συγχωρώ όταν ακόμη πονάω).

πνευματικά 

( σημαίνει «χωρώ μέσα μου τον άλλον»),

Η συγ-χώρεση κρύβει μέσα της 

τη λέξη χώρος.

Σημαίνει: κάνω χώρο στην καρδιά μου 

για εκείνον που με πλήγωσε.

Δεν σημαίνει:

ότι δικαιολογώ το κακό,

ούτε ότι ξεχνώ,ότι συμφωνώ.

Σημαίνει:

Δεν σε διώχνω από την καρδιά μου. 

Δεν σε φυλακίζω μέσα μου ως εχθρό.

Στην ορθόδοξη εμπειρία, 

η καρδιά θεωρείται τόπος κοινωνίας 

με τον Θεό.
Όταν κρατώ μνησικακία, 

η καρδιά στενεύει.
Όταν συγχωρώ, 

η καρδιά πλαταίνει.

Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει ότι 

η ελεήμων καρδιά «καίεται υπέρ 

πάσης της κτίσεως». 

Δηλαδή γίνεται τόσο πλατιά 

που χωρά ακόμη και αυτόν που την πλήγωσε.

Και ο Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης 

μιλούσε για το 

να κρατάς τον νου σου στον Θεό 

και την καρδιά ανοιχτή ακόμη και

 προς τον εχθρό — γιατί εκεί φαίνεται 

αν μέσα σου κατοικεί το Πνεύμα.

Τι....δ ε ν είναι η συγχώρεση

Πνευματικά, συγχώρεση 

δεν σημαίνει: 

συνεχίζω να επιτρέπω την αδικία,

καταργώ τα όρια,γίνομαι αφελής.

Μπορώ να βάλω όρια και ταυτόχρονα

 να μη μισώ.

Πρακτικά πώς «χωρώ» τον άλλον;

Σταματώ να επαναλαμβάνω μέσα μου 

το σενάριο της αδικίας.

Προσεύχομαι — έστω ψυχρά — 

«Κύριε, φώτισέ τον».

Παραδέχομαι ότι 

κι εγώ χρειάζομαι συγχώρεση.

Στην ουσία, συγχωρώ σημαίνει:

Δεν σε ταυτίζω για πάντα με το λάθος σου.

ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΠ ΤΗ ΣΥΓΝΩΜΗ

Καθαρά και απλά:

 «Συγγνώμη»

Τη λέει αυτός που έφταιξε.

Είναι αίτημα.

Δηλώνει: 

«Αναγνωρίζω το λάθος μου».

Έχει κέντρο την ευθύνη.

 «Σε συγχωρώ»

Το λέει αυτός που πληγώθηκε.

Είναι προσφορά.

Δηλώνει: 

«Δεν κρατώ μέσα μου το χρέος σου».

Έχει κέντρο την καρδιά.

Πνευματική διαφορά

Η «συγγνώμη» είναι κίνηση ταπείνωσης.

Η «συγχώρεση» είναι κίνηση αγάπης.

Μπορεί να υπάρξει:

συγγνώμη χωρίς αληθινή μετάνοια, 

συγχώρεση χωρίς να ακουστεί 

ποτέ συγγνώμη.

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος τονίζει ότι 

η συγχώρεση ελευθερώνει πρώτα 

αυτόν που συγχωρεί.

Με μία φράση

Η συγγνώμη διορθώνει το λάθος.

Η συγχώρεση θεραπεύει την καρδιά.

ΜΗΠΩΣ ΣΥΓΝΩΜΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ 

ΠΡΟΣΧΩΡΩ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΓΝΩΜΗ;

 «συγγνώμη» δεν σημαίνει 

«προσχωρώ στη γνώμη σου».

Ετυμολογικά

Η λέξη προέρχεται από το συν + γνώμη.

Αρχικά σήμαινε:
να έχουμε κοινή γνώμη,
 «να καταλαβαίνω το σκεπτικό σου»,
 «να συμφωνούμε στο ίδιο φρόνημα».

Δεν σήμαινε υποτάσσομαι ή αλλάζω άποψη επειδή το λες εσύ.

Με τον καιρό, η λέξη πήρε τη σημερινή σημασία:

«ζητώ συγχώρεση»δηλαδή: 

αναγνωρίζω ότι έσφαλα και ζητώ αποκατάσταση.

Διαφορά από το «προσχωρώ»

Το «προσχωρώ» σημαίνει:

μπαίνω στην πλευρά σου,

υιοθετώ τη θέση σου.

Η «συγγνώμη» δεν είναι αλλαγή στρατοπέδου.
Είναι αναγνώριση ευθύνης.

Πνευματικά

Η συγγνώμη δεν λέει:

«Έχεις δίκιο σε όλα».

Λέει:

«Σ αυτό που έγινε, εγώ έφταιξα».

Η γλώσσα μας ξεχωρίζει 

δύο διαφορετικές κινήσεις της ψυχής:

Συγγνώμη (συν + γνώμη)

Δηλώνει: κοινή κατανόηση,

αποδοχή ευθύνης,αποκατάσταση σχέσης 

σε επίπεδο νου.

Είναι περισσότερο νοητική και ηθική πράξη.

Συγχώρεση (συν + χώρος)

Δηλώνει:δίνω χώρο μέσα μου,

δεν κρατώ το χρέος,δεν σε απορρίπτω 

υπαρξιακά.

Είναι περισσότερο 

καρδιακή και υπαρξιακή πράξη.

Γιατί άλλες γλώσσες έχουν μία λέξη;

Στα αγγλικά: 

sorry (εκφράζει λύπη),

forgive (διαγράφω οφειλή).

Δεν υπάρχει όμως τόσο καθαρά η εικόνα του

«κάνω χώρο μέσα μου».

Η ελληνική σκέψη, από την αρχαιότητα 

μέχρι την πατερική παράδοση, 

βλέπει τον άνθρωπο ως σχέση 

όχι μόνον ως άτομο.

Γι’ αυτό ξεχωρίζει:

την αποκατάσταση της σκέψης (γνώμη), 

από την αποκατάσταση της καρδιάς (χώρος).

Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής μιλούσε 

για ενότητα «γνώμης» και «αγάπης» 

 δηλαδή ενότητα νου και καρδιάς.

Με μια εικόνα

Η συγγνώμη ενώνει τα...μυαλά.

Η συγχώρεση ενώνει τις...καρδιές.

Και τα δύο χρειάζονται 

για να θεραπευτεί πλήρως μια σχέση.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΗ Η ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΠ ΤΗ ΣΥΓΧΩΡΗΣΗ;

Συνήθως λέμε ότι η συγχώρεση είναι

 πιο δύσκολη.

Αλλά σε πολλές περιπτώσεις 

η συγγνώμη είναι δυσκολότερη  και να γιατί:

Η συγγνώμη χτυπά τον εγωισμό

Για να πω «συγγνώμη» 

πρέπει να παραδεχτώ:

έκανα λάθος,πλήγωσα,

δεν είμαι αλάνθαστος.

Αυτό τραυματίζει την εικόνα που έχω 

για τον εαυτό μου.
Ο εγωισμός αντιστέκεται.

Η συγγνώμη εκθέτει

Όταν ζητώ συγγνώμη:

γίνομαι ευάλωτος,

δίνω δύναμη στον άλλον, ρισκάρω 

να μη με συγχωρήσει.

Χρειάζεται ταπείνωση και θάρρος μαζί.

 Η συγχώρεση μπορεί να γίνει εσωτερικά

Μπορώ να συγχωρήσω χωρίς 

να το μάθει κανείς.Είναι εσωτερική εργασία.

Η συγγνώμη όμως πρέπει να ειπωθεί.
Είναι πράξη δημόσια (έστω και μεταξύ δύο).

Πνευματικά

Η συγχώρεση θεραπεύει τον πόνο.

Η συγγνώμη διαλύει την υπερηφάνεια.

Και η υπερηφάνεια είναι βαθύτερη ρίζα.

Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος γράφει ότι 

η ταπείνωση είναι «ανώνυμη χάρις»  δηλαδή φαίνεται κυρίως όταν ο άνθρωπος κατεβάζει τον εαυτό του χωρίς να εξαναγκάζεται.

Με μια απλή φράση

Να συγχωρώ σημαίνει: 

«Δεν σε κρατώ ένοχο».

Να ζητώ συγγνώμη σημαίνει: 

«Δέχομαι ότι... είμαι ένοχος».

Και το δεύτερο πληγώνει άμεσα το “εγώ”.