ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΧΑΜΑΚΙΩΤΗΣ

 

Η ευωδία των λειψάνων του Καινοφανούς Αγίου Αθανασίου του Χαμακιώτη αναφέρεται στην ορθόδοξη παράδοση 

ως ένα από τα σημεία της αγιότητάς του, όπως συμβαίνει και με άλλους αγίους της Εκκλησίας μας.

Ποιος ήταν ο Άγιος Αθανάσιος ο Χαμακιώτης

Έζησε με ασκητικό φρόνημα, ταπείνωση και βαθιά πίστη, και συνδέεται στενά με την περιοχή των Χαμακιών (η τοπική παράδοση είναι ιδιαίτερα ζωντανή γύρω από το πρόσωπό του). 

Η φήμη του ως αγίου διατηρήθηκε αρχικά προφορικά, μέσα από τη μαρτυρία του λαού.

Η ευωδία των λειψάνων

Σύμφωνα με μαρτυρίες πιστών:

Κατά την εύρεση ή ανακομιδή των λειψάνων του παρατηρήθηκε 

έντονη και ανεξήγητη ευωδία.

Η ευωδία δεν έμοιαζε με φυσικό άρωμα, αλλά είχε τον χαρακτηριστικό «πνευματικό» χαρακτήρα που η Ορθόδοξη Εκκλησία αποδίδει στη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Το φαινόμενο αυτό θεωρήθηκε επιβεβαίωση της αγίας ζωής του και συνέβαλε στην καθιέρωσή του στη συνείδηση των πιστών ως αγίου.

Τι σημαίνει θεολογικά η ευωδία

Θεολογικά, η ευωδία συμβολίζει την παρουσία της θείας χάριτος, την αγιότητα και την αίσθηση της ουράνιας πραγματικότητας. Αποτελεί ένδειξη της πνευματικής ομορφιάς του Θεού, της Παναγίας και των Αγίων, αναδυόμενη ως «οσμή Χριστού». Συχνά συνδέεται με τη θυσία, την αγάπη και την ταπείνωση, προσφέροντας μια μυστική αίσθηση της παρουσίας του Θεού στον άνθρωπο. 

Στην Ορθόδοξη θεολογία, η ευωδία:

Δεν είναι αυτοσκοπός ούτε «απόδειξη» με κοσμικά κριτήρια.

Θεωρείται σημείο θεώσεως του ανθρώπου, δηλαδή της μετοχής του στη χάρη του Θεού.Συνδέεται με την πίστη ότι το σώμα του αγίου, ως ναός του Αγίου Πνεύματος, αγιάζεται ακόμη και μετά θάνατον.

Σήμερα

Η μνήμη του Αγίου Αθανασίου του Χαμακιώτη τιμάται με ευλάβεια, ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο, και πολλοί πιστοί αναφέρουν:βοήθεια έπειτα από προσευχή,παρηγοριά,και πνευματική χαρά κατά την προσκύνηση των λειψάνων του.

Να τι αναφέρονται ως μαρτυρίες 

(κυρίως προφορικές και τοπικές) 

ειδικά για την ευωδία που συνδέεται με τον Καινοφανή Άγιο Αθανάσιο τον Χαμακιώτη. Θα είμαι προσεκτικός και ειλικρινής: πρόκειται για εκκλησιαστικές και λαϊκές μαρτυρίες ευλάβειας, όχι για «επίσημα πρακτικά» τύπου δικαστικού φακέλου.

Σύμφωνα με όσα διασώθηκαν από πιστούς της περιοχής:

Κατά την εύρεση ή μετακίνηση των λειψάνων του Αγίου έγινε αισθητή έντονη, γλυκιά ευωδία.

Η ευωδία δεν προερχόταν από μύρο, θυμίαμα ή άλλο φυσικό άρωμα.

Παρόντες ανέφεραν ότι η οσμή ήταν διάχυτη στον χώρο, όχι τοπική (μόνο στο λείψανο).

Αυτή είναι η κλασική μορφή μαρτυρίας που συναντάμε και σε άλλους καινοφανείς αγίους.

Πιστοί που προσκύνησαν τα λείψανα αναφέρουν:

Αιφνίδια αίσθηση ευωδίας την ώρα της προσευχής.

Σε κάποιες περιπτώσεις, η ευωδία εμφανιζόταν και εξαφανιζόταν ξαφνικά, χωρίς αλλαγή στον χώρο.

Άλλοι μιλούν για διαφορετική ένταση της ευωδίας από φορά σε φορά.

Στην εκκλησιαστική εμπειρία αυτό θεωρείται χαρακτηριστικό της ενεργείας της Χάριτος, όχι μόνιμο φαινόμενο.

Υπάρχουν αναφορές (κυρίως προφορικές) ότι:Κληρικοί που συμμετείχαν σε ακολουθίες προς τιμήν του Αγίου μίλησαν για «ευωδία άρρητη», όρο που χρησιμοποιείται συχνά στην πατερική γλώσσα.Η ευωδία δεν ταυτιζόταν με συγκεκριμένο άρωμα, αλλά περιγραφόταν ως «ουράνια», «γλυκεία», «παρηγορητική».

Αρκετές μαρτυρίες δεν στέκονται μόνο στην οσμή, αλλά στο αποτέλεσμα:

Κατάνυξη Δάκρυ Εσωτερική ειρήνη  Αίσθηση παρηγοριάς

Στην Ορθόδοξη παράδοση αυτό θεωρείται σημαντικότερο από το ίδιο το αισθητό φαινόμενο.

Η Εκκλησία:

Δεν στηρίζει την αγιότητα αποκλειστικά στην ευωδία

Αντιμετωπίζει τέτοιες μαρτυρίες με διάκριση

Δίνει βάρος στη 

ζωή, την άσκηση και την πίστη του Αγίου

Γι’ αυτό και οι μαρτυρίες για την ευωδία του Αγίου Αθανασίου του Χαμακιώτη λειτουργούν συμπληρωματικά, όχι αποδεικτικά.