Ο,τι πιο πολυτιμο ο χρόνος μας.Ο χρόνος μας είναι η ζωή μας. Οι περισσοτεροι τον θεωρούμε δεδομένο Σπαταλωντας τον μικραίνουμε τη ζωή μας. Μια γνωση που έρχεται όταν είναι πια αργά.
Σκεφθειτε λιγο. Ζουμε σαν να επρόκειτο να μην πεθανουμε ποτε. Χωρίς να βλεπουμε ποτέ πόσο εύθραυστοι είμαστε και χωρίς ποτέ να παρατηρουμε πόσος χρόνος από την ζωή μας έχει ήδη χαθεί.
Σπαταλάμε το χρόνο μας σαν να τον αντλουμε από κάποια ατελειωτη παρακαταθήκη.
Καθε μέρα που χαρίζεται σε κάποιον θα μπορούσε να είναι η τελευταία της ζωής του
Η Στωική υπενθύμιση της θνητότητάς μας είναι η μόνη που προσφέρει τη συνειδητότητα της ζωής που να ζούμε κάθε μέρα.
Memento Mori.
Θυμήσου ότι θα πεθάνεις.
Κατι παρομοιο διετυπωσε κι ο Πυθαγορας τον 5ο π.Χ αιωνα
στις ακτινογραφίες,σε αντίθεση με τιςλοβώδεις διηθήσεις
(φλεγμονή ολόκληρου του λοβού)
που συνήθως παρατηρούνται στους πνεύμονες από το
Streptococcus pneumoniae
και άλλα βακτηριδια.
(Πνευμονία: ύπουλη λοίμωξη του αναπνευστικού)
Αιτίες της άτυπης πνευμονίας;
Η άτυπη πνευμονία προκαλείται από τέσσερα κυρίως βακτηριδια:
Chlamydia pneumoniae
Chlamydia psittaci
Legionella pneumophila
Mycoplasma pneumoniae
1. Chlamydia Pneumoniae
Ενα εξαιρετικά μεταδοτικό βακτηριδιο
που υπάρχει στα μικροσκοπικά σταγονίδια του αέρα και εξαπλώνεται γρήγορα σε πολυσύχναστα περιβάλλοντα, όπως:
Σχολεία
Πανεπιστημιακές εστίες
Νοσοκομεία
Φυλακές
Γηροκομεία
Κρουαζιερόπλοια
Τα κλινικά δεδομένα δείχνουν ότι οι ηλικιωμένοι που εκτίθενται στα Chlamydia pneumoniae διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρής νόσησης,
γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η από νωρίς έναρξη της θεραπείας και η απομόνωση.
Μερικοί άνθρωποι δεν εμφανίζουν συμπτώματα, ενώ άλλοι εμφανίζουν συμπτώματα, όπως:
Καταρροή
Βήχα
Πονόλαιμο
Χαμηλό πυρετό
Τα πιο πάνω συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως τρεις έως τέσσερις εβδομάδες
μετά την έκθεση στα βακτηριδια.
2. Chlamydia Psittaci
Το βακτηριδιο Chlamydia psittaci συνήθως μολύνει τα πουλιά, αλλά και τους ανθρώπους που έχουν παπαγάλους ως κατοικίδια.
Τα συμπτώματα που προκαλεί περιλαμβάνουν:
Ήπιο πυρετό και ρίγος
Μυϊκους πόνους
Πονοκέφαλο
Ξηρό βήχα
Τα πιο πάνω συμπτώματα εμφανίζονται συνήθως 5 – 14 ημέρες μετά τη μόλυνση και ο θάνατος είναι εξαιρετικά σπάνιος.
3. Legionella Pneumophila
Προκαλεί τον πιο σοβαρό τύπο πνευμονίας, σκοτώνοντας σχεδόν 1 στους 10 ανθρώπους.
Μολυσμένοι ηλικιωμένοι 65 ετών και άνω και νυν ή πρώην καπνιστές,
διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο σοβαρών επιπλοκών.
Τα άτομα με σοβαρή ασθένεια ή εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα, διατρέχουν επίσης αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης και σοβαρών συμπτωμάτων.
Η έκθεση σε μολυσμένες πηγές νερού ή μολυσμένα σταγονίδια αέρα μπορεί να προκαλέσει ασθένεια, επομένως είναι σημαντική η γνώση του κινδύνου που εγκυμονούν τα πολυσύχναστα περιβάλλοντα.
Τα συμπτώματα της πνευμονίας από Legionella διαρκούν από 2 μέχρι 10 ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν:
Βήχα
Πονοκέφαλο
Μυϊκό πόνο
Δυσκολία στην αναπνοή
Πυρετό
4. Mycoplasma Pneumoniae
Προκαλεί την πιο κοινή άτυπη μορφή πνευμονίας.
Όπως η Legionella και το βακτηριδιο
Chlamydia Pneumoniae, έτσι και το βακτηριδιο Mycoplasma
εξαπλώνεται από άτομο σε άτομο μέσω των σταγονιδίων του αναπνευστικούκαι ως εκ τούτου ευδοκιμεί σε πολυσύχναστους χώρους.
Τα συμπτώματα που προκαλεί κυμαίνονται από ήπιο κρυολόγημα, δύσπνοια που προκαλείται από άσθμα και φτάνουν μέχρι φλεγμονή του εγκεφάλου (εγκεφαλίτιδα) και προβλήματα στα νεφρά, εάν αφεθούν χωρίς θεραπεία.
Τα συμπτώματα που αναπτύσσει ένας ασθενής με άτυπη πνευμονία θα εξαρτηθούν από τη γενική κατάσταση της υγείας του.
Τα πιο κοινά είναι τα ακόλουθα:
Πυρετός
Ρίγος
Βήχας (ξηρός ή παραγωγικός)
Πονόλαιμος
Βραχνάδα
Πονοκέφαλος
Πόνος στο στήθος
Δυσκολία στην αναπνοή
Κόπωση
Φτέρνισμα
Συνήθως, τα συμπτώματα είναι ήπιας φύσης και υποχωρούν από μόνα τους με την πάροδο του χρόνου. Ωστόσο, συνιστάται η λήψη αντιβιοτικών για τη συντόμευση της διάρκειας της λοίμωξης.
Αμπαλάζ πιασιάρικο, κάτι από ανθρώπινα δικαιώματα, ισότητα, και φυσικα αυτη η ταλαιπωρη δημοκρατία
Το παιρνουν οι προοδευτικοι πολιτικοι και τα συνεργαζόμενα ΜΜΕ κι ετσι ξεκινήσει η πλυση στην κοινωνία.
Συγχρόνως αρχιζει η διαπόμπευση, ο τραμπουκισμός, η συκοφάντηση, και το κυνήγι όποιου τολμήσει να πει ότι ο γάιδαρος δεν πετάει.
Και εκτός από τον ιπτάμενο γάιδαρο, έχουν δικαίωμα σε πτήσεις και η κατσίκα και ο ασβός και άλλα ζώα, τα οποία ναι μεν δεν τα προίκισε η φύση με φτερά, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία στις μέρες μας.
Αφού, λοιπόν, βομβαρδίσεις την κοινωνία με όλες τις θεωρίες και πεποιθήσεις διαφόρων που σε παλαιότερες εποχές θα ήταν για γιατρο, αλλά τώρα τους ακούμε με ανοιχτό το στόμα, το παράλογο, το αφύσικο, το εξωφρενικό αρχίζει και φαίνεται συμπαθές.
Εξοικειώνεται το κοινό με τον ιπτάμενο ασβό.
Σου λέει, αυτός δηλαδή γιατί να μη δει τη γη από ψηλά όπως ο αετός;
Και έτσι αρχίζει η κοινωνία να σκέφτεται πόσο αδικημένα είναι από τη φύση ο ασβός, το κουνάβι, ο τράγος και πώς θα αποκατασταθεί η αδικία.
Ερχεται, ο προοδευτικός πολιτικός και δίνει λύση.
Μ έναν νόμο κι ένα άρθρο όλα αυτά τα ζώα που δεν μπορούν να πετάξουν θα.. αποκτήσουν φτερά.
Υπάρχουν βέβαια κι οιγραφικοί, κάτι συντηρητικοί, καθόλου ανοιχτόμυαλοι που επιμένουν πως αυτό δεν γίνεται. Και έχουν καταντήσει στις μέρες μας οι λογικοί να φαίνονται ζουρλοί και οι ζουρλοί κανονικοί .
Ο,τι συνέβη και στο κλασσικο θεατρικό έργο του Ιονέσκο Ρινόκερος.
Οταν εμφανίστηκε ο πρώτος ρινόκερος στην πόλη, όλοι ήταν ανάστατοι.
Τι είναι αυτό; έλεγαν.
Σιγά σιγά οι ρινόκεροι πολλαπλασιάζονταν.
Ο κόσμος άρχιζε να τους συνηθίζει.
Δεν προκαλούσαν πια εντύπωση. Μέχρι που τελικά όλοι στην πόλη έγιναν κι αυτοί ρινόκεροι και ο ήρωας έμεινε ο μόνος άνθρωπος.
Δεν είναι τυχαία η επιλογή του ζώου από τον συγγραφέα.
Ετσι και τώρα.
Οι ρινόκεροι γίνονται κανονικότητα και ο κόσμος συνηθίζει.
Μόνο που όσοι αποδέχονται τους ρινόκερους μετατρέπονται και οι ίδιοι σε παχύδερμα.
Οι άνθρωποι τελικά σε αυτήν τη χώρα θα μείνουν μία μειοψηφία;
Αγάπηείναι να σηκώσηςέναν βαρύ λόγο που θα σου πη.
Όταν πονάς εσωτερικά για τον άλλον, ο Θεός τον πληροφορεί για την αγάπη σου και την καταλαβαίνει χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Όπως κι όταν δεν εκδηλώνεται η κακία μας, αλλά είναι εσωτερική, πάλι ο άλλος την καταλαβαίνει.
Βλέπεις, κι ο διάβολος, όταν παρουσιάζεται ως άγγελος φωτός, φέρνει ταραχή,
Ενώ Ο Άγγελος Ο Πραγματικός φέρνει μιαν απαλή ανέκφραστη αγαλλίαση.
Τι είναι αυτό, Γέροντα, που μ εμποδίζει να πληροφορούμαι την αγάπη των άλλων;
Μήπως δεν έχεις καλλιεργήσει την αγάπη; Όποιος αγαπάει, πληροφορείται για την αγάπη του άλλου, αλλά και πληροφορεί τον άλλον για την αγάπη του.
Καταλαβαίνει ο άλλος αν υποκρίνεσαι ή αν τον αγαπάς πραγματικά,γιατί πάει σαν τηλεγράφημα η αγάπη.
Αν παμε σ’ ένα ορφανοτροφείο τα παιδιά αμέσως θα καταλάβουν με τι διάθεση πήγαμε.
Είχαν έρθει μια φορά στο¨Καλύβι¨να ζητήσουν τη γνώμη μου κάποιοι που ήθελαν να κάνουν ένα ίδρυμα για εγκαταλελειμμένα παιδιά.
Το κυριώτερο από όλα, τους είπα, είναι να πονέσετε τα παιδιά αυτά σαν παιδιά σας κι ακόμη περισσότερο.
Αυτό είναι που θα πληροφορήση τα παιδιά για την αγάπη σας.
Αν δεν τα πονάτε, μην ξεκινάτε να κάνετε τίποτε.
Τότε ένας γιατρός , πολύ ευλαβής, είπε:
Έχεις δίκαιο, Πάτερ. Κάποτε μια συντροφιά είχαμε επισκεφθή για πρώτη φορά ένα ορφανοτροφείο και τα παιδιά κατάλαβαν την διάθεση του καθενός.
Ο κύριος τάδε, είπαν, είναι περαστικός ο κύριος τάδε ήρθε να περάση την ώρα του μαζί μας,
ο κύριος τάδε μας αγαπάει πραγματικά.
Βλέπετε πώς πληροφορεί η αγάπη.
Απλες κουβέντες.
Όχι βαρύγδουπα σχολαστικά νοηματα,φορτωμένα ζαχαρωμενες ψυχολογικές ασυναρτησιες.
Σκεφτειτε τα παραπανω αναλογιζομενοι τι εχει να γινει με το προς ψηφησιν Νομοσχεδιο ..
Ἔτσι, ὁ φίλαυτος δεν μπορεῖ να ἀγαπᾶ πραγματικά τόν Θεό και τον ἄνθρωπο.
Ὁ φιλόθεος εἶναι καί φιλόπονος, δηλαδή ἀγαπᾶ την ἄσκηση.
Σημαντικό ρόλο στην
ἀνάπτυξη τῶν παθῶν, τήν παρά φύσιν κίνηση τῶν δυνάμεων τῆς ψυχῆς, ἔχει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου, ἀφοῦ νοῦς ἀποστάς τοῦ Θεοῦ ἤ δαιμονιώδης γίνεται ἤ κτηνώδης.
Αὐτό σημαίνει ὅτι με τήν κάθαρση τοῦ νοῦ και την ἐπαναφορά του
στόν Θεό, μεταμορφώνονται και ὅλες οἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς και τοῦ σώματος κί ἔτσι μπορεῖ κανείς να φθάση στην ἀληθινή ἀγάπη, να ἀποβάλη τήν φιλαυτία και ν ἀποκτήση τήν φιλοθεΐα και τήν φιλανθρωπία.
Μέσα σ αὐτήν τήν προοπτική κάνει λόγο για τόν πρακτικό καί θεωρητικό ἄνθρωπο, ἤτοι τήν πράξη και τήν θεωρία.
Πρακτικός ἄνθρωπος
εἶναι ὁ ¨κτηνοτρόφος¨,
πού ἀκόμη προσπαθεῖ να κατευνάση τά πάθη, τά ὁποῖα
συμπεριφέρονται ὡς ἄγρια κτήνη, και
θεωρητικός ἄνθρωπος εἶναι ὁ ¨ποιμήν τῶν προβάτων¨, ὁ ὁποῖος ἀνάγει τον νοῦ στο ὕψος τῆς θεωρίας.
Μέσα σ ὅλα αὐτά γίνεται ἀναφορά στην ἡσυχαστική και ἀσκητική διδασκαλία τῆςἘκκλησίας, ὅτι
για νά φθάση ὁἄνθρωπος στήν πραγματική ἀγάπη πρέπει να φθάση στην ἀπάθεια
κί αὐτό γίνεται με ὅλη την ἡσυχαστική μέθοδο καθάρσεως τοῦ νοῦ και τήν μεταστροφή ὅλων τῶν ψυχικῶν δυνάμεων προς
τόν Θεό, πράγμα πού έχει ἐπίδραση και στο σῶμα.
Θεολογία τοῦ ἁγίου Μαξίμου τοῦ ὉμολογητοῦΓιάννενα την 30η Ὀκτωβρίου 2016.
