Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ..ΚΑΘΕ ΘΡΗΣΚΕΙΑ..ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΑ..

Οι πατριάρχες και προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης,

οι απόστολοι και οι προφήτες 

της Καινής Διαθήκης

και οι διάδοχοί τους  γνωρίζουν 

την νόσο της θρησκείας και τον Ιατρό που την θεραπεύει, δηλαδή

 τον Κύριον της Δόξης. 

Αυτός είναι ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών.

Εθεράπευε την νόσον αυτήν στους φίλους και πιστούς Του ,πρό της ενσαρκώσεώς Του και συνεχίζει και ως Θεάνθρωπος να την θεραπεύει.

Η εν λόγω νόσος συνίσταται εις το ότι υπάρχει ενα βραχυκύκλωμα μεταξύ του πνεύματος στη καρδια του ανθρώπου

(δηλαδή της νοεράς ενεργείας) 

και του εγκεφάλου. 

Εις την φυσιολογικήν της κατάστασιν

η νοερά ενέργεια κινείται κυκλικώς

ως στρόφαλος προσευχομένη εντός της καρδίας. 

Εις την νοσούσαν κατάστασίν της

η νοερά ενέργεια δεν στροφαλίζεται κυκλικώς. 

Αλλά ξεδιπλωμένη και ριζωμένη εις την καρδίαν κολλάει στον εγκέφαλον και δημιουγεί βραχυκύκλωμα μεταξύ εγκεφάλου και καρδίας. 

Έτσι τα νοήματα του εγκεφάλου,

που είναι όλα από το περιβάλλον,

γίνονται νοήματα της νοεράς ενεργείας ριζωμένη πάντα στην καρδίαν. 

Έτσι ο παθών γίνεται δούλος του περιβάλλοντός του. 

Ως εκ τούτου συγχέει ορισμένα προερχόμενα εκ του περιβάλλοντός του νοήματα με τον θεόν ή τους θεούς του.  

Με τον όρον Θρησκεία εννοούμεν κάθε «ταύτισιν» του ακτίστου με το κτιστόν και μάλιστα κάθε 

ταύτισιν παραστάσεων του ακτίστου

με νοήματα και ρήματα της ανθρωπίνης σκέψεως,που είναι το θεμέλιον της λατρείας των ειδώλων. 

Τα νοήματα και ρήματα αυτά δύναται να είναι απλώς νοήματα και ρήματα ή και παραστάσεις και με αγάλματα και εικόνας εντός και εκτός νομιζομένου θεοπνεύστου κειμένου. 

Με άλλα λόγια και η ταύτισις των περί Θεού νοημάτων και ρημάτων της Αγίας Γραφής με το άκτιστον  ανήκει και αυτή εις τον κόσμον της ειδωλολατρείας και είναι το θεμέλιον όλων των μέχρι τούδε αιρέσεων. 

 

Εις την θεραπευτικήν παράδοσιν της Π. και της Κ. Διαθήκης  χρησιμοποιούνται κατάλληλα νοήματα και ρήματα ως μέσα κατά την διάρκειαν της καθάρσεως και του φωτισμού της καρδίας και τα οποία καταργούνται κατά την διάρκειαν του δοξασμού όταν αποκαλύπτεται εν τω σώματι του Χριστού η πληρούσα τα κτιστά πάντα απερίγραπτος,  ακατάληπτος και άκτιστος δόξα του Θεού.   

Μετά τον δοξασμόν τα νοήματα και τα ρήματα της νοεράς εν τη καρδία προσευχής επανέρχονται. 

Από τον δοξασμόν του ο παθών διαπιστώνει ότι ουδεμία ομοιότης υπάρχει μεταξύ κτιστού και ακτίστου και ότι Θεόν φράσαι αδύνατον και νοήσαι αδυνατώτερον. 

 

Το θεμέλιον των αιρέσεων του Βατικανού και Διαμαρτυρομένων 

είναι το γεγονός ότι ακολουθούν τον Αυγουστίνον  ο οποίος εξέλαβε την εν λόγω αποκαλυφθείσαν δόξαν του Θεού εις την Π. και την Κ. Διαθήκην  ως «κτιστήν,» γενομέμην και απογενομένην μάλιστα. 

Όχι μόνον τούτο, αλλά και το χειρότερον, εξέλαβε μεταξύ άλλων και τον Μεγάλης Βουλής Άγγελον και την Δόξαν Του ως γινόμενα και απογινόμενα κτίσματα τα οποία ο Θεός φέρνει εκ του μηδενός εις την ύπαρξιν δια να οραθούν και να ακουσθούν και τα οποία επιστρέφει πάλιν εις την ανυπαρξίαν

μετά την τέλεσιν της αποστολής των.  

Μάλιστα τας ανοησίας αυτάς

αναπτύσει παραδείγματος χάριν εις το βιβλίον του De Trinitate  

(Βιβλία Β και Γ). 

Αλλά δια να έχει κανείς ορθήν κατεύθυνσιν εις την θεραπείαν  της νοεράς ενεργείας  πρέπει να έχει οδηγόν την πείραν θεουμένου όστις μαρτυρεί περί ορισμένων αξιωμάτων: ότι μεταξύ

α) του ακτίστου Θεού και των ακτίστων ενεργειών Του και

β) των κτισμάτων Του ουδεμία ομοιότης υπάρχει και ότι

 «Θεόν φράσαι αδύνατον, νοήσαι δε αδυνατώτερον.» 

(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος.) 

Μόνον βάσει αυτών των αξιωμάτων δύναται κανείς να αποφύγει το κατάντημα να αποκτήση οδηγόν τον διάβολον μέσω δήθεν θεολόγων που.. 

στοχάζονται περί Θεού και των θείων. 

Εις την φυσικήν κατάστασίν της η νοερά ενέργεια ρυθμίζει τα πάθη, δηλαδή της πείνας, της δίψας, του ύπνου,  του ενστίκτου της αυτοσυντηρήσεως  

(δηλαδή του φόβου θανάτου) 

ώστε να είναι αδιάβλητα. 

Εις νοσούσαν κατάστασιν… τα πάθη γίνονται διαβλητά.  

Αυτά, εν συνδυασμώ με την αδέσποτον πλέον φαντασίαν,  δημιουγούν μαγικάς θρησκείας δια την χαλιναγώγισιν των στοιχείων της φύσεως  ή και της επιπλέον σωτηρίας της ψυχής εκ της ύλης εις κατάστασιν ευδαιμονίας ή 

και της ευδαιμονίας με σώμα και ψυχή.

Η πίστις, κατά την Αγίαν Γραφήν, είναι η συνεργασία με το Άγιον Πνεύμα, το Οποίον εγκαινιάζει την θεραπείαν της νόσου της ιδιοτελούς αγάπης εις την καρδίαν και την μεταβάλλει εις αγάπην,

η οποία «ου ζητεί τα εαυτής.»

Η θεραπεία αυτή κορυφώνεται με τον δοξασμόν (τήν θέωσιν) και συνιστά την πεμπτουσίαν της  Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, η οποία αντικατέστησε δι’ αυτής την ειδωλολατρείαν ως τον πυρήνα

του Ελληνικού Πολιτισμού της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Οφείλομεν να έχωμεν σαφή εικόνα των πλαισίων εντός των οποίων και η Εκκλησία και το Κράτος είδον την συμβολήν των θεουμένων εις την θεραπείαν της νόσου της θρησκείας που διαστρέφει την ανθρωπίνην προσωπικότητα  δια μέσου της αναζητήσεως της ευδαιμονίας εντεύθεν 
και πέραν του τάφου δια να κατανοήσωμεν τον λόγον,δια τον οποίον η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ενσωμάτωσε την Ορδόδοξον Εκκλησίαν εις το διοικητικόν της δίκαιον

Ούτε η Εκκλησία, ούτε το Κράτος είδον την αποστολήν της Εκκλησίας ως απλήν άφεσιν αμαρτιών των πιστών δια την μετά θάνατον είσοδόν των εις τον παράδεισον. 

Τούτο θα ισοδυνάμη με ιατρικήν συγχώρησιν των νόσων των ασθενών δια την μετά θάνατον θεραπείαν των.

Και η Εκκλησία και το Κράτοςεγνώριζον καλώς ότι η άφεσις αμαρτιώνήτο μόνον η αρχή της θεραπείας της αναζητούσης την ευδαιμονίαν νόσου της ανθρωπότητος. 

Η θεραπεία αυτή ήρχιζενμε την κάθαρσιν της καρδίας, έφθανεν εις την αποκατάστασιν της καρδίας εις την φυσικήν της κατάστασιν του φωτισμού και ετελειοποιείτο ο όλος άνθρωπος εις την υπέρ φύσιν καταστασιν του δοξασμού, δηλαδή της θεώσεως. 

Το αποτέλεσμα της θεραπείας και της τελειώσεως ταύτης δεν ήτο μόνον η κατάλληλος προετοιμασία  δια την μετά τον σωματικόν θάνατον ζωήν, αλλά και η μεταμόρφωσις της κοινωνίας εδώ και τώρα από συγκροτήματα εγωϊστικών

και εγωκεντρικών ατόμωνεις κοινωνίαν ανθρώπων με ανιδιοτελή αγάπην,

«ήτις ου ζητεί τα εαυτής.» 

 

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ...VERSUS...ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ..

Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ..ΕΥΡΕΘΗ..ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ..

Posted on Φεβρουαρίου 6, 2015 by kosmaser

Θορυβημενη η Τάνια..τα εγγονακια μου είναι χαλια.

Η Λένα μου έχει παθει υστερική κρίση.

Η Γιαννα μου, μου τηλεφώνησε απ την Ουάσιγκον,

πάλι είχε υποτροπή στη γ.Gt της..

Εχω τρελλαθεί, δεν ξερω τι να κάνω..

Τι ρωτώ…ο Γαβρίλης σου..τί κάνει; Τι λεει για όλα αυτά;

Απάντηση…

τον Γαβρίλη τωρα θα κατσουμε να σκεφτούμε…

Αυτός παίζει με τον κήπο και τα αδέλφια του..

Με τα παιδια πες μου τι να κάνω…

Ανεφερα μια τυχαια περίπτωση (απολυτα αληθινή) απ τις δεκαδες,

που όλοι τυχαίνει να γνωρίζουμε..

Ολα για τα παιδια..τιποτα για μας…

Η απόλυτη παραίσθηση της εννοιας

του κακως εννοουμενου αλτρουϊσμου,

της λανθασμενης ιδέας για τη βοηθεια του άλλου..

Της προτεσταντιζούσης εννοιας της θυσίας για το καλό του άλλου..

Της παραμόρφωσης του αρχαίου ( πλην ακρως επίκαιρου ρητου)

¨Των οικιών ημών εμπιμπραμένων, ημείς άδομεν.¨

Ο Karl Pillemer, Ph.D., είναι ένας από τους σημαντικότερους γεροντολόγους Αμερικής. 

Είναι καθηγητής της ανθρώπινης ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο του Cornell. 

Ίδρυσε το πρόγραμμα συμβουλές για το γάμο,

στο οποίο ρωτήθηκαν εκατοντάδες ηλικιωμένων Αμερικανών

σχετικά με τις συμβουλές τους για την αγάπη και το γάμο. 

Στο βιβλίο του ¨30 μαθήματα για τη ζωή¨,

μάζεψε συμβουλές από περισσότερους από 1.000 ηλικιωμένους ανθρώπους

για θέματα που αφορούν το γαμο και τις σχεσεις των ζευγαριων..

Το συμπέρασμα είναι απλό, και συμποσουται σε μερικες προτασεις

( για να φτασουμε στην καρδια του προβλήματος, που είναι το νοημα της ζωής..)

Παμε να δουμε το θεμα μας…

Μην ανησυχείτε τόσο πολύ.

Αυτό ήταν το βασικότερο μάθημα ζωής.

Η Βασική Συμβουλή Των Ηλικιωμένων, προς τους νεώτερους είναι

να μην ανησυχούν τόσο πολύ.

Μία γυναίκα εξήγησε, ότι κάποια στιγμή έμαθε ότι θα γίνουν απολύσεις στη δουλειά της,

και για τρεις μήνες δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να δηλητηριάζει τη ζωή της..

περιμένοντας αν… θα απολυθεί.

Δε σκεφτόταν τίποτα άλλο εκτός από αυτό.

Όπως διηγείται, ουσιαστικά έχασε τρεις μήνες από τη ζωή της.

Στις σχέσεις, να αγχώνεστε.. για τα μικρά πράγματα,

είναι η επόμενη συμβουλή.

Όπως εξηγεί, οι άνθρωποι τείνουν να σκέφτονται τις σχέσεις

ως κάτι μεγάλο και σπουδαίο, ωστόσο αυτό που είναι σημαντικότερο είναι

το γεγονός ότι οι σχέσεις απαρτίζονται επίσης από μικρά καθημερινά πράγματα.

Και όπως συμβουλεύουν, οι μεγάλοι σε ηλικία άνθρωποι,

πρέπει να δίνουμε σημασία σ αυτά τα μικρά καθημερινά πράγματα.

Για παράδειγμα έχουν γίνει μελέτες που δείχνουν ότι…

το πώς απαντάτε στον σύντροφό σας..

όταν σας διακόπτει δείχνει πολλά για τη σχέση.

Μία άλλη πολύ σημαντική συμβουλή που έδωσαν οι ηλικιωμένοι είναι..

Να Μη Θυσιάζετε Τη Σχέση Σας.. για τα παιδιά σας.

Όσο σπουδαία και αν είναι τα παιδιά,

όσο και αν γεμίζουν τη ζωή σας και επιβεβαιώνουν

την ύπαρξή σας πάνω στη γη, οι ηλικιωμένοι το τονίζουν.

Βάλτε πρώτα το γάμο σας,

βάλτε πάνω απ’ όλα τη σχέση σας

και μην αφήνετε τα παιδιά σας

να σας αποσπούν την προσοχή από τη σχέση σας.

( Πρωτα τον…Γαβρίλη κι έπειτα τις κορες σου, Τάνια μου..

Οσο κι αν σου λείπουν…

Οσο κι αν πιστευεις ότι σ εχουν αναγκη..

Οσο κι αν πονας που είναι μακριά, ή πολύ κοντα σου..)

Οι άνθρωποι που έχουν τις ίδιες βασικές αξίες στη ζωή

έχουν και τους καλύτερους γάμους.

Να επικοινωνείτε νωρίς και συχνά.

Υπάρχει ένα πράγμα που όλοι οι ηλικιωμένοι έχουν πει.

Όλοι πίστευαν ότι ο γάμος τους θα κρατήσει για πάντα,

όλοι τον θεωρούσαν ένα άθραυστο δεσμό.

Όλοι είπαν ότι ακόμη κι αν δε μείνεις παντρεμένος, αυτό πρέπει ναπιστεύεις.

Ότι ο γάμος θα κρατήσει για πάντα.

Απλές κουβέντες ανθρωπων που ζουν , αυτό που λέμε ¨αμερικανικο ονειρο..¨

Η πεμπτουσια της υλικης ευημεριας..

που όμως προβληματιζει..κι αυτό γιατί η απόλυτη ευτυχια

δεν βρίσκεται ουτε στην υγεια, ουτε στην υλικη πληροτητα,

ούτε στην μακροζωϊα..κάτι άλλο της λειπει,

κι ο,τι και να κάνει, όλα την σπρωχνουν προς την αναζήτηση του…υπερβατικού…

Όλα δείχνουν το δρόμο στο Θεό..

Γιατι ..Πως να το κανουμε ,ο ανθρωπος

δεν γεννηθηκε για να¨ψοφησει¨καποια μερα

ύστερα από 60, 70, 90, ή και και 100 χρόνια..

Γεννηθηκε για κατι πολύ μεγαλύτερο..

Υπάρχει αραγε..(Να που φτασαμε στο κρισιμο ερωτημα..)

Το Φάρμακο Της Αθανασίας;

Τί έχει ανάγκη ο άνθρωπος σήμερα..

 Ποιο το νόημα της ζωής του…

Γιατί Ζει, Και Ποιος Είναι Ο Σκοπός Της Ζωής..

Στις ημέρες μας, εγινε η χαρτογράφηση του γενετικού κώδικα..

Προβλέπεται δε ότι σε λιγο, θα είναι δυνατόν ο άνθρωπος να ζήσει

μέχρι… και 120 χρόνια.

Στην ορθόδοξη θεολογία, λέμε ότι ο άνθρωπος

αποτελείται από ψυχή και σώμα και ότι

και τα δύο αυτά στοιχεία συγκροτούν..

την υπόσταση, το πρόσωπο.

Τα τρία γνωρίσματα του προσώπου είναι η αγάπη,

η ελευθερία και Η Μοναδικότητα Της Ύπαρξης.

Αυτό σημαίνει ότι το DNA..

δεν είναι το καθοριστικό στοιχείο του ανθρώπου,

αλλά υπάρχουν και πολλές δυνατότητες ελευθερίας,

αφού ο άνθρωπος αντιδρά προσωπικά

 στα διάφορα γεγονότα της βιολογικής και κοινωνικής του ζωής.

Όταν ανακοινώθηκε η αποκωδικοποίηση του γενετικού κώδικα,

μια εφημερίδα έγραψε τη φράση, με βαθύ νόημα:

Η ταυτότητα (της ζωής) ευρέθη, το νόημα αναζητείται.

Εκείνο που έχει ανάγκη ο άνθρωπος σήμερα είναι

το νόημα της ζωής, δηλαδή να απαντήσει στο ερώτημα

γιατί ζει, ποιος είναι ο σκοπός της ζωής του.

( ουτε τα εγγονια σου Τανια (μου), αλλ ουτε ο Γαβριλης..)

Αν δεν απαντήσει σε αυτό το ερώτημα,

τότε όσα χρόνια και αν παραταθεί η βιολογική του ζωή,

θα είναι μια τραγική ύπαρξη.

Η σπουδαια.. ιατρική επιστήμη μας..από τη φύση της,

πολεμά τον θάνατο, χωρίς όμως να τον νικά.

Οπότε, η όποια επιτυχία της ιατρικής επιστήμης,

(ενώ ξεκουράζει και αναπαύει τον άνθρωπο

από τους πόνους και τις ποικίλες ταλαιπωρίες),

δηλώνει και την αποτυχία της.. να νικήσει

τον μεγαλύτερο εχθρό του ανθρώπου που είναι ο θάνατος.

Μηπως τελικα θα πρέπει (εναλλακτικα) να σκεφθουμε πως…

το φάρμακο της αθανασίας είναι ο Χριστός,

ο οποίος μπορεί να δώσει νόημα ζωής και στη βιολογική ζωή,

και στις ασθένειες, και στον πόνο, αλλά και στον βιολογικό θάνατο;

Χαιρετε.