ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΥΣΣΗΣ ΚΑΙ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ

 

Ελατε να δούμε με συντομία 

την εκπληκτική διδασκαλία του 

αγίου Γρηγορίου Νύσσης 

για την δημιουργία του κόσμου, 

που ομοιάζει κατά κάποιον τρόπο 

με την θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης 

με την διαφορά ότι την ερμηνεύει 

μέσα από την ενέργεια του Θεού,  

ότι, δηλαδή, ο Θεός 

με την άκτιστη ενέργειά Του 

δημιούργησε τον κόσμο . 

Ο ά­γιος Γρη­γό­ριος Νύσ­σης α­πορ­ρί­πτει, 

ό­πως το κά­νουν ό­λοι 

οι ά­γιοι Πα­τέ­ρες, 

την αυ­τό­μα­τη δη­μιουρ­γί­α του κό­σμου, 

για­τί ό­λα έ­γι­ναν 

με την δη­μιουρ­γι­κή ε­νέρ­γεια 

του Θε­ού και προ­ήλ­θαν   

εκ του μη ό­ντος.

Τα πά­ντα δη­μιουρ­γή­θη­καν 

ουκ αυ­το­μά­τω τι­νί συ­ντυ­χί­α, 

κα­τά τι­να ά­τα­κτον και τυ­χαί­αν φο­ράν.

Ε­κτός α­πό την αρ­χή της μη αυ­το­μά­του 

συ­ντυ­χί­ας για την δη­μιουρ­γί­α του κό­σμου, 

ο ά­γιος Γρη­γό­ριος Νύσ­σης 

κά­νει λό­γο για την α­θρό­αν κα­τα­βο­λήν. 

Έ­τσι ε­ξη­γεί τον λό­γο του Μω­ϋ­σέ­ως  

εν αρ­χή ε­ποί­η­σεν ο Θε­ός 

τον ου­ρα­νόν και την γήν.

 

 

 

 

 

 

 

Ό­ταν ο Θε­ός ¨έ­δω­σε ε­ντο­λή¨ 

για την γέ­νε­ση του κό­σμου, 

τό­τε αυ­τό το πύρ που ε­πι­σκια­ζό­ταν 

α­πό τα μό­ρια της ύ­λης ε­πρό­βα­λε 

και α­μέ­σως 

¨τώ φω­τί τα πά­ντα πε­ρι­ηυ­γά­ζε­το¨.

Έπειτα, μέ­σα σε ό­λη την κτί­ση

 υ­πάρ­χει ο λό­γος του Θε­ού.   

 

 

 

 

 

 

Ό­ταν ο Θε­ός εί­πε γεν­νη­θή­τω φώς, 

ερ­μη­νεύ­ε­ται ό­τι αυ­τό α­να­φέ­ρε­ται 

εις τον ε­γκεί­με­νον της κτί­σε­ως λό­γον.

Αυ­τός ο λό­γος-ενέργεια που ε­νυ­πάρ­χει 

σε ό­λα τα ό­ντα  χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται 

α­πό τον ά­γιο Γρη­γό­ριο Νύσ­σης 

οι­ω­νεί σπερ­μα­τι­κή δύ­να­μις.

Πρό­κει­ται για την πρώ­τη ορ­μή του Θε­ού 

προς δη­μιουρ­γί­α, που υ­πήρ­χε δυ­νά­μει 

στην κτί­ση, 

ό­χι ό­μως και ε­νερ­γεί­α,

διό­τι η γή  ή­ταν α­κό­μη α­ό­ρα­τη

 και α­κα­τα­σκεύ­α­στη.

Η α­ρι­στο­τε­λι­κή αρ­χή του 

δυ­νά­μει και ε­νερ­γεί­α 

χρη­σι­μο­ποι­εί­ται α­πό 

τον ά­γιο Γρη­γό­ριο Νύσ­σης 

για να ερ­μη­νεύ­ση 

το πώς δη­μιουρ­γή­θη­κε η κτί­ση. 

Αυ­τή η σπερ­μα­τι­κή δύ­να­μη στα ό­ντα, 

την ο­ποί­α έ­βα­λε ο Θε­ός, 

ε­νερ­γο­ποι­ή­θη­κε με την δύ­να­μη του λό­γου Του.

 

 

 

 

Στην αρ­χή ο Θε­ός δη­μιούρ­γη­σε 

την ά­μορ­φη ύ­λη που δεν ή­ταν ά­κτι­στη,

και στην συ­νέ­χεια με τον δη­μιουρ­γι­κό Του 

λό­γο δη­μιούρ­γη­σε τις ποιό­τη­τες 

και έ­τσι δη­μιουρ­γή­θη­καν τα ε­πί μέ­ρους εί­δη. 

Μ αυ­τήν την δύ­να­μη και σο­φί­α 

που κα­τα­βλή­θη­καν  στην κτί­ση 

για την τε­λεί­ω­ση κά­θε μο­ρί­ου του κό­σμου, 

ειρ­μός τις α­να­γκαί­ος κα­τά τι­να τά­ξιν 

ε­πη­κο­λού­θη­σεν. 

Γρά­φει ο ά­γιος Γρη­γό­ριος Νύσ­σης ό­τι 

ό­λα έ­χουν  προ­κα­τα­νο­η­θή α­πό 

την σο­φί­α του Θε­ού  

Επομένως, ο κόσμος δημιουργήθηκε 

από τον Θεό, με την άκτιστη δημιουρ­γική 

ενέργειά Του και μέσα σε όλη την κτίση 

υπάρχει η άκτιστη ενέργεια Του ,

που ουσιοποιεί και ζωοποιεί την κτίση