ΟΤΑΝ ΛΕΜΕ ΙΣΟΒΙΑ

Συνδέουμε συνήθως τον όρο αυτό με μακροχρόνιες ποινές κάθειρξης (σπάνια η εφαρμογή της φτάνει στο ακρότατο σημείο). 

Ωστόσο υπάρχουν καταστάσεις που τις επωμίζεται κανείς, εκούσια ή ακούσια, για το υπόλοιπο της ζωής του.

Στις πρώτες ανήκει ο Γάμος, αλλά και  η Μοναστικη Ζωη. 

Ειδικά στη δεύτερη επιλογή, μπαίνει κανείς ελεύθερα σε έναν τρόπο ζωής με συγκεκριμένους κανόνες υπακοής, σε δεδομένο αυστηρό περιβάλλον, αποτασσόμενος συνήθειες και ασχολίες προηγούμενες, αποδεχόμενος το καθεστώς αυτό για το υπόλοιπο της ζωής του, όσο κι αν είναι αυτό. 

Με τις ευχές των δικών του ανθρώπων να τελέσει τον δρόμον επάξια και να φθάσει στο τέρμα, για να στεφανωθεί για το αγώνισμά του.
     

Υπάρχουν όμως και ακούσια ισόβια. 

Όπως το να σε βρει απροσδόκητα μια χρόνια ανίατη νόσος, π.χ. Διαβήτης, και μάλιστα σε μικρή ηλικία. 

Εδώ η επιλογή δεν είναι καθόλου ελεύθερη: δεν τον διάλεξες ούτε εσύ ούτε οι δικοί σου άνθρωποι στην ηλικία αυτή δεν τον γνώριζες ούτε σαν ιδέα. 

Σου χτύπησε την πόρτα ακάλεστος, και σε χτύπησε στο κεφάλι σαν κεραυνός από καθαρό ουρανό. Και σου άλλαξε τη ζωή για πάντα: 

στο εξής αυτός θα υπαγορεύει την τροφή σου, την άσκηση και τις άλλες δραστηριότητές σου, θα σε βάζει να τρυπιέσαι πολλές φορές τη μέρα και να κρατάς λογαριασμό για τα αποτελέσματα των εξετάσεών σου. 

Σ’ αυτόν θα κάνεις υπακοή, θέλεις δεν θέλεις, για το υπόλοιπο της ζωής σου. 

Με δυσάρεστες και επικίνδυνες συνέπειες αν παρακούσεις.
     

Ο μακαριστός π. Συμεών μας έλεγε συχνά ότι σ’ αυτόν τον κόσμο ο καθένας θα κάνει τον κανόνα του. Άλλοι τον επιλέγουν, σε άλλους χαρίζεται ως σταυρός. 

Αν στους πρώτους δίνουμε ευχές, διπλές ευχές χρωστούμε στους δεύτερους, μαζί με τον θαυμασμό μας για την υπομονή τους. 

Καλή δύναμη

http://antonispapagiannis.blogspot.com/

ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΟΜΕΝΟΙ

 

Προσφατα ο Μητροπολιτης Ναυπακτου ειπε χαρακτηριστικα..

Στις μέρες μας, εκτός από τον κορονοιό υπάρχει κι ένας παρανοϊός, δυστυχως χειρότερος από το ιό της covid 19 .

Είναι ιός της παράνοιας και κατακλύζει όλο και περισσότερους συνανθρώπους μας. Και το χειροτερο εναι οτι δεν υπάρχει φάρμακο γι αυτον.

Υπακοη, η πρωτη μοναχικη αρετη, επαψε να λειτουργει σε πληθος ρασοφορων, ιερωμενους δεν τους λες, που δεν κάνουν υπακοή σε κανένα παρα μόνο στον εαυτό τους ή όπως λένε στο πνευματικό τους.

Κι αναρωτιεται ο αφελης :

καλά κι ο πνευματικός που ζητάει να τον υπακούν ,σε ποιόν κάνει υπακοή; Γιατί στην εκκλησία δεν κάνει.

Ετσι όλοι αυτοί οι ανυπότακτοί πνευματικοί και γεροντάδες απλά μεταφέρουν ατομικές εντυπώσεις, απόψεις και ερμηνείες πληττοντας καιρια την ενότητα του σώματος της εκκλησίας.

Ο Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης συμβούλευε

Για να διατηρήσουμε την ενότητά μας, θα πρέπει να κάνομε υπακοή στην Εκκλησία, στους επισκόπους της.

Ατυχως όλοι εκείνοι που προκαλούν και να προσβάλουν βάναυσα την ηθική αισθητική , κρατώντας εικόνες, σταυρούς και φορώντας ράσα, εξαπέλυαν βρισιές και απειλές.

Χαρακτηριστικα ειχε περιγραψει παλαιοτερα την ψυχολογία και την πνευματική κατάσταση αυτών των ανθρώπων, ο Μητροπολίτης Λεμεσού

Οι θρήσκοι φανατικοί, θρησκοληπτοι είναι το πιο επικίνδυνο είδος μέσα στην εκκλησία.

Ο Θεός να μας φυλάει απ’ αυτούς. Έλεγε ένας αγιορείτης

Κύριε σωσον ημάς από τους ευσεβείς

γιατι θρήσκος σημαίνει διεστραμμένη προσωπικότης η οποία ουδέποτε είχε προσωπική σχέση με τον Θεό.

Απλώς μόνον κάμνει τα καθήκοντα της απέναντί Του, αλλά καμιά σοβαρή σχέση δεν είχε για αυτό και ο Θεός δεν λέει αυτόν τον άνθρωπο τίποτε.

Και σας ομολογώ απ την πείρα μου ότι δεν είδα χειρότερους εχθρούς της εκκλησίας από τους θρήσκους ανθρώπους.

Γι αυτό οι θρήσκοι άνθρωποι είναι το πιο δύσκολο είδος μεσ’ την εκκλησία.

Γιατί ξέρετε κάτι . Αυτοί οι άνθρωποι καμιά φορά δεν θα θεραπευθούν.

Γιατί νομίζουν ότι είναι κοντά στον Θεό. Ενώ οι αμαρτωλοί, ξέρω ΄γω, οι χαμένοι ας πούμε, έτσι, αυτοί ξέρουν ότι είναι αμαρτωλοί.

Γι αυτό ο Χριστός είπε ότι οι τελώνες και οι πόρνες θα παν στην Βασιλεία του Θεού ενώ είπε στους Φαρισαίους:

Εσείς, εσείς που είσαστε θρήσκοι δεν θα πάτε ποτέ στην Βασιλεία του Θεού.

Γιατί ουδέποτε ο λόγος του Θεού άλλαξε την καρδιά τους.

Απλώς αρκούνταν στην τήρηση των θρησκευτικών τύπων.

Ο ΑΔΗΣ

 

Η λέξη Άδης,εβραϊκα Σεώλ, αραμαϊκα Γέεννα, και  λατινικα Orcus και Inferum, απαντάται  δέκα  φορές στην Καινή Διαθήκη .

Σημαίνει το αόρατο και σκοτεινό βασίλειο των νεκρών, και την κατάσταση τους, όλων ανεξαιρέτως των κεκοιμημένων, ευσεβών και ασεβών, δικαίων και αδίκων, οι οποίοι βρίσκονται μακριά και χωρισμένοι μεταξύ τους μέχρι της δευτέρας παρουσίας του Κυρίου και της τελικής κρίσεως Αυτού.

Η ύπαρξη του Άδη στηρίζεται στη διδασκαλία του Ιησού και των μαθητών Του, και αποτελεί την χριστιανική απάντηση στο ερώτημα του ανθρώπου για την μεταθανάτιο τύχη του. 

Συστηματική αναφορα στον Άδη, δεν έχουμε στην Καινή Διαθήκη, αλλά από τις περιγραφές μπορούμε να σχηματίσουμε μία εικόνα γι΄αυτόν. 

Καταρχάς σαν όρος χρησιμοποιειται συμβολικά σε αντίθεση απ τον ουρανο, και αναφερεται  ως οχυρωμένο φρούριο, που έχει κλειδιά και πύλες.

Στην  Αποκάλυψη του Ιωάννη ο Κύριος δηλώνει ότι ο ίδιος κατέχει τα κλειδιά του Άδη, υπονοώντας ότι είναι ο κύριος της ζωής και του θανάτου· συνέχεια αυτής της θέσης είναι το μέρος εκείνο της πρώτης επιστολής του Αποστόλου των εθνών, του Παύλου, προς τους Κορινθίους, όπου δηλώνεται ότι η δύναμη του Άδη και του θανάτου συντρίβεται από τον Χριστό και εκμηδενίζεται η φθοροποιός του δράση. 

Στη παραβολή του πλουσίου και του φτωχού Λαζάρου του Ευαγγελιστή Λουκά ο Άδης παρουσιάζεται ως τόπος ταλαιπωριών και βασάνων για τους αμαρτωλούς, ο οποίος μάλιστα διαχωρίζεται από αυτόν των δικαίων με ένα μεγάλο χάσμα και δεν επιτρέπεται ρητά η μεταξύ τους επικοινωνία. 

Βέβαια όλες αυτές οι πληροφορίες που δίνονται για τον Άδη είναι ανθρωπομορφικές, για να γίνει το μήνυμα της Αγίας Γραφής αμεσότερα αντιληπτό.

Σύμφωνα με τον Μάξιμο τον Ομολογητή, οι φίλοι του Θεού Τον βλέπουν και διακατέχονται από ἀνεννόητη ἡδονή, ενώ οι κολασμένοι αδυνατούν να τον ζουν και ζουν μια ἀνεκλάλητη ὀδύνη  

Για τον Θεο δεν υπάρχει Παράδεισος ή Κόλαση ως συγκεκριμένος τόπος ευδαιμονίας ή τιμωρίας, αλλά στο τρόπο με τον οποίο η ίδια η παρουσία του Τριαδικού Θεού προσλαμβάνεται από κάθε υπόσταση, ειτε ως φως για τους κεκαθαρμενους και ευρισκομενους σε καθεστως εστω μερικου φωτισμου, ειτε ως φωτια πυρ για τους αμετανοητους..

ΟΣΟ ΠΙΟ ΑΔΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΡΟ..ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΘΟΡΥΒΟ ΚΑΝΕΙ

 

Παρακολουθωντας τις διαφορες δηλωσεις των πολιτικων, σχετικα με το θεμα της Πανδημιας, φερνω στο μυαλο μου τα σοφα λογια ενος Γεροντα, που σχολιαζοντας τη συζητηση που ειχε, οταν παιδι αυτος ελεγε στον πατερα του :

«Πατέρα, ακούω τον θόρυβο ενός κάρου που έρχεται…».

«Πράγματι», απαντά  ο πατέρας , «είναι ένα κάρο που έρχεται και μάλιστα είναι άδειο, κενό, χωρίς φορτίο».

«Πώς ξέρεις, ότι το κάρο είναι άδειο, αφού δεν το έχουμε δει ακόμη;».

Και ο πατέρας  απάντησε ως εξής:

Είναι εύκολο να καταλάβουμε, πότε ένα κάρο είναι άδειο… από το θόρυβο που κανει στο διάβα του. 

Όσο πιο άδειο είναι το κάρο, τόσο μεγαλύτερο θόρυβο κάνει.

Σημερα, ακουγοντας σοβαρους, υποτιθεται, πολιτικους ανδρες να μαλωνουν, για τον αν πρεπει να εμβολιασθουμε ή οχι, και να διακόπτει ο ενας τον αλλον, επιρριπτοντας ευθυνες, νιωθοντας υπεροχή εκ του ασφαλους, και  ταπεινώνοντας με εκφρασεις υποτιμητικες σκεφτεται κανεις πως: 

«Όσο πιο άδειο είναι το κάρο, τόσο μεγαλύτερο θόρυβο κάνει»

ΕΠΙ ΤΕΛΟΥΣ ΛΙΓΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ

 

Εἶναι κοινός τόπος ἀναμφισβήτητος ὅτι ὁ ἄνθρωπος γεννιέται μέ τήν φθαρτότητα καί τήν θνητότητα, δηλαδή ὁ ὀργανισμός του διακρίνεται ἀπό τήν φθορά, πού ὁδηγεῖ στόν θάνατο.

Ἡ φύση συνδέεται μέ τήν φθίση, δηλαδή τόν μαρασμό, τήν παρακμή, γι' αὐτό ἀμέσως μέ τήν γέννησή του δέχεται τήν ἐπιμέλεια τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης.

Ἄλλωστε, ἡ σύγχρονη μοριακή βιολογία ἔχει ἀποδείξει ὅτι μεταξύ τῶν 25.000 γονιδίων πού ὑπάρχουν στό DNA τοῦ ἀνθρώπινου κυττάρου ὑπάρχουν καί τά γονίδια τῆς γηράνσεως, δηλαδή τοῦ θανάτου, καί τά γονίδια σωματικῶν ἀσθενειῶν.

Δηλαδή, ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς συλλήψεώς μας, ἔχουμε μέσα μας τήν φθαρτότητα καί τήν θνητότητα.

Ἡ ἰατρική ἐπιστήμη μέ τήν φώτιση ἀπό τόν Θεό ἀντιμετωπίζει τήν φθαρτότητα, ἀκόμη πολεμᾶ καί τόν θάνατο, χωρίς νά μπορῆ νά τόν νικήση, ἀλλά σίγουρα δημιουργεῖ ποιότητα ζωῆς στόν ἄνθρωπο, ὥστε αὐτός νά ἐργάζεται, νά ζῆ κατά τό δυνατόν σέ μιά σωματική εὐεξία.

Αὐτό γίνεται μέ τά φάρμακα καί τά ἐμβόλια. 

Ἕως τώρα πολλές ἀσθένειες ἀντιμετωπίσθηκαν μέ τά ἐμβόλια, πού ὅλοι μας ἀπό τήν βρεφική μας ἡλικία ἔχουμε κάνει καί ἔτσι διατηρούμαστε στήν ζωή.

Δέν πρέπει νά γίνεται σύγχυση μεταξύ θεολογίας καί ἐπιστήμης, γιατί διαφορετικό εἶναι τό ἔργο τῆς καθεμιᾶς, οὔτε μεταξύ Ἐκκλησίας καί ἐπιστημονικῆς κοινότητας.

Οἱ ἅγιοι δέχθηκαν τίς εὐεργετικές ἀνακαλύψεις τῆς ἐπιστήμης, ἀλλά καί οἱ ἐπιστήμονες δέχθηκαν τίς εὐεργετικές ἐνέργειες τῆς Ἐκκλησίας στήν ἐσωτερική τους ψυχική εἰρήνη.

Αὐτό σημαίνει ὅτι ἄλλο εἶναι τό ἔργο τῶν Ἱερέων καί τῶν ἐξομολόγων καί ἄλλο εἶναι τό ἔργο τῶν ἰατρῶν.

Φυσικά καί πρέπει νά συνεργάζονται μεταξύ τους, γιατί διαφορετικά θά φθάσουμε σέ ἀντιλήψεις πού ἐπικρατοῦσαν στόν Μεσαίωνα, τότε ταυτιζόταν ἡ κλασική μεταφυσική μέ τήν δυτική σχολαστική θεολογία.

Γιά τά ἐμβόλια παρατηρῶ ὅτι ὑπάρχει ἕνας σκεπτικισμός καί σέ αὐτούς πού ἔχουν ἐμβολιαστεῖ στό παρελθόν γιά ἄλλες ἀσθένειες ἀπό τήν μικρή τους ἡλικία καί γι' αὐτό ζοῦν, ἀλλά καί σέ αὐτούς πού λαμβάνουν καθημερινά φάρμακα καί ἔχουν σχεδόν τήν πλήρη ἀναφορά τους στούς ἰατρούς κάθε εἰδικότητας. 

Πρόκειται γιά μιά καθαρά ἀντιφατική νοοτροπία.

Ὑπάρχει καί ἕνας ἀθεολόγητος σκεπτικισμός γιά τό θέμα αὐτό, ὅτι δῆθεν τά ἐμβόλια ἀναιροῦν τήν Χάρη τοῦ Βαπτίσματος, πού εἶναι πέρα ὡς πέρα βλάσφημη καί δείχνει ἔλλειμμα ὀρθοδόξου θεολογίας.

Στά ἰατρικά θέματα ἰσχύουν οἱ ἀποφάσεις τῶν ἰατρικῶν συλλογικῶν ὀργάνων. 

Βεβαίως ὑπάρχουν καί μεμονωμένες διαφορετικές ἀπόψεις, ἀλλά τελικά θά δεχθοῦμε τίς ἀπόψεις τῶν ἐπιστημονικῶν συλλογικῶν ὀργάνων ὡς περισσότερο αὐθεντικές.

Τό ἴδιο γίνεται καί στόν ἐκκλησιαστικό χῶρο. 

Δεχόμαστε τίς ἀποφάσεις τῶν Συνόδων στίς ὁποῖες συνεργάζονται πολλοί Ἐπίσκοποι καί παραθεωροῦμε  τίς μεμονωμένες φωνές.

Τό ἴδιο ἰσχύει καί στά δογματικά θεολογικά θέματα. 

Γιά παράδειγμα, σέ Χριστολογικά θέματα ἀποφάνθησαν οἱ Οἰκουμενικές Σύνοδοι, τίς ὁποῖες δεχόμαστε, παρά τό ὅτι ὑπάρχουν μεμονωμένοι Ἐπίσκοποι καί θεολόγοι πού διαφωνοῦν.

Τελικά, τά ἐμβόλια πού χρησιμοποιοῦνται γιά τήν ἀσθένειεα covid-19 εἶναι εὐεργετικά, σώζουν ἀνθρώπινες ζωές, παρά τίς μικρές παρενέργειες, καί ἔτσι πρέπει νά τά δεχόμαστε.

Ὅσα ἀντίθετα ἐπιχειρήματα ἄκουσα μέχρι τώρα δέν μέ ἔχουν πείσει.

Καί βέβαια δέν μπορεῖ κανείς νά ἀρνῆται τήν ὠφελιμότητα τῶν ἐμβολίων, ὅταν παράλληλα χρησιμοποιῆ τά σύγχρονα ἐπιτεύγματα τῆς τεχνολογίας, ὅταν καθημερινά χρησιμοποιεῖ ποικίλα φάρμακα, ἔχοντας τόν φόβο τοῦ θανάτου, ὅταν ἔχη ἀναφορά στήν φιλαυτία του.

Ἐπί τέλους, χρειάζεται  σοβαρότητα.

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Πηγη  «ΤΑ ΝΕΑ», 12-7-2021

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

 

Ξυπνησες για να πιείς ένα ποτήρι νερό;

Στάσου εκεί μέσα στο σκοτάδι και μην κάνεις κάποια κίνηση ή κάποιον ήχο.

Κάνε τον χρόνο να σταματήσει, αιχμαλώτισε την στιγμή και παρουσίασε την μπροστά στον Χριστό σαν μια ταπεινή προσφορά:

Αυτός είμαι εγώ, αυτός είναι ο πραγματικός μου εαυτός, αυτός είναι εκείνος ο οποίος πρέπει Εσύ να σώσεις.

Στην πραγματικότητα, ίσως είναι χρήσιμο το να ξεχάσεις το ότι χρειάζεται να προσευχηθείς.

Οι περισσότεροι , έχουμε παραμορφωμένες ιδέες

για το τι είναι η προσευχή.

Καλύτερα να ξεχάσουμε απλώς το ότι οφείλουμε να προσευχηθούμε.

Απλα στεκομαστε εκεί μέσα στο σκοτάδι .

Αν μπορω κάνω μια μετάνοια , κλεινω τα μάτια ,ενώ ειμαι στο πάτωμα, και μενω εκεί , περιμενω εκεί.

Κρατω το σώμα σε στάση αναμονής διωχνω από το νου κάθε σκέψη.

Δεν σκεφτομαι κάτι.

Δεν φανταζομαι κάτι.

Δεν προσευχομαι καν.

Ουτ κουνιέμαι.

Απλα περίμενω να αισθανθω την παρουσία Του.

Περίμενω Εκείνον να δώσει προσοχή στην σιωπή μου, στην ακινησία μου, στον θάνατο μου.

Περίμενω τον Χριστό και Εκείνος θα έρθει γιατί η αγάπη τον ωθεί.

Αυτό είναι το προνόμιο του να προσεύχεσαι εκείνη τη στιγμή.

Η νύχτα είναι μία ασπίδα ενάντια στις σκέψεις, ενάντια στις φαντασιώσεις και στους συναισθηματισμούς.

Προσπάθησε να είσαι παρων σ αυτή τη στιγμή, να έχεις επίγνωση της σιωπής που σε κυκλώνει.

Αφησε το κενό αυτού του σκοταδιού να σε αγκαλιάσει, να μπει μέσα σου και να σε γεμίσει με γαλήνη και ησυχία.

Υπάρχει κάτι σχεδόν μυστηριακό σε αυτή την κρυμμένη σιωπή και ακινησία μπροστά στον Χριστό.

Αυτό το σκοτάδι, η απομόνωση, αυτή η ενστικτώδης επίγνωση της θνητότητας κάποιου, όλα αυτά ωθούν κάποιον να ανοιχτεί σε δρόμους στους οποίους θα του ήταν αδύνατον να ανοιχτεί την ημέρα.

Να έχεις επίγνωση πως είσαι άγρυπνος μπροστά στον Χριστό την στιγμή που ο κόσμος κοιμάται, ανυπεράσπιστος και ευάλωτος.

Είσαι άγρυπνος μπροστά στον Χριστό, αγωνιζόμενος για τον κόσμο, έχεις γίνει ένας μεσίτης για αυτόν τον πεσμένο, κοιμισμένο κόσμο ο οποίος είναι ένα με εσένα και για τον οποίο ο Χριστός πέθανε.

Δέκα λεπτά μόνος με τον Χριστό, την μία νύχτα μετά την άλλη και η ζωή σου θα αλλάξει.

Όταν ξυπνάς και αντιμετωπίζεις τις έγνοιες της νέας ημέρας, υπάρχει κάτι μέσα σου που αναγαλλιάζει , εσύ και ο Χριστός μοιράζεστε ένα μυστικό, εσύ και ο Χριστός μοιράζεστε μια μάχη.

Η ψυχή σου γνωρίζει πως τράφηκε και επίσης γνωρίζει πως οτιδήποτε και αν συμβεί κατά τη διάρκεια της ημέρας η νύχτα θα επιστρέφει πάντα με την γαλήνη της και την ακινησία της.

Θα ζεις την ημέρα αναμένοντας την νύχτα, όταν πέφτει η νύχτα, θα φέρεις πάλι τον εαυτό σου σαν μια προσφορά μπροστά στον Δημιουργό σου και ο Δημιουργός σου θα σε θρέψει για ακόμη μια φορά.

Πηγη π. Σεραφείμ Αλντέα

ΦΕΤΟΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣΤΕ..

 

Δεν φτανει το μυαλό του ανθρωπου. Η Πολιτεια προσπαθει να μας σωσει απ την βασανο της αρρωστιας και του θανατου κι εμεις της λεμε οτι δεν θελουμε Γλυκοπικρη η σημερινη γελιογραφια του Αρκα Που ομως τα λεει ολα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Χριστός ποτέ δεν αξιολόγησε τον κόσμο μας, ή αν θέλετε την κτίση μας.Πάντα μίλαγε για μιαν άλλη ζωή διαφορετική την όντως ζωή.

Φυσικά τα Λόγια Του ήταν δυσνόητα Μίλαγε με παραβολές και μύθους,όχι για να γίνει κατανοη τός  στους αμόρφωτους ,το αντίθετο για να μην τον καταλαβαίνουν ούτε ιδίως οι μορφωμένοι.

Μίλαγε για τους έχοντας ώτα ακούειν.

Ενα γεγονός, οπως αυτο που σημερα βιωνουμε, της Πανδημιας,  έχει συμβεί πολλες φορές στο παρελθόν. Ο δικός μας χρόνος μοιάζει με του διπλανού μας, επειδή βρισκόμαστε  στον ίδιο πλανήτη και κινούμαστε με την ίδια ταχύτητα.

Αν βρισκόμασταν ο ένας στη Γη και ο άλλος σε ένα άλλο πλανήτη και κινούμασταν με πολύ διαφορετική ταχύτητα, θα γερνούσαμε με διαφορετικό ρυθμό. Φαίνεται εξωπραγματικό ομως  απόλυτα πραγματικό .

Οπως για παράδειγμα Ένα σωματίδιο εδώ μπορεί να επηρεάσει αυτομάτως ένα άλλο σωματίδιο στην άλλη πλευρά της Γης . Ειναι η¨κβαντική εμπλοκή¨ .

Πειράματα έχουν δείξει ότι η παρατήρηση ενός σωματιδίου στο εργαστήριο μπορεί να επηρεάσει μυστηριωδώς ένα άλλο σωματίδιο σε μεγάλη απόσταση. Κάποτε το λέγαμε φαινόμενο συνηχησης. Περνά το αεροπλάνο τρίζουν τα τζάμια  τα απλά όχι τα διπλά ηχομονωτικά.

Σκεφτόμαστε τον γείτονά μας, που χαλάει τον κοσμο με τις φωνές του και του σπάνε πιάτα, του χύνονται τα φαγητά απ την δική μας έντονη οργή.

Μετά από όλα αυτά, νομιζω οτι μπορούμε  να συνεχίσουμε να ζούμε την καθημερινή μας ζωή, σαν να μην τρέχει τίποτε .Το αν θα κανετε το εμβολιο ή οχι ειναι καθαρα προσωπικο σας προβλημα..αυτοκαταστροφης, ή επιβιωσης. Κανεις δεν μπορει να σας επηρεασει. Φετος το καλοκαιρι

Αφήστε τον εαυτό σας να…. προβληματίζεται σ ένα άλλο σύμπαν.

 

 

https://kosmaser.wordpress.com/2014/01/24/.

 

Χαιρετε