ΑΘΑΝΑΤΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ..

 

Posted on 1 Ιουνίου, 2013 by kosmaser

Ατέρμονες, άνευ περιεχομένου, εξώφθαλμα ανόητες, προκλητικές, εν πολλοίς κουτές, συζητήσεις για το λεγόμενο αντιρατσιστικό.

Εκπρόσωποι του λαού, και μάλιστα της αριστερας, αποφαίνονται με επιστημονική σοβαροφάνεια περί των ιστορικών γεγονότων, λές και τα έζησαν οι ίδιοι..

Φαύλοι, ¨τυφλοί τα τ΄ώτα τον τε νούν¨, άγονται και φέρονται απο καταστάσεις που και οι ιδιοι ούτε καταλαβαίνουν, αλλά ούτε και μπορούν να καταλάβούν, περιφέροντες, την μηδαμινότητά τους με κομψά συνολάκια, και ακριβά αρώματα.

Τί σχέση μπορεί να έχει η συγκεκριμμένη εκπρόσωπος του ελληνικού κοινοβουλίου με την αθάνατη Ρωμηοσύνη…προσοχή με ¨η¨ όχι με ¨ι¨, εκ του ρωμαίος..

Παραθέτω αναφορά του μακαριστού π. Ιωάννη Ρωμανίδη για τη Ρωμιοσύνη, που δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος της ¨εκκλησιαστικής Παρέμβασης¨ γνωρίζοντας πως τη συγκεκριμμένη βουλευτή του Κοινοβουλίου μας ,σε μερικά χρόνια.. δεν θα τη θυμάται κανείς.

¨Ναί μέν ο Ρωμηός έχει απόλυτον πεποίθησιν εις τήν Ρωμηοσύνην του, αλλά ούτε φανατικός ούτε μισαλλόδοξος είναι καί ούτε έχει καμμίαν ξενοφοβίαν. 

Αντιθέτως αγαπά τούς ξένους ουχί όμως αφελώς.

Τούτο διότι γνωρίζει ότι ο Θεός αγαπά όλους τούς ανθρώπους καί όλας τάς φυλάς καί όλα τά έθνη χωρίς διάκρισιν καί χωρίς προτίμησιν. 

Ο Ρωμηός γνωρίζει ότι η Ρωμηοσύνη του κατέχει τήν αλήθειαν καί είναι η υψίστη μορφή τών πολιτισμών. 

Αλλά κατανοεί άριστα τό γεγονός ότι ο Θεός αγαπά τόν Ρωμηόν, όχι όμως περισσότερον από τούς άλλους. 

Ο Θεός αγαπά τόν κάτοχον τής αληθείας αλλ’ εξ ίσου αγαπά τόν κήρυκα τού ψεύδους. Αγαπά τόν άγιον, αλλ’ αγαπά εξ ίσου ακόμη καί τόν διάβολον.

Διά τούτο η Ρωμηοσύνη είναι αυτοπεποίθησις, ταπεινοφροσύνη καί φιλότιμον καί όχι κίβδηλος αυτοπεποίθησις, ιταμότης καί εγωισμός. 

Ο ηρωϊσμός τής Ρωμηοσύνης είναι αληθής καί διαρκής κατάστασις τού πνεύματος καί όχι αγριότης, βαρβαρότης καί αρπακτικότης.

Οι μεγαλύτεροι ήρωες τής Ρωμηοσύνης συγκαταλέγονται μεταξύ τών αγίων.

Η Ρωμηοσύνη διαφέρει τών άλλων πολιτισμών, διότι έχει τό ίδιον θεμέλιον διά τόν ηρωϊσμόν της ως καί διά τήν αγιωσύνην της, δηλαδή τό ρωμαίικον φιλότιμον τό οποίον δέν υπάρχει εις τόν ευρωπαϊκόν πολιτισμόν. 

Παρά ταύτα οι Γραικύλοι από τό 1821 μέχρι σήμερον προπαγανδίζουν ότι οφείλομεν να εγκαταλείψωμεν τήν Ρωμηοσύνην καί νά γίνωμεν Ευρωπαίοι, διότι δήθεν ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είναι ανώτερος από τήν Ρωμηοσύνην.

Η Ρωμηοσύνη δέν αποδεικνύεται. Περιγράφεται. Δεν χρειάζεται απολογητάς. Είναι απλώς αυτό πού είναι. Τό δέχεται κανείς ή τό απορρίπτει…

Καί σήμερον άλλοι παραμένουν Ρωμηοί, άλλοι όμως αμερικανεύουν, ρωσεύουν, φραντσεύουν, αγγλεύουν, δηλαδή γραικεύουν¨.

(π. Ιωάννου Ρωμανίδη, Ρωμηοσύνη).