Η μοναξια δημιουργει
δυο αντιθετες καταστασεις .
Στον ησυχο γινεται δροσια.
Στον ανησυχο γινεται διπλη φωτια.
Αλλωστε και η Χαρη του Θεου,
είναι μια φλογα
¨δροσιζουσα οσιους
δυσσεβεις δε καταφλεγουσα¨.
Γενικα ολες οι καταστασεις στη ζωη μας,
μπορουν να ενεργησουν κατά δυο τροπους,
δημιουργικα ή καταστροφικα.
Ο ανθρωπος της εποχης μας
αποφευγει να μεινει μονος του,
γι αυτό συνοδευεται από κατι
απ το τηλεφωνο,την τηλεοραση ,
τον υπολογιστη,
τους ανθρωπους και τα ζωα,
γιατι φοβαται να σταθει απεναντι
στον εαυτο του,
αισθανεται τη μοναξια σαν φωτια.
Ομως πρεπει να μαθουμε να δροσιζομαστε
απ την αυτομονωση, μαλλον δε
να επιδιωκουμε
αυτην την δημιουργικη μονωση,
που είναι δροσια της ψυχης,
γιατι αυτό συνιστα ψυχικη και
πνευματικη υγεια
ή ακομη είναι μια ψυχικη και πνευματικη
αποτοξινωση.
¨χωρις Υποσημειωσεις¨
Βιβλιο Του Μητροπολιτη Ναυπακτου
