ΜΗΝ ΝΟΜΙΖΕΤΕ..ΟΛΟΙ ΣΕ ΚΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ..

 

Και τι είναι η πίστη;

Έστι δε πίστις ελπιζομένων υπόστασις, πραγμάτων έλεγχος, ου βλεπομένων (Εβρ.11, 1), 

λέει ο Απόστολος Παύλος.

Η πίστη λοιπόν, είναι η βεβαιότητα ότι Πραγματικά Υπάρχουν Αυτά Που Δεν Βλέπουμε.

Είναι η πεποίθηση δηλαδή ότι θα γίνουν πραγματικότητα αυτά που ελπίζουμε.

Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέει ότι:

Για Τα Πνευματικά Μυστήρια Τα Οποία Είναι Πάνω Από Την Γνώση Και Τα Οποία Δεν Αντιλαμβάνονται Ούτε Οι Δικές Μας Αισθήσεις, Ούτε Η Γνωστική Δύναμη Της Διάνοιας, ο Θεός μας έδωσε την πίστη.

Εκτός από τον κόσμο, που υπόκειται στις δικές μας πέντε αισθήσεις,και το ορατό αυτό σύμπαν,Υπάρχει Απέραντος Αόρατος Κόσμος, που είναι πολύ πιο μεγάλος.

Και τον κόσμο αυτό δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε με τις πέντε αισθήσεις.

Αν όμως είναι απρόσιτος στις σωματικές μας αισθήσεις…

Μπορούμε Να Λέμε Ότι Αυτός Δεν Υπάρχει;

Μπορούμε όλο τον κόσμο να περιορίσουμε Μόνο Σ’ Αυτά  Που Βλέπουμε;

Ο βάτραχος, όλη τη ζωή του ζει μέσα στον βάλτο και δεν γνωρίζει τίποτα εκτός από αυτό.

Δεν γνωρίζει ότι αλλού στον πλανήτη υπάρχουν μεγάλα βουνά.

Δεν έχει ιδέα πως κάπου αλλού υπάρχουν θάλασσες, ωκεανοί

Δεν ξέρει τίποτα για τη ζωή των ανθρώπων, τον πολιτισμό, την τέχνη και την επιστήμη,ούτε γνωρίζει ότι υπάρχουν πόλεις,

Δεν ξέρει τίποτα για την ιστορία και τα γεγονότα που έχουν συμβεί.

Δεν γνωρίζει ότι υπάρχουν οι γαλαξίες και ότι οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον ήλιο.

Η γνώση που έχει αυτός ο βάτραχος για τη φύση είναι πολύ φτωχή.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι ο βάτραχος μπορεί να σκεφτεί λογικά. Θα έλεγε τότε:

Στ’ αλήθεια, υπάρχουν μόνο αυτά που εγώ ακούω και βλέπω,μόνον ο δικός μου βάλτος, ο κόσμος αυτός όπου ζω,έντομα και σκουλήκια που τρώω.

Εκτός απ’ αυτά τίποτα δεν μπορεί να υπάρχει στον κόσμο…

Όταν ισχυριζόμαστε πως υπάρχει μόνον ο κόσμος..Που Εμείς Μπορούμε 

Να Προσεγγίσουμε με τις δικές μας πέντε αισθήσεις,ατυχως μοιάζουμε μ εκείνο τον.. βάτραχο.

Είναι δυνατόν, να είναι αρκετές οι δικές μας πέντε αισθήσεις για να αντιλαμβανόμαστε όλο τον ορατό και αόρατο κόσμο;

Γνωρίζουμε πως κάποια ζώα έχουν αισθήσεις που εμείς δεν έχουμε.

Τα περιστέρια, παραδείγματος χάριν, έχουν την αίσθηση της κατεύθυνσης.

Πάντα κατευθύνονται σωστά προς τον προορισμό τους, χωρίς να χάνουν τον δρόμο.

Εμείς δεν μπορούμε να το κάνουμε, δεν έχουμε τέτοια αίσθηση.

Γνωρίζουμε επίσης ότι μερικά από τα ζώα έχουν αισθήσεις πολύ πιο λεπτές από τις δικές μας,

Τότε γιατί δεν παραδεχόμαστε ότι για να γνωρίζουμε καλά τον ορατό αυτό κόσμο χρειάζονται εκτός από τις πέντε και άλλες αισθήσεις που οι άνθρωποι δεν έχουν;

Πολύ περισσότερο, χρειάζονται άλλες αισθήσεις..Για Να Γνωρίσουμε Τον Αόρατο Κόσμο.

Γιατί δεν παραδεχόμαστε ότι χρειάζεται  καθαρή καρδιά,ταπεινή και ανοιχτή στα μυστικά της υπάρξεως για να μπορούμε να προσεγγίσουμε τον αόρατο κόσμο;

Ας μην αφήσουμε τον εαυτό μας να αμφιβάλλει για την ύπαρξη του πνευματικού κόσμου,και με όλη την καρδιά να πιστεύουμε ότι πάνω απ’ όλο τον κόσμο, ορατό και αόρατο,Είναι Ο Χριστός, Ο Ποιητής Και Κυβερνήτης Πάντων.

Μερικοί άθεοι επιστήμονες περιφρονούν τη θρησκεία.Λένε πως δεν πρέπει να συζητάμε  για κάτι που δεν μπορούμε να ερευνήσουμε…και ότι… ανόητοι είναι αυτοί που μιλάνε για άλλη ζωή και άλλον αόρατο κόσμο.

Εφόσον όμως αρνούνται την πίστη, μπορούν να πουν ότι η επιστήμη,με την οποία ερευνούν και εξετάζουν τη φύση και τον ορατό αυτό κόσμο,  προχωρά.. χωρίς πίστη;

Μπορούν να πουν ότι η πίστη αφορά μόνο τους θρησκευόμενους.Τη στιγμή που στην επιστήμη  αναπόφευκτα επιτρέπουν την πίστη.

Έχουν δική τους πίστη, όχι θρησκευτική, αλλά είναι πίστη,γιατί πιστεύουν πολλά που πρακτικά δεν μπορούν να τα αποδείξουν.

Και πάντα, σε όλες τις περιόδους της ανθρώπινης ιστορίας, σημαντική θέση στην επιστήμη είχε η επιστημονική πίστη.

Μέχρι πρόσφατα κανείς από τους επιστήμονες  δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τα άτομα,τα οποία απαρτίζουν την ύλη,μπορούν να διαμεριστούν σε πιο μικρά στοιχεία.

Υπήρχε μια καθολική πίστη σε όλο τον επιστημονικό κόσμο ότι το άτομο είναι ένα ακατάτμητο στοιχείο….

Όμως η πίστη τους ξεγελάστηκε πριν 40 – 50 χρόνια, επειδή η ανακάλυψη της ραδιενέργειας έδειξε σε όλους ότι τα άτομα διασπώνται.

Τέτοια ναυάγια της επιστημονικής θεωρίας και πίστεως υπήρχαν πολλά στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Μετά όταν αποδείχτηκε ότι τα άτομα διαμερίζονται,εμφανίστηκε η πίστη στα ηλεκτρόνια,τα οποία θεωρήθηκαν τώρα ως η μικρότερη αδιάσπαστη ποσότητα ύλης.

Τώρα όλος ο επιστημονικός κόσμος πιστεύει στο ηλεκτρόνιο.

¨Έχει δει κανείς απ’ αυτούς το ηλεκτρόνιο;¨

Τότε γιατί το πιστεύουν;

Μου απαντούν: Το πιστεύουμε γιατί βλέπουμε τις.. εκδηλώσεις του.

Αν εσείς πιστεύετε στο ηλεκτρόνιο χωρίς να το βλέπετε,τότε με ποιο δικαίωμα λέτε ότι η πίστη μας στον Θεό,που κι Αυτόν κανείς δεν τον είδε, είναι παράλογη; κι εμείς γνωρίζουμε τον Θεό από τις ενέργειές Του.

Πολλοί προσπαθούν να αποδείξουν πως υπάρχει Θεός  και πολλοί πως δεν υπάρχει.

Αλλά κανείς δεν μπόρεσε να αποδείξει    ούτε το ένα ούτε το άλλο.Μόνο με καθαρή καρδιά μπορεί να δει κανείς τον Θεό.

Λοιπόν, ας μην ταράζεται η καρδιά σας απ’ αυτά που λένε οι επιστήμονες κατά της πίστεως.

Ας ακολουθήσει η επιστήμη τον δρόμο της.. ερευνώντας τη φύση.

Εμείς Ακολουθούμε Άλλη Οδό, Την Οδό Της Πίστεως…κανείς από μας δεν είδε τον δικό του άγγελο φύλακα και όμως όλοι πιστεύουμε ότι υπάρχει.

Η πίστη είναι ο πιο πολύτιμος θησαυρός στη γη και πρέπει να τη φυλάγουμε πιο πολύ από οτιδήποτε άλλο.

Λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος:

Αλλ’ ίδωμεν ποίαν φρόνησιν ενταύθα απαιτεί.Την του όφεως, φησί. Καθάπερ γαρ εκείνος τα πάντα προΐεται,καν αυτό δέη το σώμα αποτμηθήναι, ου σφόδρα αντέχεται αυτού,ώστε την κεφαλήν διατηρήσαι· ούτω και συ φησί,πλην της πίστεως πάντα εκδίδου, καν χρήματα, καν το σώμα,καν αυτήν την ψυχήν εκδούναι δέη.Εκεινο γαρ η κεφαλή και η ρίζα·κακείνης διατηρουμένης, καν πάντα απολέσης,άπαντα ανακτήση πάλιν μετά πλείονος της περιφανείας

Ιωάννου Χρυσοστόμου. Υπόμνημα εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον. Ομιλία ΛΓ’ . ΕΠΕ, τα 10, σ. 424.

Δηλαδή 

¨Ας εξετάσουμε σ’ αυτή την περίπτωση ποια φρόνηση απαιτεί.Την φρόνηση του φιδιού, θα έλεγε κάποιος.Διότι όπως αυτό αφήνει τα πάντα, και το ίδιο ακόμα το σώμα,όταν υπάρχει ανάγκη, αφήνει να διαμελιστεί και δεν προβάλλει μεγάλη αντίσταση,Προκειμένου Να Σώσει Την Κεφαλή Του.Έτσι λέει, και συ, εκτός από την πίστη όλα να τα παραδώσεις, είτε αυτά είναι χρήματα, είτε το ίδιο το σώμα.Και αν χρειαστεί να δώσεις και την ψυχή σου ακόμα.

Διότι η πίστη είναι η κεφαλή και η ρίζα.

Αν διαφυλάξεις αυτή, ακόμα και στην περίπτωση που θα χάσεις τα πάντα,θα μπορέσεις ξανά να τα αποκτήσεις και μάλιστα με μεγαλύτερη δόξα¨.

Λοιπόν, πιο πολύ απ’ όλα να φυλάγουμε την πίστη μας. 

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΘΝΗΤΟΤΗΤΑΣ

 

Posted on 6 Οκτωβρίου, 2020 by kosmaser

 

 

 

 

 

Λεει ο Μητροπολιτης Ναυπακτου, μεταξυ αλλων, σε  σχολιο Του στο τελευταιο φυλο της ¨Εκκλησιαστικης Παρεμβασης¨

https://www.parembasis.gr/index.php/el/menu-teyxos-290/6434-2020-290-07

 

Ἀπό τήν ἀρχή τῆς πανδημίας τοῦ covid-19, τοῦ λεγομένου κορωνοϊοῦ, τόνιζα ὅτι κάθε ἀσθένεια καί πρό παντός αὐτή γιά τήν ὁποία δέν ὑπάρχουν φάρμακα καί ἐμβόλιο ἐξάπτουν τόν φόβο τοῦ θανάτου.

Ὁ ἄνθρωπος, μέ ὅλους τούς σύγχρονους τρόπους, ἀναζητᾶ κάποια μέθοδο γιά νά ξεχάση τόν θάνατο, νά τόν ἀποβάλη ἀπό τήν ζωή του, καί ὅταν ἔρχονται στήν ἐπιφάνεια μερικά περιστατικά, τότε ἐπανέρχεται ἡ ἀνάμνηση τοῦ θανάτου καί βιώνεται ψυχολογικά καί ὑπαρξιακά ὁ φόβος τοῦ θανάτου.

Τό γεγονός εἶναι ὅτι ξεχνᾶμε πολύ εὔκολα ὅτι εἴμαστε θνητοί, καί τό χειρότερο εἶναι ὅτι αἰσθανόμαστε ὅτι εἴμαστε δυνατοί καί θά μείνουμε ἀθάνατοι στήν γῆ. 

Κάποτε-κάποτε ξυπνᾶμε ἀπό αὐτήν τήν ὕπνωση καί πάλι ἐπανερχόμαστε σέ αὐτήν, ἕως ὅτου ἀντικρύσουμε κατάματα τήν πραγματικότητα.

Ὁ χρόνος περνᾶ ἀνέμελα καί περπατᾶμε μέ βήματα παρελάσεως πρός τόν θάνατο.

Εἴμαστε θνητοί καί αἰώνιοι, παραμένουμε λίγο σέ αὐτήν τήν γῆ καί πορευόμαστε ἀλλοῦ.

Τό πρόβλημα εἶναι ὅτι μᾶς ἀπορροφᾶ τό παρόν καί δέν μᾶς ἀπασχολεῖ τό μέλλον.

Ζοῦμε μέ ψευδαισθήσεις τῆς ἀθανασίας πάνω στήν γῆ καί κλείσαμε τόν θάνατο στό «διπλανό δωμάτιο».

«Δέν σκεφτόμαστε μέ ὅρους θνητότητας», ἀλλά μέ ψεύτικους καί παραπλανητικούς ὅρους ἐπίγειας ἀθανασίας.

Αὐτό εἶναι τό βασικό θέμα πού ἀνέδειξε, μεταξύ τῶν ἄλλων, ὁ κορωνοϊός

Ν.Ι.

 

Η ΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΗΓΕΙΤΑΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Π ί σ τ η   σημαίνει να έχεις πεποίθηση για κάτι,  και συνάμα να  μην έχεις πεποίθηση, αλλά στο τέλος να ενεργείς  ως να έχεις πεποίθηση.

Φαίνεται τ ρ ε λ λ ό,  αλλά δεν είναι.

Όλοι γνωρίζουμε πόσο συνυφασμένη είναι η πεποίθηση με την πίστη.

Παράδειγμα.Πάει κάποιος στο γιατρό, έχοντας την πεποίθηση  ότι  μπορεί να τον βοηθήσει να ξεπεράσει το πρόβλημα που αντιμετωπίζει . Εάν δ ε ν  πίστευε κάτι τέτοιο, δεν θα σκεφτόταν καν να πάει στο γιατρό. Κατι παρομοιο παρακολουθουμε πριν 2000 χρονια με την¨Χαναναια¨του Ευαγγελιου.

https://kosmaser.wordpress.com/2012/01/27/

 

 

 

 

 

 

Αλλο παράδειγμα.

Πρίν  μπεις στον ανελκυστήρα, θα πρέπει να  πιστεύεις ότι μπορεί να σε σηκώσει,  διαφορετικά θα προτιμήσεις τις σκάλες.

Η πεποίθηση αποτελεί πάντοτε το πρώτο στάδιο της πίστης. 

Σημαίνει ότι έχουμε τη βεβαιότητα πως ορισμένα πράγματα  είναι αληθινά.Δυστυχώς κάποιοι, ορίζοντας την πίστη, σταματούν ακριβώς σ’  αυτό το σημείο. Νομίζουν, δηλαδή, ότι πίστη σημαίνει πεποίθηση χωρίς τίποτα παραπέρα.Πίστη γι’ αυτούς σημαίνει να έχεις ακράδαντη πεποίθηση για κάτι, χωρίς ίχνος αμφιβολίας.  

 

 

 

 

 

Στον  κόσμο μας όμως, δεν μπορείς να είσαι απόλυτα βέβαιος για τίποτε. Ελπίζεις ότι ο γιατρός θα σε βοηθήσει, αν όμως κάνει κάποιο λάθος ; Ελπίζεις ότι ο ανελκυστήρας θα σε κρατήσει, αν όμως ένα από τα καλώδιά του είναι φθαρμένο;

Άνθρωποι που νομίζουν ότι πίστη σημαίνει να νιώθεις εκατό τοις εκατό βέβαιος, προτού αποφασίσεις τελικά να κάνεις κάτι, παραμένουν συνήθως αδρανείς χαμένοι στο τίποτα και στις αμφιβολίες, και το κυριώτερο απόλυτα, βαθύτατα δυστυχείς, μέσα στη κενή νομοτέλειά τους. Δεν μπορούν να κάνουν ούτε ένα βήμα.

Περιμένουν  να νιώσουν πρώτα την απόλυτη σιγουριά,  αυτό όμως δεν συμβαίνει ποτέ, επειδή, στην πραγματικότητα, η βεβαιότητα πάει πάντα παρέα    με την αβεβαιότητα.Το βλέπουμε αυτό καλύτερα στις μεγάλες αποφάσεις που καλούμεθα να πάρουμε κατά καιρούς, στη διάρκεια της ζωής μας.Σου προσφέρεται, για παράδειγμα, μια καλύτερη εργασία σε κάποια άλλη πόλη. Πρόκειται, από τη μια, για μια μεγάλη ευκαιρία,  αλλά, από την άλλη, φοβάσαι να το ρισκάρεις ή δεν θέλεις να μετακομίσεις.Ναι μεν είσαι καθηλωμένος στην παρούσα εργασία σου χωρίς ελπίδα προαγωγής,  αλλά τα παιδιά σου είναι ευχαριστημένα με το σχολείο τους. Ούτε η γυναίκα σου θέλει να μετακομίσετε, αλλά βρήκες διπλάσιο σε μέγεθος σπίτι και με τα μισά λεφτά. Νομίζεις ότι πρέπει να μετακομίσετε, αλλά οι φίλοι σου δεν είναι σίγουροι. Στριφογυρίζεις άγρυπνος αργά το βράδυ στο κρεβάτι σου, παίρνοντας πότε τη μια και πότε την άλλη απόφαση.  

Αυτή είναι η πραγματικότητα.Δεν νιώθεις εκατό τοις εκατό σίγουρος και δεν βλέπεις με ποιο τρόπο θα αποκτήσεις αυτή τη βεβαιότητα.Έτσι, λοιπόν, το συλλογίζεσαι,  ελπίζεις, προσεύχεσαι  για καθοδήγηση, περιμένεις κάποια συμβουλή, τα βάζεις όλα κάτω και τα ζυγίζεις ξανά και ξανά, περιμένοντας κάποια αστραπή από τον ουρανό, κάτι όμως που δεν συμβαίνει ποτέ.

 

 

 

 

 

 

Τι είναι, λοιπόν, η βιβλική πίστη .

Στις μεγάλες αποφάσεις της ζωής,  πίστη δεν σημαίνει να νιώσεις πρώτα εκατό τοις εκατό βέβαιος για κάτι.

Πίστη σημαίνει να  αμφιταλαντεύεσαι ανάμεσα στην πεποίθηση και τη μη πεποίθηση, τη βεβαιότητα και την αμφιβολία, την ελπίδα και την απελπισία και στο τέλος, διστακτικά, να ενεργεις  με βάση την πεποίθηση και τη βεβαιότητα.

Το να ζεις  δ ι ά   της πίστεως , σημαίνει να κάνεις ένα βήμα  μπροστά έστω μικρό, έστω αμφίβολο, έστω κι αν δεν νιώθεις απόλυτα βέβαιος για τον εαυτό σου.

 

 

 

 

 

 

Όπως ας πούμε, στην περίπτωση του Αβραάμ, μπορεί να καλέσει κι εσένα ο Θεός να υπακούσεις σε μια εντολή Του,  χωρίς να γνωρίζεις καλά καλά πού ακριβώς πηγαίνεις .Ποιο να είναι άραγε το βήμα που εσύ πρέπει να κάνεις;

 

 

 

 

 

 

 

σ.σ.Οι ¨υποψιασμενοι¨ θα καταλαβουν γιατι η εισαγωγη απ τον ¨Κοριολανο ¨του Μπετοβεν.

 

 

 

 

 

ΜΟΝΟΝ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ..ΘΕΛΕΙ

 

 

 

 

 

 

 

Η παραβολή του σ π ο ρ έ ω ς , έχει σχέση με την φανέρωση  του μυστηρίου της 

¨β α σ ι λ ε ί α ς του  Θ ε ο ύ ¨.

Ο,τ ι  έλεγε ο Χριστός ειχε σχεση  με το Μυστηριο της  Βασιλείας .

Δεν ησχολείτο με προβλήματα της καθημερινότητας. Ουτε τον ενδιέφερε τι  κάνει  ο  Κ α ί σ α ρ α ς, ή οι πολιτικοί της εποχής Του.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ετσι και στην Π α ρ α β ο λ ή   του Σπορέα, για την την Βασιλεία μίλησε παραβολικά . Αποκλειστικά και μόνο για Το μυστήριο της βασιλείας του Θεού, ό π ω ς   α υ τ ό  συνδέεται με την καρδιά  του ανθρώπου.

Ουκ έρχεται η βασιλεία του Θεού μετά παρατηρήσεως,  ιδού γαρ η βασιλεία 

ε ν τ ό ς   υ μ ώ ν  ε σ τ ι

 Εδώ συμβαίνει όπως και με την αίσθηση μας της οράσεως. Βλέπουμε, αντιλαμβανόμασθε  μεσω ενός πολύπλοκου, αντιφατικού, απίστευτα  δύσκολου, οπτικου συστήματος. Συνειδητοποιούμε ένα ελάχιστο   ποσοστό του ορατού φάσματος,και δυστυχώς ισχυριζόμαστε, ότι πέρα τουτου δεν υπάρχει τίποτα άλλο,μια  και δεν  το  βλέπουμε.

Ομοια θεωρούμε ότι η Bασιλεία του Θεού είναι κάτι ανύπαρκτο, ένας μύθος των θεολογούντων, που το περιεχόμενό της κανένας δεν έχει διάθεση να εξετάσει και να λάβει υπόψη του.

Ο Θ ε ό ς – Λ ό γ ο ς  όμως, παρ όλα όσα λέγονται απο τους φλυαρούντες περι τα θεολογικά, αυτο-αποκαλύπτεται στην καρδιά   του ανθρώπου. 

Ποια όμως είναι η κατάσταση  της καρδιάς που θα δεχτεί το  Λόγο;

Στην ερώτηση,γιατί εν παραβολαίς  λαλείς αυτοίς; ο Ιησούς απαντά:

Σε Σας Έχει Δοθεί Να Γνωρίσετε Τα Μυστήρια Της Βασιλείας Των Ουρανών, Σε Εκείνους Όμως Δεν Έχει Δοθεί.

Η γνώση της έχει δοθεί στους μαθητές, αλλά όχι σ’ εκείνους που  βλέποντες   ου βλέπουσι και ακούοντες ουκ ακούουσιν , ουδέ συνιούσι. Βαριακούν και κλείνουν τα μάτια τους, για να μη δουν με τα μάτια και ακούσουν με τα αυτιά και συναισθανθούν με την καρδιά, και επιστρέψουν  σε μένα και τους   θεραπεύσω . Από τί να μας  θεραπεύσει ;

Ο Ιησούς έχει επίγνωση της απόρριψης του Ευαγγελικού μηνύματος από τους ανθρώπους.  Οι ακροατές του, δεν μπορούν να   αφομοιώσουν   την αλήθεια της βασιλείας που  ευαγγελίζεται ο Χριστός. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Στην παραβολη του σπορεα, ο σπόρος που πέφτει στο δρόμο , αναφέρεται στους ανθρώπους που δεν δέχονται τον λόγο της βασιλείας. Και έρχεται ο πονηρός κι αρπάζει ό,τι σπάρθηκε, σπέρνοντας σκάνδαλα  και αφανίζοντας τον λόγο της βασιλείας από την  καρδιά τους.

Και μόνο στο άκουσμα της λέξης  π ο ν η ρ ό ς  οι περισσότεροι αντιπαρέρχονται μετά βδελυγμίας το λεγόμενο. Ετσι όμως δεν είναι σε θέσηνα εξηγήσουν  τα σκάνδαλα, που φυτρώνουν εκεί που κανείς δεν τα περιμένει.Μέρος της σποράς πέφτει σε πετρώδες έδαφος που το χώμα δεν είναι πολύ, και παρόλο που φυτρώνει, μόλις ανατέλλει ο ήλιος το  καίει   και μην έχοντας ρίζες το ξεραίνει.

Στην κατηγορία του πετρώδους εδάφους βρίσκεται ο άνθρωπος που η καρδιά του δεν είναι οργωμένη από την υπομονή του  πόνου.  Κλονίζεται με τις δοκιμασίες και τους διωγμούς, και λησμονεί εκείνο που αρχικά με χαρά δέχτηκε. Ο σπόρος μένει στην επιφάνεια  και χάνεται.

Ένα άλλο μέρος του σπόρου πέφτει στα αγκάθια και πνίγεται. Είναι εκείνοι που ακούνε τον λόγο, αλλά οι μέριμνες του κόσμου και η απάτη  του πλούτου ,δεν αφήνουν το ¨σπόρο του Λόγου¨ να βλαστήσει.

Ο νους τους, απορροφημένος απ την απόκτηση των επίγειων αγαθών, με την λαχτάρα  που γεννά η αφθονία των υλικών πραγμάτων, νομίζοντας πως έτσι κυριαρχούν στη ζωή, δεν αφήνουν χώρο στην καρδιά τους, ώστε να τους θρέψει ο Λόγος.

 

 

 

 

 

 

 

 

Σε άλλους ο σπόρος θα πέσει σε γη  καλή  και καρποφόρα και ο καρπός θα είναι πολλαπλάσιος. Είναι εκείνοι που ακούν  το λόγο  και τον δέχονται σαν πολύτιμο μαργαριτάρι,που για να το αποκτήσει κανείς αξίζει να τα θυσιάσει όλα.

 

Οι Παραβολές, που αναφέρονται στα ιερά ευαγγέλια, είναι 74 μαζί με τις ¨μεταφορές¨ που χρησιμοποιούσε ο Χριστός .

Μιλώντας Με Παραβολές, αποκρύπτει και τη μεσσιανική του ιδιότητα.

Ο υ δ έ π ο τ ε  εμφανίζεται ως Μεσσίας ενώπιον του πλήθους.

Ο πνευματικός αγώνας, στον οποίο καλεί ο Ιησούς είναι προσωπικός, και απευθύνεται ξεχωριστά στον κάθε άνθρωπο. Ο σπόρος του λόγου ρίχνεται επί πάντων. 

Σε όλων τα ώτα φτάνει ο Λόγος του Θεού.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κι εμεις, προσλαμβανουμε τον Λογο περι της Βασιλειας του Θεου, απλά οπως  παίρνουμε τα φάρμακα μας, με πίστη στο γιατρό που μας τα εδωσε, ότι δεν θελει το κακό , αλλά τη θεραπεία μας.

Ακριβώς με τον ιδιο τρόπο

¨θεραπεύει¨η Εκκλησια¨ μας.

Εννοείται π ο τ έ  αναγκαστικά και φορτικά . Αλλωστε ο Χριστός πάντα έλεγε

¨Όστις θ έ λ ε ι  οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν, αράτω  τον  σταυρόν  αυτού , και ακολουθείτω μοι¨.

Χαιρετε.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑΔΟΣΗ..

 

 

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία έχουμε παράδοση, η οποία διαφοροποιείται από άλλες παραδόσεις, δυτικής και ανατολικής προέλευσης και πρέπει να ζούμε μέσα σε αυτήν για να αποκτήση η ζωή μας νόημα.

Οι Προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης ήταν θεούμενοι που είχαν σχέση με τον Μεγάλης Βουλής άγγελο, τον άσαρκο Λόγο, το Δεύτερο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος και μετέφεραν τον λόγο του Θεού στους ανθρώπους με τον χαρακτηριστικό λόγο: 

«τάδε λέγει Κύριος».

 

 

 

 

 

 

 Ο λαός τους χαρακτήρισε «βλέποντες» και «ορώντες» 

γιατί προανήγγειλαν με σαφήνεια, με την φώτιση του Θεού, εκείνα που θα γίνονταν στον μέλλον.

Οι λογοτέχνες δια μέσου των αιώνων δεν είναι βέβαια θεούμενοι, δεν είναι «ορώντες» και «βλέποντες» τον Θεό, αλλά είναι ευαίσθητοι άνθρωποι, έχουν μια έμπνευση που δημιουργείται από διάφορα γεγονότα και γι’ αυτό παρατηρούν με ένα άλλο μάτι την κοινωνία και την ερμηνεύουν στο βάθος της. 

Όσοι δε από αυτούς έχουν μετάνοια από διάφορα τραγικά γεγονότα στην ζωή τους, και περισσότερο όσοι είναι κατά διαφόρους βαθμούς ζωντανά μέλη της Εκκλησίας έχουν μεγάλη διεισδυτικότητα στα κοινωνικά γεγονότα και αυτό τους κάνει να είναι διαχρονικοί.

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Ντοστογιέφσκι  ήταν ένας ευαίσθητος άνθρωπος, πέρασε διάφορα τραγικά γεγονότα στην ζωή του, αντιμετώπισε τον θάνατο, την εικονική εκτέλεση για τις ιδέες του, ήλθε δηλαδή αντιμέτωπος με τον θάνατο, αντιμετώπισε την εξορία, τα καταγκαστικά έργα, πόνεσε πολύ στην ζωή του από την στέρηση, τις αρρώστιες και τον θάνατο προσφιλών του προσώπων, γι’ αυτό είπε τον λόγο:

«πονώ άρα υπάρχω», αλλά και αγαπώ άρα υπάρχω, όπως και προτιμούσε τον «υψηλό πόνο» από την προσωρινή ευτυχία. Διακατεχόταν από την ενέργεια διαφόρων παθών, αλλά και είχε μια αναφορά στον Θεό, με την μετάνοια και την εκκλησιαστική ζωή. Αυτό τον έκανε να έχει ένα άλλο μάτι με το οποίο παρακολουθούσε την κοινωνία, και τις παρατηρήσεις του τις πέρασε στα λογοτεχνικά του κείμενα.

Ο Ντοστογιέφσκι  «είχε πιστέψει στην απέραντη και θεία δύναμη της ανθρώπινης ψυχής που θριαμβεύει πάνω σε κάθε εξωτερική βία και σε κάθε εσωτερικό ξεπεσμό. Έχοντας συγκεντρώσει στην ψυχή του όλο το μίσος αυτού του κόσμου, όλο το βάρος και τη ζοφερότητα της ζωής, κι έχοντάς τα ξεπεράσει με την άμετρη δύναμη της αγάπης και της συγγνώμης ο Ντοστογιέφσκι  ευαγγελίζεται σ’ όλα τα έργα αυτή τη νίκη».

Οι Προφήτες και οι λογοτέχνες, αν και ζουν διαφορετικά και το έργο τους δεν είναι το ίδιο, εν τούτοις μας διδάσκουν ότι δεν πρέπει να παραμένουμε σε μια επίπεδη ερμηνεία των κοινωνικών πραγμάτων, αλλά πρέπει να τα βλέπουμε μέσα από μια άλλη διάσταση, την εσωτερική και την πνευματική.

Όταν διάγουμε κατ’ αυτόν τον τρόπο,Θα Έχουμε Εσωτερική Ειρήνη, Θα Αποφεύγουμε Την Εξωτερική Ταραχή, Και Θα Είμαστε Πραγματικοί Άνθρωποι.Πέρα από τα ψυχολογικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα υπάρχουν και τα λεγόμενα  υπαρξιακά και πνευματικά προβλήματα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Γερμανός φιλόσοφος Χάϊντεγκερ 

λέει ότι υπάρχει:

Ο Καθημερινός Τρόπος Ζωής, Με Τις Οικονομικές Και Κοινωνικές Δραστηριότητες, Και

Ο Οντολογικός Τρόπος Ζωής, Που Φανερώνεται Με Τις Ασθένειες, Τον Πόνο Και Τον Θάνατο.Αυτός ο δεύτερος τρόπος, ο οντολογικός είναι…ο πιο γνήσιος τρόπος ζωής, και συνιστά τον αυθεντικό άνθρωπο. 

Αν τον αναζητούμε θα τον βρούμε, οπότε θα αποκτήσουμε την ελευθερία του πνεύματος που είναι υπεράνω της ευτυχίας των αισθήσεων και των αισθητών 

Χρειαζόμαστε ελπίδα, νόημα ζωής, ειρήνη εσωτερική, ανύψωση σε ένα άλλο επίπεδο σχέσης με τον Θεό και τους αδελφούς μας, χρειαζόμαστε μία δυνατή Τρόϊκα, δηλαδή

την πίστη, την ελπίδα και προ παντός 

την ανιδιοτελή αγάπη, που δεν τελειώνει ποτέ και είναι πηγή ζωής.

ΟΛΟΙ ΖΗΤΟΥΜΕ ΣΩΤΗΡΙΑ

 

 

 

 

 

Ο Νώε έκανε Κιβωτο. Ολοι τον ειρωνευονταν. Ετσι σωθηκε. 

Για μας Κιβωτός γίνεται ο ίδιος μας ο εαυτός. 

Η Κιβωτός είναι το σώμα μας  αλλά  καλείται να πεθάνει για όλα για να γίνει  Κιβωτός,  ειδάλλως θα  μας καταδικάσει. 

Οι αισθήσεις μας είναι οι πόρτες  απ όπου μπαίνει ο πονηρός.

Πρέπει να κλείσουν κατα το δυνατον οι αισθήσεις.

Ο νεκρος  Δεν έχει αισθήσεις . Δεν θέλουμε να Τον προσκυνήσουμε γιατί ακόμα προσκυνάμε ¨Εαυτό¨. 

Μετά από την Ανάσταση θα μπορούσε η Δευτέρα Παρουσία να ρθει αμέσως,αλλά δεν Την θέλουμε. Ακόμα θέλουμε την καταξίωση του ¨εαυτού¨.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Σωτηρία σημαίνει  αφανισμός του εγω. Η φανέρωση του Χριστού είναι η σωτηρία. Μόνον ο Χριστός είναι ο Παράδεισος. Δεν έχει τίποτα άλλο ο Παράδεισος. 

Εκεί πέρα Δεν υφίστασαι , Δεν υπάρχεις σαν εσύ εγώ  Εκείνος υπάρχει.

Οι μέριμνες και οι φροντίδες που έχουμε δεν πειράζουν. 

Αυτές  κάνουν καλό, γιατί φθείρουν τον εαυτό.

Δεν καταξιώνεσαι  σ’ αυτά. 

Το πρόβλημα ειναι Εκεί που έχουμε άποψη, εκεί θέλει προσοχή.

Εκεί που νομίζουμε ότι ξέρουμε το καλό, το κακό.

 

 

 

 

 

τα Σα εκ των Σων Σοι προσφέρω  τότε προσφέρω τον άρτο τον δικό μου.Εκείνος θα το κάνει σάρκα Του και αίμα Του.

Αν δεν το προσφέρω όμως πώς θα γίνει σάρκα Του και αίμα Του;

Πώς θα σαρκωθεί μέσα μου; Πώς; Αν δεν είμαι τελείως ανεξάρτητος  απ’ ότι συμβαίνει στο αισθητό;  

Να μη με ενδιαφέρει για τίποτα, ούτε να σωθώ εγώ, ούτε αν κάποιος δικός μου, ας πούμε, στεναχωρηθεί ή δεν στεναχωρηθεί αν αρρωστήσει ή δεν αρρωστήσει,αν πεθάνει ή δεν πεθάνει.

Στον Θεό δεν υπάρχει θάνατος.

 

 

 

 

 

 

Τη γνώση του καλού του κακού από πού την πήραμε; 

Αν δεν αρνηθούμε αυτή τη γνώση του καλού του κακού όλη αυτή τη γνώση.

Αν δεν αρνηθούμε αυτή τη γνώση..

Τον άλλο θα φανερώσουμε σαν Θεό Οπότε τώρα δεν έχει σημασία αν εμείς χαιρόμαστε ή αν λυπόμαστε, αν ζοριζόμαστε ή δεν ζοριζόμαστε, έχει σημασία ότι όλα αυτά συμβαίνουν για έναν λόγο,για να μας βεβαιώσει την Παρουσία Του ο Κύριος.

Μόνον  μην φοβηθούμε.

Μη μας πιάσει πανικός. 

Ο αγιος  Παΐσιος έλεγε:

όσο πιο πολύ θα βλέπετε να ζορίζεται η έξωθεν κατάσταση σημαίνει ότι τελειώνει ο πονηρός.

Οπότε αυτό θα είναι η βεβαίωση ότι πλέον τελειώνει.

Εμείς θα κοιτάξουμε όμως τα έσωθεν  γιατί τα έξωθεν πολύ εύκολα μας αποπροσανατολίζουν. 

Ο Λόγος σάρξ εγένετο και εσκήνωσεν εν ημίν.

Ο Χριστός Όσα Είπε 

Δεν Ήταν Τίποτα Για Το Έξω. Όλα για μέσα, για την ψυχή 

 

 

 

 

 

 

 

Στην Πρώτη Παρουσία Του ,τον κατάλαβαν πέντε-δέκα. Στη Δεύτερη , όποιων το έξω είναι νεκρό για όλα τ άλλα αυτοί μόνο θα δουν.

Για όλους τους άλλους.

Δύσκολες Μέρες.Φοβερές Στιγμές 

Δεν είναι ούτε φόβος να μας πιάσει, ούτε πανικός.

Πρώτη φορά στη ζωή μας θα αμφισβητήσουμε ό,τι βιώναμε μέχρι τώρα.

Δεν ξέρουμε πώς θα ‘ρθει.

Γιατί και τότε περίμεναν τον Μεσσία.

Τον περίμεναν ένδοξο Βασιλιά.

Κι Αυτός γεννήθηκε σε μια φάτνη. 

Πώς θα γίνει αυτό στις μέρες μας;

Που έχουμε ένα σωρό επιθυμίες επάνω μας;

Που Έχουμε Πολλαπλές, Χιλιάδες Εκατομμύρια Υποστάσεις.

Ενός Ανθρώπου.

Βάλαμε πολλά δεσμά  κι έτσι η ψυχή δεν μπορεί να κοινωνήσει με το πνεύμα της μέσα. 

Δεν γεννάει τον Λόγο

 

 

 

 

 

 

 

Σταμάτησα την προσευχή.

Όλα καλά λίαν τα ‘φτιαξε ο Κύριος.

Κι εκεί πια ο άνθρωπος αρνείται τα καλά του Θεού, και προσπαθεί να γίνει κάτι αυτός που θέλει, με δική του επιλογή.

Και από πολύ αγάπη ο Κύριος ,τον βγάζει εκτός της καρδιάς Του, εκτός του παραδείσου,για να νοιώσει την εξορία, ώστε συνειδητά να ‘ρθει στιγμή να επιστρέψει πάλι στη καρδιά Του παραδίδοντας τον καρπό της γνώσεως.

Αυτό θα γίνει στο τέλος,εν τω προσώπω των δύο προφητών, που πλέον αυτοί θα αρνηθούν όλη αυτή τη γνώση,όλη αυτή τη φανέρωση που θα είναι μπροστά στο πρόσωπο του αντιχρίστου. 

Θα αρνηθούν όλο αυτό το πράγμα  και θα το στηλιτεύσουνε για να επιστρέψει η ψυχή μετά από τόσους αιώνες πάλι στην καρδιά του Χριστού

αρνούμενη τον δηλητηριασμένο καρπό. 

 

 

 

 

 

Μην ¨στεκεστε¨ στις υψηλες συναντησεις ιερωμενων 

Μεινετε μεσα στη καρδια σας  παρεα με τον μονο που μπορει να της χαρισει 

την ι α σ η

Χαιρετε.