ΦΑΝΤΑΣΙΑ..

 

Η φαντασία θεωρείται ως η γέφυρα ανάμεσα στην 

αίσθηση, τη νόηση και τη δημιουργία.

Ο Αριστοτέλης την έβλεπε ως δύναμη που μεσολαβεί ανάμεσα στην αίσθηση και τη σκέψη, επιτρέποντας στον άνθρωπο να σχηματίζει εικόνες πέραν απ το άμεσο παρόν.

Ο Καντ τόνισε τον ρόλο της στη γνώση, καθώς συνθέτει τις εμπειρίες και δίνει μορφή στην αντίληψή μας για τον κόσμο.

Στη σύγχρονη φιλοσοφία, 

η φαντασία συνδέεται με τη δημιουργικότητα, την ελευθερία και τη δυνατότητα να σκεφτόμαστε εναλλακτικές πραγματικότητες.

Δεν είναι φυγή από την πραγματικότητα, αλλά τρόπος 

κατανόησης και υπέρβασής της.

Κοινωνικά, παίζει καθοριστικό ρόλο στη συλλογική ζωή και στην κοινωνική εξέλιξη.

Μέσω της φαντασίας γεννιούνται ιδέες για κοινωνική αλλαγή, δικαιοσύνη και πρόοδο.

Η τέχνη, η λογοτεχνία και τα μέσα έκφρασης βασίζονται στη φαντασία και επηρεάζουν αξίες, πρότυπα και ταυτότητες.

Η κοινωνική φαντασία επιτρέπει στους ανθρώπους να οραματίζονται έναν διαφορετικό κόσμο και να αμφισβητούν τα δεδομένα.

Χωρίς φαντασία, οι κοινωνίες μένουν στάσιμες και αδυνατούν να εξελιχθούν.

Στη θεολογία, εχει σχεση ανθρώπου με το θείο.

Επιτρέπει στον άνθρωπο να προσεγγίζει αλήθειες.

Οι παραβολές, απευθύνονται στη φαντασία, όχι μόνο στη λογική.

Παράλληλα, η θεολογία θέτει όρια, τονίζοντας ότι η φαντασία χρειάζεται διάκριση, ώστε να μη συγχέεται με αυθαίρετες ή παραπλανητικές αντιλήψεις.

Στη φιλοσοφία είναι εργαλείο γνώσης και ελευθερίας,

στην κοινωνία κινητήρια δύναμη αλλαγής,

Η φαντασία, από θεολογική σκοπιά, αποτελεί δύναμη του ανθρώπου, η οποία συνδέεται άμεσα με την ψυχή και τη σχέση του με τον Θεό. 

Δεν είναι απλώς μια ικανότητα δημιουργίας εικόνων, αλλά ένας τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος προσεγγίζει το υπερβατικό και νοηματοδοτεί την πίστη του.

 Μέσω της φαντασίας, μπορεί να αντιλαμβάνεται αλήθειες που δεν γίνονται άμεσα κατανοητές με τη λογική. 

Γι’ αυτό και η Αγία Γραφή χρησιμοποιεί εικόνες, σύμβολα και παραβολές, οι οποίες ενεργοποιούν τη φαντασία του πιστού και τον οδηγούν σε βαθύτερη κατανόηση του θεϊκού λόγου.

Ωστόσο, η θεολογία επισημαίνει ότι η φαντασία χρειάζεται 

πνευματική διάκριση. 

Όταν δεν καθοδηγείται από την πίστη και τη σωφροσύνη, μπορεί να οδηγήσει σε πλάνες ή σε αλλοίωση της αλήθειας. 

Οι Πατέρες της Εκκλησίας τόνισαν ότι η ανεξέλεγκτη φαντασία μπορεί να απομακρύνει τον άνθρωπο από την ταπείνωση και την αληθινή γνώση του Θεού.

Παρά ταύτα, όταν η φαντασία λειτουργεί σε αρμονία με την πίστη, γίνεται μέσο πνευματικής ανόδου. Βοηθά τον άνθρωπο να βιώσει την προσευχή, να εμβαθύνει στη λατρεία και να εκφράσει την πίστη του μέσα από την τέχνη, την υμνογραφία και την αγιογραφία. 

Έτσι, η φαντασία δεν αντιστρατεύεται τη θεολογία, αλλά την υπηρετεί, όταν υποτάσσεται στην αλήθεια και την αγάπη του Θεού.

Από θεολογική άποψη, η φαντασία είναι μια δύναμη που μπορεί είτε να αποπροσανατολίσει είτε να οδηγήσει τον άνθρωπο πιο κοντά στον Θεό. Όταν φωτίζεται από την πίστη και τη διάκριση, γίνεται πολύτιμο εργαλείο πνευματικής ζωής και βαθύτερης κατανόησης του θείου μυστηρίου.