Ο Ευαγγελιστης μιλά , παραβολικά, 

για  πρόβατα και ερίφια 

που χωρίζονται εκείνη την φοβερή ώρα της Κρίσεως  

που κανείς δεν την γνωρίζει.

Ομως η Κρίση θα έρθη και θα είναι για πάντα.

Ο διάβολος παιζει με το Εγώ του ανθρώπου και το ποτίζει μεθυστικές ουσίες προκειμένου να το πλανησει.

 

 

 

Μακάριος αυτός που φτάνει στο τέλος χωρίς να αφήσει Το Εγώ Του, Να Πυργώσει Στα Σύννεφα και να τον κάψει σαν τον Δαίδαλο, μέχρι να τον ποντίσει στα μαύρα νερά της απελπισιάς και του θανάτου.

To Λαμπρότερο Πρόσωπο Της Απελπισίας 

Είναι Ο Θεός 

Το Λαμπρότερο Πρόσωπο Της Ελπίδας 

Είναι Ο Θεός  

Κοιτάζω γύρα μου, κοιτάζω μέσα μου, η αρετή τρελάθηκε η γεωμετρία τρελάθηκε, η ύλη τρελάθηκε,πρέπει ναρθει πάλι ο Νούς ο νομοθέτης, να βάλει καινούρια τάξη, καινούριους νόμους, πιο πλούσια αρμονία να γίνει ο κόσμος.

 

 

 


Μια ζωή αναζήτηση της ευτυχίας Λαχανιασμένη, πεινασμένη, διψασμένη, μα πάντα ανικανοποίητη  η θεϊκή καταβολή, πασχίζει να πιάσει φύτρα, μα το Εγώ ειμαι Αυτός να μην τον αφήνει, να σκύψει στη βρύση να πιεί αχόρταγα την ξεδιψαστική μετάνοια.

 

Χαλεποι οι καιροί μας αποκαρδωτικοί να σε σπρώχνουν στο παραλήρημα και το ζόφο.

Να μην τολμάς να ελπίσεις, γιατι έδιωξες απ την ψυχή σου την ελπίδα και την πίστη σ Εκείνον που είπε οτι είναι τα πάντα για σένα.


Χαιρετε 

 

 Ιωάννης  Χρυσόστομος Εις το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον, Ομιλία ΟΣΤ,ε΄