Συνολικές προβολές σελίδας

Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου 2023

ΑΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΤΤΟΣ ΛΟΓΟΣ

 







Για κάθε περιττό μας λόγο θα μας ζητηθεί ευθύνη την ημέρα της Κρίσεως

Κάποια αδελφή έλεγε θλιμμένη στο Στάρετς Ζωσιμά:


-Τι να κάνω, γέροντα, που νικιέμαι από τη γλώσσα μου και φλυαρώ και ματαιολογώ; Στεναχωριέμαι πολύ γι’ αυτό και παίρνω κάθε τόσο απόφαση να διορθωθώ, αλλά πάλι πέφτω.

-Να θυμάσαι ότι, όπως είπε ο Κύριος, για κάθε περιττό μας λόγο θα μας ζητηθεί ευθύνη την ημέρα της Κρίσεως. Κατάφυγε στη βοήθειά Του. Και όποτε αμαρτάνεις να μετανοείς. 





Χίλιες φορές έπεσες; Χίλιες να μετανοήσεις.

– Κάποιες φορές λέω κάτι χρήσιμο ή ψυχωφελές. Ενώ όμως αρχίζω με πνευματικούς λόγους, σε λίγο, χωρίς να το καταλάβω, 

ξεγλιστράω στην αργολογία ή την κατάκριση 

ή την περιέργεια ή τον κομπασμό…

Μετά από όλα αυτά με κυριεύει κατάθλιψη και αθυμία. Τι να κάνω; Δεν μπορώ να διορθωθώ…

– Για να μάθεις να μιλάς καλά και προσεκτικά, πρέπει πρώτα να μάθεις να σωπαίνεις, τη συμβούλεψε ο γέροντας. 

Όσο θερμό κι αν είναι το κελί μας, αν ανοίγουμε συχνά τα παράθυρα θα παγώσει. Κι αν ανοίγουμε κάθε τόσο ένα μπουκάλι με άρωμα, σύντομα θα εξατμιστεί.

Γι’ αυτό ο προφήτης λέγει 

ἐκωφώθην καί ἐταπεινώθην καί ἐσίγησα 

ἐξ ἀγαθῶν  (Ψαλμ. Λη’2)

Ακούς; «ἐσίγησα ἐξ ἀγαθῶν». 






Αποφάσισα δηλαδή να μην ξεστομίζω 

ούτε αγαθούς λόγους. Και τότε, συνεχίζει, 

«ἐθερμάνθη ἡ καρδία μου ἐντός μου».

Όπως γράφει ο Κάλλιστος Καταφυγιώτης, 

ο καλός λόγος είναι κατώτερος από 

τη σιωπή με διάκριση. 

Βέβαια, κι από τη σιωπή του στόματος ανώτερη είναι η σιωπή του νου-τόσο ανώτερη, όσο και η ψυχή από το σώμα. Γιατί είναι δυνατό, ενώ τηρείται σιωπή του στόματος, εσωτερικά ο νους να σχηματίζει λογισμούς και νοήματα.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου