ΠΕΡΙ ΠΙΣΤΕΩΣ ΝΟΕΡΑΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

 

Στον άνθρωπο υπάρχουν δύο ειδη ¨πίστεως¨.

Η μία είναι η εγκεφαλική,

λογική της αποδοχής

Ο άνθρωπος εδώ αποδέχεται κάτι

λογικά και πιστεύει σ’ αυτό που αποδέχεται.

Αυτή όμως

δεν είναι η πίστις που τον δικαιώνει

Όταν η Αγία Γραφή λέγει ότι ο άνθρωπος

δια ¨μόνης της πίστεως σώζεται¨

δεν εννοεί την πίστη της αποδοχής.

Η άλλη πίστις είναι η ¨καρδιακή¨ ,

οχι της διάνοιας.

Είναι δώρο Θεού,

και ονομάζεται ενδιάθετος πίστις.

Αυτήν την πίστη επεκαλεσθη ο πατέρας του σεληνιαζομένου νέου να του χαρίση,

ο Χριστός λέγοντας:

«Κύριε, βοήθει μου τη απιστία».

Ο πατερας πίστευε λογικά.

Δεν είχε την βαθιά, την

ενδιάθετο πίστη, που είναι δώρο Θεού,και προέρχεται από την εμπειρία της Χάριτος.

Ετσι για τον Ορθόδοξο,

η ενδιάθετος πίστις είναι

η νοερά προσευχή.

Ενας άνθρωπος με νοερά ευχή στην καρδιά , που είναι η προσευχή του Αγίου Πνεύματος, έχει και την ενδιάθετο πίστη, και δια αυτης μέσω της προσευχής,

βλέπει αόρατα πράγματα.

Γι’ αυτό , αυτη όρασις, λέγεται θεωρία.

Η όρασις γίνεται με δύο τρόπους:

Με την ευχή του Αγίου Πνεύματος

μέσα στην καρδιά, όταν ο άνθρωπος δεν έχη φθάσει στην θέωση, οπότε μπορεί και βλέπει,

μέσω όμως της προσευχής,

ή με την θέωση, κατά την οποία καταργείται η ενδιάθετος πίστις,

καθώς και η ελπιδα και μένει μόνον

η αγάπη προς τον Θεόν ως δώρο Του.

Αυτό εξ άλλου εννοεί ο απόστολος Παύλος, όταν λέγη:

«Όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται»

Όταν έλθη το τέλειον,

καταργείται η πίστις και η ελπίδα

και μένει μόνον, η αγάπη.

Και η αγάπη αυτή είναι η θέωσις.

Στην θέωση καταργείται

γνώσις και προφητεία

παύει η γλώσσα, που είναι η νοερά ευχή και μένει μόνον η αγάπη.

π. Ιωάννης Ρωμανίδης

"ΠΑΤΕΡΙΚΗ ΘΕΟΛΟΓΙΑ"

Πηγη https://www.facebook.com/analogion