Αλλο ενα μεγαλο δωρο, που μας δοθηκε απ τον Δημιουργο, ειναι Να αγνοουμε το τελος της Ζωης μας.Μ αυτον τον τροπο, ¨πορευομαστε¨σαν να μην υπαρχει θανατος.Αν μαλιστα ευνοηθουμε και δεν αρρωστησουμε, τοτε το παραμυθι της καθημερινοτητος, μας παει γιαλο-γιαλο στο τερμα.
Ομως μοιραια καποτε φτανουμε στο λιμανι.Στις Τελευταίες Στιγμές Της Ζωής, αυτό που μένει , σε όλους, είναι η αγάπη και οι σχέσεις τους με τους άλλους ανθρώπους.Τοτε ξαφνικα θυμομαστε, πόσο η αγάπη των φίλων, μας στήριξε σε μια δύσκολη στιγμή.Πάντα η επωδός, ειναι ακριβως αυτη η αγάπη των άλλων , αλλά και εκείνη ,που οι ίδιοι νοιωθουμε ,αλλα και που εκδηλωνουμε στους άλλους .Αυτή η πολύτιμη αγάπη, που μας ξεφευγει , απ τις ανοητες σκεψεις, συμπεριφορες, και μικροτητες.
Η Ευτυχία Είναι Επιλογή. Η «Ασφάλεια» Του Οικείου Δεν μας αφηνει Να Αλλάξουμε Ποτέ.Ο φόβος της αλλαγής, μας κάνει να υποκρίνομαστε στους άλλους αλλά και στους εαυτούς μας ,ότι ειμαστε απολύτως ευχαριστημένοι με τη ζωή μας. Όταν ομως φτασεις στο σημείο Ο, το τελευταίο πράγμα που σε απασχολεί είναι το τι σκέφτονται οι άλλοι για σένα. Τοτε σε πιανει ο φοβος του θανατου.Αν μαλιστα δεν εχεις ξεκαθαρισει μεσα σου το¨μετα¨,τοτε ειναι τραγικα.
Πόσο τέλειο θα ταν αν μπορούσες, πριν φτασεις σ αυτο το σημειο Ο,να ελευθερωθείς απ' όλες τις ανοησίες που σου σερβίρουν καθημερινά οι πάντες, από τον Διευθυντή σου, που τρέμει για τη θέση του.Τον συνάδελφο που λιώνει στην ιδεα οτι δεν θα κάνει το προγραμματισμένο ταξίδι στη.Σιγκαπούρη, και τοσες αλλες αστειοτητες χωρις νοημα.
Ποσο πιο απλο θα ηταν να μπορουσες Να αφεθείς και να χαμογελάσεις αβίαστα ξανά, να αγαπήσεις και να αγαπηθείς. Να παίξεις σαν παιδί, και ν αφήσεις τους άλλους να σε κοροϊδέψουν κατάφωρα, να σε κλέψουν, να γελάσουν μαζί σου - πολύ-πολύ πριν από το θάνατό σου .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου