Ο Χριστός μιλούσε με παραβολές , όχι για να γίνει κατανοητός απ το πλήθος, αλλά ακριβώς το αντίθετο , για να μην καταλαβαίνει το ¨ακαλλιέργητο πλήθος¨ τις μεγαλες αλήθειες που Εκείνος ¨περνούσε στον κόσμο¨με αυτές, ώστε να κατανοηθούν απο-κλειστικά απο όσους είχαν ¨Ωτα ακούειν.¨ Το ίδιο περίπου γινόταν, και όταν ο Χριστός ¨δίδασκε¨με τον Λόγο, ή τις ¨πράξεις¨ Του.
Ετσι λοιπόν και πάλι, έρχεται να απαντήσει,σε ερωτήματα, που μας απασχολούν εδώ και 2000 χρόνια, και που είναι, η σχέση της ψυχικής μας υγείας με τη σωματική.(Μάρκ. 2, 1-12), Πόσο πολύ Οι αρρώστιες της ψυχής μας, επηρεάζουν τη σωματική μας υγεία.Και Πόσο μας βοηθά η πίστη , να ξεπεράσουμε τις όποιες δυσκολίες μας μ αυτές.
Βρέθηκε λοιπόν ο Χριστός σ ένα σπίτι ,στην πόλη Καπερναούμ, κι Απ’ ό,τι φαίνεται, το πλήθος που είχε μαζευτεί για να τον ακούσει ήταν μεγάλο και δύσκολα μπορούσε να μπεί κανείς μέσα σ αυτό.Από την άλλη πάλι, Τέσσερις Άνθρωποι Είχαν Αναλάβει Να Μεταφέρουν Έναν Παραλυτικό Μπροστά Στον Ιησού. Από την πόρτα ήταν αδύνατο να περάσουν. Η επιθυμία τους όμως να δει ο Ιησούς τον παράλυτο φίλο τους ήταν μεγάλη.Ετσι σκέφτηκαν ένα ¨κόλπο¨ Ανέβηκαν στην στέγη, και έβγαλαν τα κεραμίδια και κατέβασαν απ εκεί το κρεβάτι με τον παράλυτο μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλων. Η δική τους πίστη στη δύναμη του Χριστού, αλλά και η αγάπη για τον φίλο τους, ήταν τόσο μεγάλες, που ξεπερασαν τα εμπόδια του κόσμου.
Ο Χριστός, βλέποντας την πίστη των, δεν έκανε διάλογο.Είδε πως δεν υπήρχε λόγος για κάτι τέτοιο.Ετσι, του λέει, Τέκνον ¨Σου συγχωρούνται οι αμαρτίες¨Τον ονομάζει παιδί του του χαρίζει την υιοθεσία.Απορία σε όλους, αλλά και σε μας.Ο άνθρωπος πήγε εκεί για να γιατρευτεί και όχι να πάρει άφεση αμαρτιών. Ο Χριστός όμως, Βλέποντας τη δυσπιστία και την καχυποψία των παριστάμενων ανθρώπων , κυρίως αυτών ¨του νόμου¨, των γραμματέων, που θεώρησαν οτι ηταν βλάσφημο να συγχωρεί κάποιος άνθρωπος τις αμαρτίες και όχι ο Θεός, τους ρωτά: ¨Τι είναι πιο εύκολο¨ Να συγχωρεθούν οι αμαρτίες ή να γιατρευτεί ένας άρρωστος.Και απευθυνόμενος στον παράλυτο, του λέει να σηκωθεί και να περπατήσει, παίρνοντας και το κρεβάτι του μαζί.
Οι αρρώστιες μας και η φθορά του σώματος, αποτελούν συνέπειες της αμαρτίας μας. Η σύγχρονη επιστήμη μιλά για ψυχοσωματικές νόσους, στις οποίες ο ψυχισμός π.χ. το άγχος, ο φόβος της αρρώστιας αλλά και του θανατού, μπορεί να προκαλέσει αρρώστια, αλλα και τον θάνατο.Ο άγιος Γρηγόριος Παλαμάς, τον οποίο τιμά αύριο η Εκκλησία, παρομοιάζει τον παράλυτο, με την άρρωστη ψυχή και λέει ότι ¨ οι τέσσερις άνθρωποι-φίλοι του¨ που τη μεταφέρουν μπροστά στον Χριστό, είναι Οι Αρετές Του Μετανοούντος Ανθρώπου: Η Διάθεση Απομάκρυνσης Από Την Αμαρτία ,Η Αυτοκριτική και αυτοτα-πείνωση, ο αυτοεξευτελισμός, Η Εξομολόγηση, Και οπωσδήποτε Η Θερμή Προσευχή.
Η οροφή που διαλύεται είναι ο ξιπασμενος νους, που δεν επιτρέπει τη μετάνοια. Αφού πετάξει μακρυά τα κεραμμίδια-λογισμούς του,τότε και μονον τότε κατεβαίνει ο νούς στην καρδιά, όπου τον περιμένει ο λυτρωτής-θεραπευτής Χριστός για να του θεραπεύσει την ψυχή.Οταν δε η ψυχή θεραπευτεί με την άφεση που της παραχωρεί ο ίδιος ο Χριστός Τότε είναι σε θέση να κουβαλήσει μόνη της και το ¨κρεβάτι¨ που τη μετέφερε προηγουμένως, δηλαδή το πρώην ακινητοποιημενο-βραχυκυκλωμενο απ τους λογισμούς ανθρώπινο σώμα που επιστρέφει στην κανονικη κατάστασή του πλήρως θεραπευμένο.Ο Χριστός λέει στον¨θεραπευμένο¨ πλέον άνθρωπο, Πάρε Το Κρεββάτι Σου Και Πήγαινε.Ετσι η επαφή του¨ άρρωστου ανθρώπου¨με τον ¨Λόγο¨. έχει σαν αποτέλεσμα την επιστροφή του στην πρώτη κατάσταση, ώστε υγιής πλέον να αντιμετωπίση την πρόκληση της καθημερινότητος, με απώτερο σκοπό, την επιστροφή του στην οντως ¨Ζωή¨.
Advertisements
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου