Κάθε άνθρωπος, που με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, Μας Εμποδίζει Να Ακολουθήσουμε Τον Θεό, Είναι Εχθρός Μας κατά το μέτρο που μας παρεμποδίζει.αναμφισβήτητα όμως η πιο δύσκολη κατάσταση παρουσιάζεται κυρίως με τους πλέον οικείους..Ο φιλών πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος· και ο φιλών υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ ουκ έστι μου άξιος
Ο θάνατος πάντα υπήρξε ένα τεράστιο αίνιγμα για τον άνθρωπο..Ο,τι κι αν έλεγε, ό,τι κι αν έκανε, ο θάνατος ήταν κάτι πάνω απ τις δυνάμεις του..Ισως , αν ψάχναμε, κάτι να βρίσκαμε που να μπορούσε να ρίξει φώς, όμως η πραγματική αιτία, δεν θα απαντηθεί, παρά στον ίδιο, την ώρα της Κρίσης.Ομως γιατί ζητούμε το θαύμα; Μήπως.Η Θαυματουργία, Είναι Δυνατή Μόνο Με Την «Υπόσχεση» Της Μετανοιας, Δηλαδή Της Ριζικής Αλλαγής Όλης Της Ζωής Του ασθενούς, που ζητά τη βοήθεια του Θεού..Ώστε Η Δόξα Του Θεού Να Βρει Χώρο Μέσα Του, Και Όλη Η Μετέπειτα Ζωή Του Να Συνεχισθεί σ αυτο το Επίπεδο.Αλλιώτικα, τί νοημα έχει να συνεχίζει να ζεί κανεις οπως πρώτα, απλά βιολογικά..
Τώρα, ο Χριστός οταν θέλει να ξυπνήσει κάποιον, του δίνει ένα σημείο. Ανώδυνο αρχικά, όμως αυτά τα ανώδυνα σημεία, δεν τα καταλαβαίνουμε.Πόσες φορές δεν λέμε πως σωθήκαμε απο καθαρή τύχη Κι ύστερα πάλι τα ίδια, μέχρι να χτυπήσει η συμφορά.Τότε, κάπως συνερχόμαστε.
Τρέχουμε δεξιά κι αριστερά με τον φίλο του φίλου, καλο γιατρό, και ζητάμε εναγώνια την σωτηρία που άλλοτε έρχεται, άλλοτε όχι όμως κάποια στιγμή έρχεται το τέλος, κι όλοι οι φίλοι, αποχαιρετώντας το νεκρό, προς στιγμήν σκέπτονται που να βρίσκεται ο φίλος τους αλλά στο καφεδάκι μετά, επανακάμπτουν όλοι στην τρέχουσα πολιτική και οικονομική αθλιότητα .
Είναι ανηφόρα ο δρόμος της σωτηρίας, και κανείς μας δεν αγαπά τις δυσκολίες Ποσοι ταλαιπωροι συνανθρωποι βασανιζονται απο μιαν υπερφιαλη εγωϊστικη¨συμπραξη¨στο χωρο του επιστητου.Και να ειναι τοσο απλα τα πραγματα..Και να ειναι τοσο δυσκολο να γονατισεις μπροστα Του, μ ενα Κυριε ελεησον με Χαιρετε.
Εξω έβρεχε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου