ΜΟΝΑΞΙΑ..ΔΡΟΣΙΑ ΚΑΙ ΦΩΤΙΑ

Διαβαζω στο καινουργιο Βιβλιο Του Μητροπολιτη Ναυπακτου ¨Χωρις Υποσημειωσεις¨Σχολιο του ετους 2009, με την επικεφαλιδα¨Δροσια και φωτια¨
¨Ένα καλοκαιρι απογευμα, εις το καφενεδακι της Δεξαμενης, ειδα τον κυρ Αλεξανδρο, τον Χριστιανον αυτόν Σαιξπηρ να καθεται εις την απομακρυσμενην ακρουλαν, μονος του. Τον επλησιασα , με το καπελο στο χερι  και του ειπα: Μονος σας σεβαστε μου Διδασκαλε; Και μου απηντησε μελαγχολικα:Η μοναξια είναι η δροσια της ψυχης.Αληθεια η μοναξια είναι η δροσια της ψυχης, εις τον γαληνιον όπως ητο εκεινος, ο αλησμονητος.Ομως εις τον ανησυχον είναι διπλη φωτια .
( 1929,Σωτηρης Σκιπης)







Ο Παπαδιαμαντης ηταν ενας εσωτερικος ανθρωπος, και απ τη φυση του,αλλα κι από την εμπειρια που ειχε απ το Αγιο Ορος και που κουβαλουσε σε ολη του τη ζωη.Ο ιδιος ζουσε μιαν εξωτερικα ηρεμη ζωη, αλλα στα κειμενα του φαινεται η εκρηκτικοτητα του εσωτερικου του κοσμου. Απεφευγε τον κοσμο και τους επαινους του, και ζουσε την δημιουργικη ησυχια.Ο λογος του, για το ότι η μοναξια είναι δροσια της ψυχης, είναι εκπληκτικος και συνιστα μια προσωπικη του εμπειρια, αφου αισθανοταν την μονωση ως αναπαυση ψυχικη. Στην περιπτωση αυτή δεν ειναι κανεις μονος, αλλα ζει με ολες τις αναμνησεις του παρελθοντος,εχει σχεση και κοινωνια με τον Θεο και τους ανθρωπους.Ο Αγιος Ιωαννης ο Σιναϊτης, χαρακτηρίζει τον Μοναχισμο, ως Μοναδικη Πολιτεια, οχι γιατι ο μοναχος ζει μονος του,αλλα γιατι και ο ενας μοναχος κανει μια πολιτεια.Μεσα στην Εκκλησια υπαρχει κοινωνια.Ζωντων και Κεκοιμημενων.Η ψυχη του ανθρωπου τραυματιζεται από πολλες ενασχολησεις,και πολυπλοκες καταστασεις, φορτιζεται αρνητικα,οποτε το να ζει κανεις μονος του,και να ξερει να χρησιμοποιει καταλληλα αυτην την κατασταση,με θετικες σκεψεις και προσευχη, είναι δροσια της ψυχης.Κατά το σχολιο του Σωτηρη Σκιπη, η μοναξια δημιουργει δυο αντιθετες καταστασεις .Στον ησυχο γινεται δροσια.Στον ανησυχο γινεται διπλη φωτια.Αλλωστε και η Χαρη του Θεου, είναι μια φλογα ¨δροσιζουσα οσιους δυσσεβεις δε καταφλεγουσα¨.Γενικα ολες οι καταστασεις στη ζωη μας,μπορουν να ενεργησουν κατά δυο τροπους, δημιουργικα ή καταστροφικα.Ο ανθρωπος της εποχης μας αποφευγει να μεινει μονος του, γι αυτό συνοδευεται παντα από κατι απ το τηλεφωνο,την τηλεοραση,τον υπολογιστη, τους ανθρωπους και τα ζωα, γιατι φοβαται να σταθει απεναντι στον εαυτο του, αισθανεται τη μοναξια σαν φωτια.Ομως πρεπει να μαθουμε να δροσιζομαστε απ την αυτομονωση, μαλλον δε να επιδιωκουμε αυτην την δημιουργικη μονωση, που είναι δροσια της ψυχης, γιατι αυτό συνιστα ψυχικη και πνευματικη υγεια ή ακομη είναι μια ψυχικη και πνευματικη αποτοξινωση.






Το βιβλιο ¨χωρις Υποσημειωσεις¨διατιθεται από την Ιερα Μονη Γενεθλιου της Θεοτοκου (Πελαγια) http://www.pelagia.org/ ή στο τηλ  22610 35135