ΚΑΤΕΧΟΛΑΜΙΝΕΣ. ΔΕΝ ΤΙΣ ΞΕΡΕΤΕ..ΕΙΝΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ.

Ελάτε να δούμε τις περίφημες κατεχολαμίνες.Ειναι η αδρεναλίνη, η νοραδρεναλίνη και η ντοπαμίνη Η ντοπαμίνη, σχετίζεται με τη νόσο Πάρκινσον, που αιτία της είναι η εκφύλιση των ντοπαμινεργικώνσυνάψεων στο ραβδωτό σώμα του εγκεφάλου,Η ακετυλοχολίνη σχετίζεται με την γεροντική άνοια και την νόσο Alzheimer που αιτία της είναι η βλάβη στις χολινεργικές οδούς του εγκεφάλου. Στο γαστρεντερικό έχει κατασταλτική δράση. Το συμπαθητικό προκαλεί και αύξηση της αρτηριακής πίεσης, εξαιτίας της αγγειοδιαστολής.Στην καρδιά δρα κυρίως ηαδρεναλίνη προκαλώντας αύξηση της έντασης και της συχνότητας της συστολής της .Αντίθετη δράση στην καρδιά έχει η ακετυλοχολίνη .Ηκορτιζόλη είναι γλυκοκορτικοειδές,  παράγωγο της χοληστερίνης. Όλες άλλωστε οι ορμόνες παράγονται με τη βοήθεια της χοληστερίνης.Ξέρετε τρελλαίνομαι οταν ακούω τους συναδέλφους να ζητούν όλο και χαμηλότερα επίπεδα χοληστερίνης.


Μού ήρθε μια υγιαίστατη γυναίκα 74 χρόνων , και με παρακαλούσε να της συνταγογραφήσω στατίνες γιατί είχε υψηλή χοληστερίνη 180 ,ενω η κουνιάδα της μόνο 145.Τη ρώτησα ποσων ετών ήταν η κουνιάδα της 78, αλλά τάχανε πού και πού.Τη ρώτησα αν ήθελε να τα χάνει κι αυτή παίρνοντας φάρμακα.Με κοίταξε περίεργα  κι έφυγε.Κάποιος άλλος συνάδελφος, θα της έδινε αυτό που ζητούσε με ελαφρά τη καρδία.Τέλος πάντων. άλλο θέμα κι αυτή η μανία με τη χοληστε-ρίνη .Σάμπως δεν παίζει τον ρόλο της και στο άγχος; Λοιπόν δεν θα το πιστέψετε δεν έχω δει πολλούς αγχωτικούς με χοληστερίνη ολική πάνω απο 220.Ισως θα πρέπει να το ψάξω κάποια στιγμή.Λοιπόν, Το στρες, είτε ψυχολογικό, είτε από άλλους λόγους ,και η κατάθλιψη δρουν διεγερτικά στην εκλυτική ορμόνη του φλοιού των επινεφριδίων CRH του υποθαλάμου στον εγκέφαλο που οδηγεί στην παραγωγή της ACTH φλοιο-επινεφριδιο-τρόπου ορμόνης, από την υπόφυση του εγκεφάλου, που δρα στα επινεφρίδια διεγείροντας την παραγωγή ορμονών ,από των φλοιό των επινεφριδίων, μεταξύ των οποίων είναι και η κορτιζόλη.Απ τις σημαντικότερες ενδοκρινείςορμόνες.Και λέω ενδοκρινείς γιατί έχουμε άλλες δύο κατηγορίες ορμονών που δεν κυκλοφορούν με το αίμα.Αυτές είναι: οι Παρακρινείς καιΑυτοκρινεις , με τις τελευταίες να είναι και οι πιο σπουδαίες, και γι αυτόαόρατες.Σε κατάσταση στρες έχουμε, λόγω της εκλυόμενης αδρεναλίνης και νοραδρεναλίνης από τον μυελό των επινεφριδίων, αύξηση κατανάλωσης της γλυκόζης τα επίπεδα της οποίας αυξάνονται στο αίμα.Η κορτιζόλη ενισχύει την αύξηση της γλυκόζης γιατί έχει υπεργλυκαιμική δράση.Ο ρόλος της κορτιζόλης στην φλεγμονή έγκειται στο ότι καταστέλλει την ανοσολογική αντίδραση. Συγκεκριμένα , η κορτιζόλη αναστέλλει τις προσταγλανδίνες Οι προσταγλανδίνες έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και πέρα από την κορτιζόλη και η ασπιρίνη, ως αντιφλεγμονώδες, καταστέλλει την σύνθεσή τους.





Η ασπιρίνη έχει επίσης αντιπυρετική δράση γιατί οι προσταγλανδίνες παράγονται στον πυρετό από ερέθισμα του υποθαλάμου. Επίσης προκαλεί έλκος στομάχου γιατί καταστέλλει την σύνθεση των προσταγλανδινών που προάγουν την έκκριση σόδας που δημιουργεί στον βλεννογόνο του στομάχου προστατευτικό στρώμα από το όξινο γαστρικό υγρό.Δεν είναι τυχαίο το έλκος από στρες, αν αναλογιστούμε την καταστολή των προσταγλανδινών από την αυξημένη κορτιζόλη εξαιτίας του στρες.Η καταστολή αυτή οδηγεί, όπως προαναφέρθηκε, σε ευπάθεια σε λοιμώξεις .Δηλαδή σταματά η ασπίδα προστασίας του οργανισμού μας.Για τους προαναφερθέντες λόγους η κορτιζόλη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα.Την μόνη αληθινη άμυνα που διαθέτει ο οργανισμός του ανθρώπου.Γι' αυτό σε λοιμώξεις, αυτοάνοσα νοσήματα, μεταμοσχεύσεις , κρίση άσθματος και σε ρευματικό πυρετό χορηγούμε τη φοβερή απο πολλές απόψεις. κορτιζόνη Άρα, το στρες με τον μηχανισμό της καταστολής του ανοσοποιητικού συστήματος εξαιτίας της αυξημένης κορτιζόλης οδηγεί σε ευπάθεια του ατόμου στις λοιμώξεις.Δεν είναι τυχαίο πως τα γλυκοκορτικοειδή φάρμακα όπως η κορτιζόνη έχουν ως παρενέργειες την ευπάθεια στις λοιμώξεις,τον διαβήτη,την οστεοπόρωση,τις ψυχικές διαταραχές κ.α.Οι ψυχικές διαταραχές σχετίζονται με το γεγονός ότι η κορτιζόλη ρυθμίζει τον συναισθηματικό τόνο και την εγρήγορση μέσω των  υποδοχέων κορτιζόλης στον εγκέφαλο.






Η αυξημένη κορτιζόλη από το χρόνιο στρες οδηγεί σε ψυχικές διαταραχές όπως ευφορία, αϋπνία, κατάθλιψη Η οστεοπόρωση έχει σχέση με το γεγονός ότι η κορτιζόλη δρα ανασταλτικά στην σύνθεση της ενεργού βιταμίνης D , που είναι απαραίτητη για την απορρόφηση του ασβεστίου.Επίσης , η κορτιζόλη αυξάνει την απέκκριση του ασβεστίου από τα νεφρά .Το τελικό αποτέλεσμα είναι η μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα , που οδηγεί σε μείωση της οστικής πυκνότητας και άρα σε οστεοπόρωση.Δεν είναι τυχαίο πως η οστεοπόρωση παρουσιάζεται κυρίως στις μετ-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες και πέρα από την καταστολή των οιστρογόνων ίσως να υπάρχει συσχέτιση και με την κατάθλιψη που προκαλεί ή εμμηνόπαυση .Η κορτιζόλη επίσης αυξάνει την όρεξη!Η αυξημένη έκκριση της ινσουλίνης από την αύξηση της γλυκόζης στο αίμα έχει αναβολική δράση στους μυς, στο ήπαρ, στα οστά και στο πάγκρεας.Επίσης, η ινσουλίνη καταστέλλει την πείνα. Άρα, η ανορεξία έχει και αυτή την αιτία της.
Συμπερασματικά, η αδρεναλίνη, η κορτιζόλη και η ινσουλίνη παίζουν σημαντικό ρόλο στα ψυχοσωματικά προβλήματα.Η δράση των ορμονών είναι περίπλοκη και όταν κάποια ορμόνη είναι αυξημένη αναστέλλει τη σύνθεση κάποιας άλλης ορμόνης Σχετικά με τις ψυχοσωματικές παθήσεις, αυτές μπερδεύουν τους ιατρούς με τα συμπτώματά τους που μιμούνται συμπτώματα άλλων ασθενειών.Πολλοί ασθενείς με νεύρωση είναι υποχόνδριοι : πλένουν συνεχώς τα χέρια τους, κάνουν όλα τα εμβόλια, λαμβάνουν με το παραμικρό φάρμακα και είναι οι καλύτεροι πελάτες των ιατρών και των νοσοκομείων.Το ζήτημα είναι πως δεν έχουν οι ιατροί τις κατάλληλες γνώσεις ψυχο-σωματικής ιατρικής.Το πρόβλημα είναι, όμως, γενικότερο. Εστιάζεται στην αδιαφορία των ιατρών, μιας και έχει περάσει ο καιρός του οικογενειακού ιατρού - φίλου. Οι οδοί του στρες είναι πολλές και εμπλέκουν πολλές περιοχές του εγκεφάλου.Όταν υπάρχει μια πραγματική ή φανταστική απειλή τότε ενεργοποιούνται τα αισθητήρια κέντρα και τα ανώτερα κέντρα έλλογης σκέψης στον εγκεφαλικό φλοιό.Τότε ο φλοιός στέλνει μήνυμα στη αμυγδαλή που είναι ο κύριος διαμεσολαβητής της ανταπόκρισης στο στρες.Η αμυγδαλή εκκρίνει την ορμόνη CRH παράγοντας έκκρισης της κορτικοτροφίνης που διεγείρει το στέλεχος.






Το στέλεχος, με τη σειρά του, ενεργοποιεί μέσω του μυελού το συμπαθητικό νευρικό σύστημα (είναι αυτό που διεγείρει τον οργανισμό σε μια κατάσταση πολέμου ή φυγής με ταχυκαρδία, ταχύπνοια και άλλες εκδηλώσεις) και ως ανταπόκριση ο μυελός των επινεφριδίων παράγει την επινεφρίνη αδρεναλίνη, τον νευρο-διαβιβαστή του στρες ,μάλιστα στον όγκο του μυελού των επινεφριδίων που ονομάζεται φαιο-χρωμοκύτωμα έχουμε υπέρταση, ταχυκαρδία και υπεργλυκαιμία μιας και οι κατεχολαμίνες - αδρεναλίνη και νοραδρεναλίνη - αυξάνουν τη γλυκόζη στο αίμα και τη γλυκογονόλυση στο ήπαρ. Επίσης, μέσω διαφορετικής νευρικής οδού πυροδοτείται η απελευθέρωση γλυκοκορτικοειδών από τoν φλοιό των επινεφριδίων ,τα γλυκοκορτικοειδή είναι αυτά που παχαίνουν το άτομο με το σύνδρομο ή νόσο Cushing που έχει υπερπαραγωγή κορτιζόλης από αδένωμα ή καρκίνωμα του φλοιού των επινεφριδίων. τα γλυκοκορτικοειδή έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, εξ' ου και η χρήση κορτιζόνης σε φλεγμονές ή άσθμα.







Η αδρεναλίνη και τα γλυκοκορτικοειδή δρουν στους μυς, την καρδιά και τους πνεύμονες, ετοιμάζοντας τον οργανισμό για ``πόλεμο ή φυγή΄΄. Στο χρόνιο στρες τα γλυκοκορτικοειδή επάγουν τη απελευθέρωση νοραδρεναλίνης (νορεπινεφρίνης) από τον υπομέλανα τόπο του εγκεφάλου ο οποίος επικοινωνεί με την αμυγδαλή και οδηγεί στην παραγωγή περισσότερο CRH και σε συνεχή ανατροφοδότηση των οδών του στρες.Οι κατεχολαμίνες (αδρεναλίνη και νοραδρεναλίνη) και τα γλυκοκο-ρτικοειδή σε χρόνια αυξημένες τιμές προκαλούν αύξηση της αρτηριακής πίεσης προδιάθεση για έμφραγμα και για εγκεφαλικό), ταχυκαρδία και αρρυθμίες , υπεργλυκαιμία (προδιάθεση για σακχαρώδη διαβήτη, ιδίως σε κληρονομική προδιάθεση, παχυσαρκία, και πιθανώς σχετίζονται με διάφορα αυτοάνοσα νοσήματα - νόσους κολλαγόνου αφού υπάρχει γενετική προδιάθεση.Το παρατεταμένο στρες εξαντλεί τα επίπεδα του νευροδιαβιβαστή ντοπαμίνη, που συμμετέχει στην οδό που επάγει ευχαρίστηση, μέσω οδών που περιλαμβάνουν πολλές περιοχές του εγκεφάλου όπως των μετωπιαίο λοβό. Επίσης, το παρατεταμένο στρες εξαντλεί τα επίπεδα της νορεπινεφρίνης αφού σταματά η διέγερση από τον πυρήνα της ραφής στον εγκέφαλο και ως εκ' τούτου ο υπομέλανας τόπος εκκρίνει λιγότερη επινεφρίνη και έτσι μειώνεται η προσοχή το στρες σχετίζεται με διάσπαση προσοχής και διαταραχή της μνήμης και της μάθησης.Παράλληλα, το όργανο μνήμης, ο ιππόκαμπος ,που τα τελευταία χρόνια βρέθηκε ότι έχει νευρικά κύτταρα που αναπτύσσονται σε αντίθεση με το δόγμα ότι τα νευρικά κύτταρα δεν πολλαπλασιάζονται, συρρικνώνεταιΜΕ Ο,ΤΙ αυτό συνεπάγεται.Το στρες προκαλεί κυτταρικό θάνατο τον ιππόκαμπο και η περιοχή είναι 10 - 20% συρρικνωμένη σε αγχωτικά και καταθλιπτικά άτομα, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα μνήμης.Παράλληλα, το παρατεταμένο στρες οδηγεί σε εξάντληση του νευροδιαβιβαστή σεροτονίνη, οδηγώντας σε μειωμένη έκκρισή της από τον πυρήνα της ραφής στον εγκέφαλο ο οποίος επικοινωνεί με τον υπομέλανα τόπο και τον φλοιό.Αυτή η ανεπάρκεια της σεροτονίνης σχετίζεται με την κατάθλιψη και αντιμετωπίζεται με τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τους SSRIs τους εκλεκτικούς αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης όπως η φλουοξετίνη (το πασίγνωστο Prozac ή Ladose) ή η παροξετίνη (Seroxat).Επιπρόσθετα, υπάρχει και ο εγκεφαλικός νευροτροφικός παράγοντας (BDNF) που παίζει ρόλο στην δημιουργία νέων νευρικών κυττάρων. Ελέγχοντας την ουσία αυτή στον εγκέφαλο μπορεί να αντισταθμιστούν οι επιβλαβείς δράσεις των γλυκοκορτικοειδών στην νευρογέννεση που λαμβάνει χώρα στον ιππόκαμπο και να προληφθεί η συρρίκνωση του ιπποκάμπου και η επακόλουθη διαταραχή της μνήμης και της μάθησης που παρατηρείται στο χρόνιο στρες και την κατάθλιψη.
Ουφ αυτά και τίποτα άλλο κουράστηκα.
Μπράβο Αλεξάνδρα Τέτοια ενημέρωση δεν είχα ξανακούσει.Τώρα, απ όλα αυτά τί μας έμεινε είναι μια άλλη υπόθεση.Προσωπικά, είπε ο Γιάννης, κατάλαβα ότι απ τη μια μεριά έχουμε το άγχος και επαγωγή 40 με 45 ασθενειών αλληλοεξαρτώμενων και αλληλο-συμπληρωνόμενων κι απ την άλλη χαρά, υγεία, ευεξία και χρόνο, πολύ χρόνο για παραγωγικές ενασχολήσεις.
Αρανα βγάλω εγώ κάποιο συμπέρασμα;




Γιατί άραγε δυσκολεύουμε τη ζωή μας;Γιατί πάμε πάντα στα μαύρα και άραχνα και δεν βγαίνουμε στο ξέφωτο να χαρούμε;Τρώμε τα περίπλοκα φαγητά και μετά κάνουμε μέρες να συνέλθουμε.Τρέχουμε στα εξωτικά μέρη και γυρίζουμε άρρωστοι με δυσεντερίες και κοιλιακά.Και δεν βάζουμε μυαλό.Ειμαστε έτοιμοι να τα ξανακάνουμε χωρίς τύψεις.