ΤΗ ΣΠΑΣΤΙΚΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ..ΤΗ ΛΕΝΕ ΚΙ ΕΥΕΡΕΘΙΣΤΟ ΕΝΤΕΡΟ

Κατ αρχας κάθε ασθενής, που  εχει δαγνωσθει, με Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου, είναι μοναδικός κι έτσι θα πρέπει να αντιμετωπίζεται.Εκατοντάδες εκατομμύρια σε ολόκληρο τον κόσμο βασανίζονται ,καθημερινά από  τη Σπαστική Κολίτιδα. Στην ιατρικη πρακτικη εχει τον βαρυγδουπο τιτλο Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου Που είναι η συχνότερη γαστρεντερολογική διαταραχή, κι απ την οποία πάσχει το 10%-20% του πληθυσμού της γης και ιδίως οι γυναίκες. 

Εξαιρετικά σπάνια μετά την ηλικία των 60 χρόνων,εμφανίζεται συνήθως σε ηλικίες 20-40 χρόνων. Για να πουμε την αληθεια, δεν εχουμε ιδεα για την ακριβή αιτιολογία - παθογένεια του Συνδρόμου Ευερέθιστου Εντέρου,λογω της πολυπλοκοτητας της. Απλα παρακολουθουμε και καταγραφουμε,Τα κύρια συμπτώματα της που είναι: κατ αρχαςΤο Κοιλιακό Άλγος Κι Η Δυσφορία ,Το Φούσκωμα, Αλλα Και Καποιες  Αλλαγές Στις Συνήθειες Του Εντέρου, Χωρίς Να Υφερπει Κάποια Οργανική Νόσος, Οπως Πχ Κοιλιοκάκη, Ή Εκκολπωματική Νόσος, Κακοήθειες, κλπ.Εδω καταγραφουμε συχνότερα (σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό) γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση, σύνδρομο χρόνιας κόπωσης, πονοκεφάλους, πόνους στον αυχένα ή στη μέση, κατάθλιψη και αγχώδεις διαταραχές. 

Είναι χαρακτηριστικο πως τα συμπτώματα βελτιώνονται ή υποχωρούν μετά την κένωση.Εδώ κατατασουμε αντίστοιχα τον λειτουργικό μετεωρισμό ή κοιλιακό πόνο. Tο σύνδρομο εμφανιζεται με τη μορφή διάρροιας ή δυσκοιλιότητας, ή με εναλλαγή αυτών. Επίσης μπορεί να ξεκινήσει μετά από μία λοίμωξη ή μία έντονα στρεσογόνο κατάσταση ή μετά από ένα επεισόδιο εκκολπωματίτιδας.Το γεγονός πως πολλοί αναπτύσσουν Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου μετά από ένα επεισόδιο γαστρεντερίτιδας, δείχνει πως ο μικροβιακός παράγοντας και η αλλαγή της χλωρίδας παίζει σημαντικό ρόλο. https://kosmaser.wordpress.com/2013/04/11/

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός πως ο κύριος νευρομεταβιβαστής, τόσο στο έντερο όσο και στον εγκέφαλο, είναι η σεροτονίνη, και για αυτόν τον λόγο πολλοί με Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου, στο οποίο προεξάρχει ο πόνος, βρισκουν λυση στα αντικαταθλιπτικά που επιδρούν στα  επίπεδα της σεροτονίνης στο αίμα. Πολλοί παράγοντες ενοχοποιούνται για την εμφάνιση του συνδρόμου, όπως η Μικροβιακή Χλωρίδα,δυσανεξία σε τρόφιμα, Σπλαγχνική υπερευαισθησία,Γενετικοί παράγοντες, Ψυχολογικοί παράγοντες, κ.α. Η αντιμετώπιση του συνδρόμου βασίζεται κυρίως στην τροποποίηση των παθογενετικών μηχανισμών και πάντα ανάλογα με το άτομο .Η αγωγή με ριφαξιμίνη ,ενα αντιμικροβιακό φάρμακο, θα βοηθήσει σημαντικό ποσοστό ασθενών με Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου ενώ πολλοί θα ανακουφισθούν από τις διαταραχές των κενώσεων με προβιοτικά. Η γλουταμίνη βοηθά στις διάρροιες, ενώ το λάδι μέντας είναι το καλύτερο σπασμολυτικό και βελτιώνει αισθητά τον μετεωρισμό όπως και η σιμεθικόνη.

Πολλοί ασθενείς συσχετίζουν τα συμπτώματα με την λήψη συγκεκριμένων τροφών ενώ άλλοι με καταστάσεις άγχους. 

Συμπερασματικά, το Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου είναι μια πολύπλοκη, πολυπαραγοντικη νόσος, στην παθογένεση της οποίας, συμμετέχουν πολλοί μηχανισμοί, διαφορετικοί σε κάθε άτομο. Για τον λόγο αυτό ο κάθε ασθενής με Σύνδρομο Ευερέθιστου Εντέρου είναι μοναδικός και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται.