Ο ΑΠΛΟΥΣ ΝΟΥΣ..ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ΚΑΘΑΡΗ ΚΑΡΔΙΑ

Μια φορα κι έναν καιρο στην μακρινη Ιαπωνία σ ένα ασημαντο  χωριό, κοντά στην πρωτεύουσα ,ζούσε ένας ηλικιωμένος σαμουράι. Οι σαμουράι ήταν μια τάξη άφοβων και βίαιων πολεμιστών, που ουσιαστικά κυριάρχησε στην Ιαπωνία για περισσότερα από 600 χρόνια, από τα μέσα του 12ου αιώνα. Η θέση τους στο κοινωνικο-πολιτικό πλαίσιο της ιαπωνικής φεουδαρχίας  υπήρξε σημαντική. Απέκτησαν παγκόσμια φήμη για τις ικανότητές τους στο χειρισμό των όπλων, ιδιαίτερα στο ξίφος, και τα κατορ θώματά τους αλλα και για τη σοφια τους, προϊον της πειρας και εμπειριας, κι έγιναν θρύλοι της ενδοχώρας.

Μια μέρα, που ο σαμουραϊ, δίδασκε κανονικά το μάθημά του, όπως κάθε μέρα, τον πλησία σε ένας από τους νεαρούς μαθητές του, που ήταν γνωστός για το θράσος και την αγριότη τα του. Του άρεσε να προκαλεί τους άλλους. Εξόργιζε σε τέτοιο βαθμό τους αντιπάλους του, που εκείνοι τυφλωμένοι από τον θυμό τους, αποδέχονταν την πρόκλησή του. Βέβαια, κατά την διάρκεια της μονομαχίας έκαναν πολλά λάθη, λόγω του θυμού τους, και έχα ναν. Έτσι, ο νεαρός πολεμιστής άρχισε να προσβάλει τον δάσκαλό του, να του πετάει πέτρες και να τον βρίζει. Παρόλα αυτά ο ηλικιωμένος άντρας παρέμεινε ψύχραιμος και απλά συνέχισε το μάθημά του.Στο τέλος της μέρας, ο κουρασμένος πια νεαρός πολεμιστής κατευθυνόταν προς το σπίτι του.Οι μαθητές του ηλικιωμένου σαμουράι τον ρώτησαν γεμά τοι απορία πως ανέχτηκε τόσες προσβολές χωρίς να αντιδράσει.Γιατί δεν δεχτήκατε την πρόκλησή του να μονομαχήσετε; Μήπως φοβη θήκατε, ότι θα χάνατε;Τον ρώτησαν οι μαθη τές.Αν κάποιος έρθει και σας προσφέρει ένα δώρο, αλλά εσείς το αρνηθείτε, σε ποιον θα ανήκει το δώρο μετά; Απάντησε ο δάσκαλος Στον προηγούμενο ιδιοκτήτη του, αποκρίθηκαν οι μαθητές.

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και  με τον φθόνο, το μίσος και τις προσβολές.Όσο δεν τα δέχε σαι, ανήκουν στον άνθρωπο που τα σκέφτηκε πρώτος, απαντησε ηρεμα ο σοφος σαμουραϊ.