Πρέπει να το πάρουμε απόφαση οτι μεγαλώσαμε.Κι οταν κάτι παλιώνει, θέλει ολο και πιό συχνά¨μάστορα¨.Κι όλο το προβλημα είναι να βρουμε έναν καλό μάστορα.Οχι μόνο για το αγαπημένο αυτοκίνητό μας, αλλά κυρίως για μας τους ίδιους.Κι αυτό είναι ο πολύτιμος οικογενειακός μας ¨φίλος¨γιατρός.Ενα απόγευμα χτύπησε η πόρτα μου, και ο Βαγγελάκης είδε μπροστά του ένα μέσης ηλικίας άνδρα, που του μίλησε αγγλικά. Ο Βαγγελάκης μιλά αγγλικά, αλλά η κρητική προφορά χαλά τα πράματα.Οταν μου τον έφερε, μου έκανε εντύπωση ο τρόπος που μου μίλησε.Αφού είπε τόνομά του, αμέσως μου ανέφερε το όνομα φίλου μου Ουαλλού καρδιολόγου, που τον συνέστηνε, και πρόσθεσε οτι ήρθε να με γνωρίσει, να τον γνωρίσω, ωστε οταν θα είχε ανάγκητις συμβουλές , η την βοήθειά μου ,να μην χάνουμε χρόνο στις συστάσεις.
Στο στικάκι που μου ενεχείρησε, ο συνάδελφος είχε όλο το ιστορικό του.Δεν ειπαμε τιποτα άλλο .Σηκώθηκε. κι η εκπληξή μου ολοκληρώθηκε, όταν αφησε ένα χαρτονόμισμα στο γραφείο διακριτικά,και πολύ σοβαρά μου είπε ¨επιθυμώ να μην αντιδικήσουμε επ αυτού¨.Με χαιρέτησε κι έφυγε.Τα προσωπικά (ιατρικα) δεδομένα του, ήταν όντως βεβαρυμένα.Τα μελέτησα κι έτσι οταν με χρειάστηκε, σε ελάχιστο χρόνο είχαμε την αντιμετώπιση .
Αλήθεια Ζάχο, μπορούμε να μιλάμε για καλή και κακή Iατρική; Κοσμά μου Η καλή Iατρική είναι κατι σαν τη ζωγραφική, να πούμε,σαν την λογοτεχνια, ή την ποίηση είναι μια καλή-τέχνη.Έχει να κάνει με το πώς συλλαμβάνει κάποιος τα πράγματα που εν προκειμένω είναι ένας συνάνθρωπός μας.Ο,τι γνωρίζουμε για την ιατρική είναι συγκεκριμμένο.Ξέρουμε πάρα πολλά πράγματα,αρρώστειες, θεραπείες, τερτίπια, φάρμακα,τεχνικές τα περισσότερα απο τα οποία δεν θα χρησιμοποιήσουμε ποτέ μας.
Ο,τι μαθαίνουμε έχει σχέση με την αρρώστια, σαν γενική ιδέα και πράξη.Ελα όμως που η αρρώστια, σαν τέτοια, δεν έχει καμμιά σχέση με τον άρρωστο Ο σωστός Γιατρός ,Πρέπει Να Αλλάζει Την Προσέγγισή Του Ανάλογα Με Τον Κάθε Άρρωστο Κανένας άλλωστε άνθρωπος δεν είναι όμοιος με τον διπλανό του. Είπαμε τα αποτυπώματα μας .
Η Iατρική έχει δύο βασικές προϋποθέσειςΜαθαίνεται Κοντά Σ' Έναν Καλό Δάσκαλο Όπως Και Κοντά Στον ¨Άρρωστο¨.Η ¨θεολογια¨ που είναι θεραπευτική, κι όχι κομπογιανιτι-σμος,Ζάχο μου,πήρε το λόγο ο Μελέτης, όπως κι η ιατρική, μαθαίνεται δίπλα σ έναν εμπειρικό ( έχοντα εμπειρία του Θεού) Θεολόγο-θεόπτη Γέροντα.Μόνο τότε ο Θεολόγος-ιατρός θεραπεύει τον ψυχικά άρρωστο άνθρωπο και τον αποδίδει σωστό στην κοινωνία.
Εχω άδικο;Δεν έχεις άδικο, και πολύ σωστός ο παραλληλισμός σου, όμως παρενέβεις και μου εκοψες το νήμα της σκέψης μου,και μην το ξανακάνεις, γιατί θα ζητήσω τον κηδεμόνα σου ( χαλάρωση για λίγα δευτερόλεπτα ) Και επανέρχομαι μετα την διακοπή του Μελέτη Αυτή η αμεσότητα ιατρού - ασθενούς,δυστυχώς έχει χαθεί στην εποχή μας.Τώρα οι γιατροί ζητούν εξετάσεις χωρίς την παραμικρή αξία. Με τις εξετάσεις, αισθάνονται ασφαλείς γιατί στη ¨δουλειά¨ τους ¨μπερδεύονται¨ 2-3 ειδικότητες κι έτσι επιμερίζεται η ευθύνη.
Κι απ εδώ αρχίζει το δράμα του ατυχούς συνανθρώπου μας ο άρρωστος δεν αισθάνεται δεμένος με τον συγκεκριμένο γιατρό,οπότε ψάχνει γι' άλλες γνώμες μόνο και μόνο για να προστατέψειτον εαυτό του.Μεταξύ αντικειμενικής πραγματικότητας και του ¨βιώματος της ασθένειας¨ υπάρχει πάντα ένα κενό Πώς Είναι Φτιαγμένος Ο Άνθρωπος Που Νοσεί ΚαιΠώς Είναι Ο Χαρακτήρας Του Γιατρού.Σήμερα με το διαδίκτυο έχουμε όλοι πρόσβαση στηνπληροφορία, καλή κακή, σωστή λάθος, ωφέλιμη παραπλανητική.Το θέμα είναι πώς αξιολογείς αυτή τη γνώσηαυτό τον ωκεανό πληροφοριών.
Κάθε Χρόνο Ο ΠαγκόσμιοςΟργανισμός.Υγείας Κατεβάζει Τα Όρια Της Χοληστερίνης , για λόγους που κάθε έξυπνος άνθρωπος ,κι όχι απαραίτητα γιατρός, καταλαβαίνει.
Μ αυτό το τρόπο, στην ουσία αυξάνεται η αίσθηση της νοσηρότητας του πληθυσμού.Ο σωστός γιατρός χρειάζεται να είναι ρηξικέλευθος να παίρνει γενναίες αποφάσεις υπέρ του ασθενούς και όχι υπέρ του εαυτού του. Η αμυντική στάση των γιατρών οδηγεί σε υπερβολή.Το πρόβλημα με την άσκηση της Iατρικής σήμερα ,είναι ότι πολλές φορές ένας γιατρός ενεργεί χωρίς να υπάρχει λόγος.Πρέπει να μας γίνει δόγμα, νομος, έξη συνηθεια των υποτιθεμενων ασθενών.
Δεν πάμε Στο Γιατρό Όσο νοιώθουμε Καλά. Δεν μετράμε καθε λίγο και λιγάκι την πίεσή μας γιατί θα τρελλαθούμε, μια και η άτιμη ποτέ δεν είναι σταθερή.Φαίνεται αστείο, ανέκδοτο, μαύρο χιουμορ που όμως δεν είναι Άνθρωποι Μετά Το Θάνατό Τους, απο κάποια άσχετη αιτία,Διαπιστώθηκε, κατα τη νεκροψία, Ότι Έπασχαν Από Κάποιο Είδος Καρκίνου Αλλά Που Αυτό Δεν Ήταν Η Αιτία Θανάτου Τους.
Κι εδώ προβάλλει το αδυσώπητο ερώτημα, που δύσκολα κανείς θα απαντήσει ,Νομίζετε ότι αν λέμε αν, διαθέσετε τα υπέρογκα ποσά που απαιτούνταιγι αυτές τις συγχρονες, πολυδάπανες, εξεζητημένες, μοντέρνες εξετάσεις ελέγχου του DNA, και ανακαλύψετε τον καρκίνο,που υφέρπει, ή που πιθανόν να έρθει στο μέλλον, θα θεραπευθείτε; http://kosmaser.wordpress.com/2013/06/05/ Μήπως , τολμώ να πώ, οι καρκίνοι που θεραπεύονται, είναι αυτοί που Θα Θεραπεύονταν Ούτως Ή Άλλως;
Όταν κάποιος αντιμετωπίζει μια (σοβαρή) ασθένεια,επιδιώκει να τον προσέξουν οι γιατροί πράγμα που σε μας,εδώ στην Ελλάδα, δυστυχώς προϋποθέτει λεφτά και τρεχα γύρευε Γιατί καλά εγώ,εσύ, ο Α ο Β, δεν θέλουμε λεφτά για μιαν επέμβαση οι καλοί συνάδελφοί που εμπλέκονται με μένα όμως;Να γιατί στην Ελλάδα οι ιδιωτικές κλινικές Έχουν φτάσει το 40% των υπηρεσιών υγείας, όταν στη Φραγκια είναι μόλις το 6%. Το ΕΣΥ είναι πολύ χρήσιμο στα κατεπείγοντα περιστατικά, αλλά όταν υπάρχει χρόνιο και σοβαρό πρόβλημα, το σύστημα δυστυχώς δεν δουλεύει.Εκεί ανταποκρίνεται καλύτερα η ιδιωτική Iατρική, γι' αυτό αναπτύχθηκε και η ιδιωτική ασφάλιση.
Τι θα συμβει αν η βιολογική σου φωτογραφία δείχνει ότι θα νοσήσεις;
Παλιά την δεκαετία του 30, για πονοκέφαλο οι γιατροί δίνανε λάβδανο το οποίο περιέχει μορφίνη.Δεν έγινε κανείς τοξικομανής Οι απαγορεύσεις, στέρησαν την κοινωνία απο απλά φάρμακα,άκρως αποτελεσματικά, που όμως δεν μπορούσαν να πατενταρισθόυν,κι έτσι ήρθαμε στα φάρμακα με 3 σελίδες παρενέργειες. Η Αμερική, με όλες τις απαγορεύσεις είναι η χώρα που απορροφά τις μεγαλύτερες ποσότητες ναρκωτικών.Κανείς δεν θα τολμήσει να πάρει τη θέση τής μη απαγόρευσης της ελεύθερης κυκλοφορίας ας πουμε της καννάβεως.
Ολοι τρέμουν τον μπαμπούλα του εθισμού, ή της βασικής, γνωστης της παρενέργειας.Προσωπικά προσπαθώ να είμαι ανεκτικός με τον ασθενή .Είναι ένα συνάνθρωπος, φοβισμένος τις περισσότερες φορές,χωρίς ζωή, ταπεινωμένος αναγκαστικά απ τον υπερμετρο φόβο του πιθανού θανατου, χωρίς τον εξιλασμό της αθωότητος.
Το ξέρει οτι φταίει κι οτι ο ίδιος είναι υπαίτιος της κατάντιας του.Ζητά βοήθεια με κοιτά και περιμένει να του πώ οτι έχει ελπίδα Οταν πιέζομαι να του πω ψέμματα, κλαίω εσωτερικά,γνωρίζοντας οτι απλά του έδωσα μερικούς μήνες ανασας.Αλλες φορές πάλι, οταν έχω απέναντι μου κάποιον που έχει βαθειά πίστη, βλέπω μιαν άλλη αντιμετώπιση Θυμάμαι έναν 54 χρονών, υπέρβαρο, που απο μια καλοκαιρινή εξόρμηση σε κάποιο νησί , πήρε καποιο μικρόβιο που του ¨ξετίναξε¨ την καρδιά. Μου ήρθε με κλάσμα εξώθησης 21.Και με μια πρώτη γνώμη απο μια διασημότητα του χώρου,που τούπε κατάμουτρα οτι θα πρέπει να τον γράψει στη λίστα για μεταμόσχευση .Εγώ του είπα κάτι απλούστερο.Θα αδυνατίσεις 18 κιλά, και θα δείς τί είναι το θαύμα.Ξέρω οτι κάτι τέτοιο είναι άθλος.Αλλά έτσι μόνο θα δείς το θαύμα.Μου απήντησε: Γιατρε, το βλέμμα κι η φωνή σου, μου δείχνουν οτι εννοείς αυτό που λές κι επειδή εγώ πιστέυω στα θαύματα,θα σου χαρίσω 15 κιλά.
Τόπε και τόκανε ο αφιλότιμος Μέσα σε 18 μηνες μου ήρθε και δεν τον γνώρισα.Φυσικά το κλάσμα πήγε στο 50.Τώρα τον βλέπω κάθε εξάμηνο, και χαίρωμαι που είμαι γιατρός Αντε.. πάλι σας έκανα πάλι μιαν πρώτης τάξεως ενημέρωση.
Βαγγελάκη φέρε αυτα τα φιλέτα σφυρίδαςπου σου έδωσε ο Θανάσης το πρωϊ .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου