Συνήθως προτείνουμε λύσεις ευχάριστες, εύκολες, ή δύσκολες, εξαρτάται, μα ποτέ στο παρά πέντε .Η πρόληψη είναι η σημαία μας, κι αν δεν την καταφέραμε, έστω η μερική καταστολή μπορεί να προλάβει αρκετά.Ποτέ μιαν ανάσα πριν το τέλος.
Απ την αρχή, είπαμε οτι ο εχθρός μας ήταν ο ίδιος ο εαυτός μας και οι κακές, πολλές φορές μοιραίες συνήθειές του, που δεν δεχόμαστε να κόψουμε ή να περιορίσουμε,κι οταν έρθη η ώρα της κρίσεως, καθόμαστε σκεφτικοί μην μπορώντας να πιστέψουμε οτι ΑΥΤΟ έτυχε ( και) σε μας.Κι όμως να που έτυχε. Απ την αρχή υποστηρίζαμε οτι οι καρδιοπάθειες είναι η υπ αριθμ ΕΝΑ αρρώστια μετον καρκίνο να έρχεται τρίτος ή τέταρτος, ομως τον καρκίνο τον φοβόμαστε όσο τίποτα άλλο.Στη σκέψη μας φαντάζει σαν κάτι μυθικό, τρομερό,ξορκισμένο, τερατώδες, μοιραίο. Κι ομως ο καρκίνος δεν είναι τίποτα απ όλα αυτά. Είναι μια αρρώστια εκφυλιστική, τα γονίδια της οποίας, υπάρχουν στο γονιδίωμά μας όπως άλλωστε τα γονίδια όλων των υπολοίπων ασθενειών που,μπορέσαμε,να ανιχνεύσουμε ΕΚΤΟΣ απ τίς αρρώστιες που προκαλούν ΟΙ ΙΟΙ αυτές οι μυθικές οντότητες,που είναι αθάνατες, δεν έχουν γενετικό κώδικα,παρά μόνο ριβονουκλεϊνικό οξύ,και παρασιτούν στα κύτταρά μας, που η άγνοια, ή η βλακεία μας τα κάνει ευάλωτα στις λεγόμενες ιώσεις.
Και φυσικά οι ιώσεις είναι ο φοβερώτερος εχθρός μας και μόνο αυτός.Απ όλες τις άλλες αρρωστιες, που η αδηφάγα όρεξη των κολοσσών της βιομηχανίας φαρμάκων μας προμοτάρει, είναι οι μόνες που δεν χτυπιώνται με φάρμακα, με αντίδοτα, με ξόρκια με τίποτα ας μη θίξουμε τα πανάκριβα αντιϊικά, και την χυδαία, εξώφθαλμα προκλήτική απειλη του ιού ΗΙΝ1. Μόνο ο ίδιος ο ανθρώπινος οργανισμός μπορεί να τις εξοντώσει αν του δώσουμε τα εφόδια,και δεν είναι πολλά ούτε ακριβά.
Λίγη προσοχή στο φαγητό μας, τις σκέψεις μας, τις πράξεις μας, τις επιδιώξεις μας, τα ασύστολα όνειρά μας,τις όποιες διασκεδάσεις μας, τα πικρά συναισθήματά μας και οι ιώσεις έχουν απο ελάχιστο μέχρι λίγο χρόνο ζωής.Το άνοσό μας, τις επιλέγει και τους ξεσχίζεικυριολεκτικά, τη κυτταρική μεμβράνη, κάνοντάς τες εύκολη λεία στα φοβερά-Τ- κύτταρά μας.Καλά όλα αυτά αλλά με τον καρκίνο τί γίνεται;
Σε πρόσφατο δημοσίευμα του Βήματος, Η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDΑ) αποφάσισε να άρει την έγκρισή της για τη χρήση του αντικαρκινικού φαρμάκου Αvastin . Το Αvastin χορηγείται συνδυαστικά με άλλα φάρμακα ή θεραπείες για διάφορες μορφές καρκίνου. Σύμφωνα με τη FDΑ, όλες οι τελευταίες έρευνες έδειξαν ότι το Αvastin δεν αυξάνει, όπως εθεωρείτο αρχικά,το προσδόκιμο ζωής ασθενών με καρκίνο του μαστού.Η αμερικανική υπηρεσία είχε εγκρίνει το φάρμακο το 2008 για χρήση σε ασθενείς με καρκίνο του μαστούβασιζόμενη σε έρευνες που είχαν δείξει ότι εμποδίζει την επέκτασή του για διάστημα μεγαλύτερο των πέντε μηνών.
Οι τελευταίες όμως έρευνες έδειξαν ότι η προστασία που παρέχει δεν είναι μεγαλύτερη των τριών μηνών, ενώ παράλληλα εμφανίζονται επικίνδυνες παρενέργειες στους ασθενείς.Καπως ετσι κινειται η ερευνα για τον καρκινο. Βγαζουμε ενα πανακριβο φαρμακο. Το δοκιμαζουμε πανω σ αγνωστους, τρομοκρατημενους, ανημπορους συνανθρωπους μας. Κι αν αποτυχουυμε, το αποσυρουμε, χωρις ουτε μια συγγνωμην.
Χαιρετε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου